Berichten met de tag Bloemkool

Afgelopen weekend was ik op bezoek bij vrienden in Valencia. Naast een korte introductie met de stad en omgeving maakte ik ook kennis met de ambachtelijke Spaanse paella. Ik heb wel eens paella gegeten in een toeristenrestaurant in Barcelona, maar dat mag ik eigenlijk niet meetellen.

Paella eet je namelijk niet tijdens het avondeten, maar ’s middags (en dan het liefst op zondag) tussen twee en vier. Dus werd het tijd voor een herkansing en dat kan nergens beter dan in Valencia, waar de paella oorspronkelijk vandaan komt.  lees verder

Zullen we alsjeblieft ophouden met de term ‘vergeten groenten’. Natuurlijk, we zijn allemaal heel blij dat het meiknolletje weer op de radar staat. Het heeft mooie boeken opgeleverd met titels als  Van aardpeer tot zeekool. En het simpelste eetcafé leukt zo’n beetje elk gerecht op met een handje flinterdunne pastinaakchips.
We weten het nou wel. De pastinaak is back with a vengeance en aan de schorseneer hadden we blijkbaar toch geen boodschap. Voortaan zijn alleen de tomaten die zijn achtergebleven bij de kassa van de supermarkt ‘vergeten groenten’. Afgesproken?
Ondertussen, terwijl wij druk bezig zijn oerknollen te knuffelen, kun je bijna nergens meer savooiekool krijgen. We zijn zo druk bezig herinneringen op te halen, dat we niet zien dat een volgende generatie groenten onder onze ogen de vergetelheid inzakt.
Vooral de kolen moeten het ontgelden, en niet in de laatste plaats de oer-Hollandse bloemkool. Van alle vrienden en kennissen die ik het vroeg, zei er een wel eens bloemkool te kopen om er soep van te maken. Een aantal andere, vooral vrouwelijke, respondenten gaf toe wel eens bloemkoolroosje als rauwkost te eten, maar dan wel het liefst met een dipsausje.
Is het erg, kun je je afvragen, als we gekookte bloemkool gewoon collectief niet meer lekker vinden? Nee, niet echt, maar daarom hoeven we de bloemkool nog niet definitief af te schrijven. Ik ben geen fan van bloemkool an sich, maar in combinatie met andere ingrediënten kan bloemkool voor een heerlijke zachtbittere toon zorgen in een gerecht. Zoals in: coquilles in Parmaham met bloemkoolsaffraanmousse.

Voor 4 personen:

  • 250 gram bloemkoolroosjes
  • 150 ml room
  • 8 coquilles St. Jacques
  • saffraan
  • Parmaham
  • citroen
  • eetlepel crème fraîche

Kook de bloemkoolroosjes in 8 tot 10 minuten gaar in gezouten water. Giet ze af en laat even afkoelen. Verwarm ondertussen op laag vuur de room met een plukje saffraan, maar laat de room niet koken. Roer regelmatig zodat er geen velletje op komt.

Pureer de bloemkool met de saffraanroom en een eetlepel crème fraîche in een mengbeker met de staafmixer tot een schuimige mousse. Voeg zout en witte peper naar smaak toe. Maar kruid niet te sterk, de Parmaham zorgt voor het zout en de peper op de coquille voor de pit. De mousse moet juist koel en romig zijn.
Rol de coquilles langs de zijkant in een op maat gesneden plakje Parmaham. Bestrooi de coquilles met zwarte peper en bak ze kort aan beide kanten waar ze niet bedekt zijn door de ham. Hoe lang precies is afhankelijk van de grootte van de coquilles, maar zorg in ieder geval dat ze niet gaar zijn van binnen. Knijp er – vlak voor je de coquilles uit de pan haalt – wat citroensap over.

Schep een flinke lepel lauwwarme bloemkoolmousse op een bordje, sprenkel rondom wat grof gemalen zwarte peper en leg er twee coquilles op. Serveer met een paar sprietjes bieslook voor het oog en een schijfje citroen om nog wat na te druppelen naar smaak.

Tussen alle artikelen over overstromingen, terroristische aanslagen en burgeroorlogen stond twee weken terug ook een droevig bericht. Het Nederlandse bevoorradingsschip Harer Majesteits Amsterdam was onderweg van de piratenrijke kusten van Somalië naar de winterse thuishaven Den Helder, toen het bevel kwam om de steven te wenden. Het marineschip moest bij Gibraltar linksaf slaan om de noden van vluchtelingen in Ivoorkust te lenigen. De bemanning zal lelijk op de neus hebben gekeken, zo vlak voor de Kerst.

