Vriend E. had het aan het begin van de avond al gezegd: „Dat is zo mooi dooraderd, dat kan alleen maar Wagyu zijn.” Andere kwalificaties voor nummer zeven waren vol, bestorven en leverachtig. Iemand had zelfs voorzichtig het woord zepig in de mond genomen. Toch, een heel bijzonder stukje vlees, daar waren we het over eens. Een zeer verdiende tweede plaats.
U begrijpt, de biefstukclub was weer bij elkaar gekomen voor een steakproef. Wanneer de volgende zal plaatsvinden, over zes weken of een half jaar? Niemand weet het, maar elke Amsterdamse slager vreest de dag.
lees verder›
