Berichten met de tag Bladerdeeg

Vorige week gaf ik hier een recept voor visbouillon waarbij ik een kilo kabeljauwgraten zeker 3,5 uur door liet pruttelen. Dat was even schrikken bleek achteraf op het blog (nrcnext.nl/koken). Iedereen weet immers dat visbouillon niet langer dan half uur mag trekken.

Inderdaad, de Grote Larousse Gastronomique zegt 45 minuten en kookwetenschapper Harold McGee schrijft in zijn standaardwerk Over eten en koken dat de meeste chefs adviseren niet langer dan een uur te trekken, omdat de bouillon anders troebel en krijtwit wordt door de calciumzouten uit de graten.

Ik was echter niet op zoek naar een subtiele, heldere visbouillon om als zodanig te serveren. Ik wilde een krachtige-vis-garnalen-bouillon-om-ragout-mee-te-maken, dat had ik er misschien iets duidelijker bij moeten zetten. lees verder

Het is borrelseizoen en daarom gaat het hier en op het kookblog over fingerfood. Kleine gerechtjes die je in één keer in je mond kunt steken. En, hoewel de naam anders doet vermoeden, liefst van het soort waar je geen vieze vingers van krijgt.

Een vriendin vertelde me laatst dat ze was uitgenodigd voor een kerstfeestje, met het verzoek om zelf iets te eten mee te nemen. Dat moesten dus extra handige hapjes worden, want niet alleen van eenhapsformaat en viezevingersvrij, maar ook nog in het geheel thuis voor te bereiden en makkelijk te vervoeren. Ze dacht erover om zoete custardtaartjes te maken, en geitenkaastaartjes met cranberry’s. Van dat laatste idee kreeg ik zoveel trek, dat ik er zelf maar meteen mee aan de slag ben gegaan.

lees verder

Gisteren in koken etc. aandacht voor Raapsteeltje, het boek dat dit jaar Kookboek van het Jaar werd in de categorie Nederlandstalig. Vandaag de winnaar in de categorie ‘vertaald werk’: De Creoolse Keuken, van Babette de Rozières.

Het van oorsprong Franse boek werd bij ons op de markt gebracht door Van Dishoeck. De uitvoering is schitterend: een waterproof harde kaft, prettig papier, elk gerecht paginagroot geportretteerd. Van de recepten krijg je onmiddellijk trek. Probeer maar eens krab matatou, ouassou-blaff, grootmoeders giraumon of souskai van groene mango’s uit te spreken zonder te verdrinken in je eigen speeksel.

lees verder

In mijn enthousiasme over het taartenbakgebeuren was ik de afgelopen dagen even mijn eigen voornemen vergeten. Ik zou liever lui dan moe zijn deze zomer. Niks lang in de keuken staan. Weinig moeite, groot effect had ik op deze plek beloofd.

Daarom vandaag een heel eenvoudig recept voor nectarinetaartjes. Met kant- en-klaar bladerdeeg zijn ze zo gemaakt. Eet ze als dessert, liefst nog warm (niet heet!) uit de oven, met een schep vanille-ijs en een glas gekoelde Muscat Beaumes de Venise.

Voor 4 personen:

lees verder

Dezelfde stichting heeft ook onderzocht welke taarten het populairst zijn en waarom. Eén keer raden wat er op nummer 1 staat: appeltaart. Wij zijn een appeltaartennatie. Ook mooi. Ook houden zo. Een opvallender uitkomst van het bakkersonderzoek is het gezonde imago van appeltaart. Veel mensen gaven aan voor appeltaart te kiezen omdat het gezonder of slanker zou zijn dan, bijvoorbeeld, slagroomtaart.

Ik heb het even nagekeken op www.caloriechecker.nl, maar hierin vergissen die appeltaarters zich lelijk: een punt appeltaart is goed voor maar liefst 280 kilocalorieën, terwijl een punt slagroomtaart er 270 levert. Toch 10 calorieën winst voor de slagroomtaarters. In theorie. Want in de praktijk vermoed ik dat de meeste appeltaarters ook nog een flinke toef slagroom op hun taartbordje kwakken. Even rekenen. Een eetlepel geklopte slagroom met suiker tikt er 35 c’tjes bij, een beetje toef meet toch minimaal twee eetlepels. Score voor het appeltaartteam: 350 calorische eenheden.

lees verder