Ze hebben een troost: ze zijn nu minstens drie weken langer aangewezen op victualiën. Bij de marine betekent dat minstens driemaal “blauwe hap”, Indisch eten – een koloniale erfenis – en vast ook een keertje Zeeuwse rijsttafel, een machtig maal. Letterlijk. lees verder

„Diep van binnen, in de kern, is het best wel kaal bij mij, qua eten.”
Deze vrij dramatische woorden sprak een collega van mij vorige week tijdens de lunch.  Het onderwerp was ‘wat moet ik nou vanavond weer eens koken’, en iedereen keek naar mij, omdat ik nu eenmaal ‘iets’ met eten doe. „Heb jij nou echt élke dag zin om te koken?”, wordt me vaak gevraagd, met een mix van verbazing en jaloezie.
Niet om zout in de open wonden van de ongeïnspireerden te strooien hoor, maar: ja. Voor mij is het heel gewoon om bijna geen dag hetzelfde op tafel te zetten. Toch realiseer ik me best dat veel mensen die van lekker eten houden helemaal geen tijd en energie hebben om dagelijks te experimenteren met zwart sesamzaad, ontkiemde kikkererwten of paarse wortels; de mensen bij wie het een beetje kaal is van binnen als ze op zoek zijn naar eetinspiratie, en die als ze aan het eind van de middag moe en hongerig de supermarkt inlopen toch weer met doodgewone bloemkool en saucijsjes naar buiten komen.
lees verder

Niet dat ik er ooit geweest ben, maar in India schijn je geweldig goed vegetarisch te kunnen eten. In grote delen van het land wordt zelden of nooit dierlijk voedsel geconsumeerd, ofwel vanuit religieuze overtuiging, ofwel omdat de bevolking er simpelweg te arm voor is. En meestal geldt: hoe minder vlees of vis er in een streek op tafel komt, hoe kruidiger en creatiever de keuken.

Deze bloemkoolcurry uit Mangalore wordt het lekkerst met verse kokosnoot. Het is nogal een karwei om zo’n noot te kraken, het hagelwitte vruchtvlees eruit te wippen en het te ontdoen van z’n bruine schilletje. Ik was daar afgelopen zondag een half uur mee kwijt, met 2 snijwonden in m’n vingers en een schaafwond op m’n knokkels als gevolg. Maar ik heb dan ook twee linkerhanden, en het zou ook moeten kunnen zonder bloedvergieten. Hier vind je een handige instructie.  Wie er geen zin in heeft gebruikt  75 gram geraspte, gedroogde kokos voor de currypasta en een blik kokosmelk voor de saus.
lees verder

Het dagelijks consumeren van bijna drie ons rauwe groenten en vers fruit vermindert de kans op een beroerte met ruim een derde, zo is onlangs aangetoond door de Universiteit Wageningen. Daarom aten we hier deze hele week rauw.

Geen straf, wat mij betreft. Ik vind veel groenten in rauwe vorm zelfs lekkerder dan gaar. Bloemkool bijvoorbeeld, wordt al snel weeïg als je hem kookt. Geroosterd in de oven met een mengsel van olijfolie, komijn en chilipeper, of met Indiase massala gaat het al stukken beter. Maar telkens wanneer ik bloemkool op het menu heb staan, heb ik voordat hij de pan in gaat al minstens een derde opgesnoept, zo uit het vuistje.
Rauwe bloemkool heeft een heel andere, pittiger smaak dan gare bloemkool, en bovendien een prettige bite. Ik hoef je vast niet te vertellen dat kleine roosjes rauwe bloemkool heel geschikt zijn om te dopen in kaasfondue, in allerhande sausjes of gewoon in olijfolie met een paar vlokjes zeezout. Maar wist je dat je bloemkool ook grof kunt malen, hakken of raspen en dan verwerken in een salade?

lees verder

Halloumi is een Cypriotisch kaasje, meestal gemaakt van een mengsel van schapen- geiten- en koemelk. Vacuüm verpakt te koop bij goedgesorteerde kaasboeren en bij Turkse en Marokkaanse winkels. Tahin is een pasta van sesamzaad, in dezelfde winkels en bij natuurvoedingswinkels te koop.

Voor 4 personen:

  • 1 klein bloemkooltje, in roosjes
  • 5 eetlepels olijfolie
  • 2 theelepels gemalen komijn
  • 200 g kerstomaatjes
  • 200 g halloumi, in dobbelstenen
  • 1 1⁄2 eetlepel tahin
  • 1 teentje knoflook, fijngehakt
  • sap van 1 citroen
  • 1 blik kikkererwten (400 g)
  • 2 handjes verse kruiden als bladpeterselie, koriander, munt, basilicum

Verwarm de oven op 200 graden. Meng 3 eetlepels olie in een grote kom met de komijn en 1 theelepel zout. Schep er de bloemkoolroosjes, kerstomaatjes en halloumi door. Spreid de bloemkoolroosjes uit over de bakplaat en schuif 10 minuten in de oven. Leg er de kerstomaatjes en dobbelstenen kaas tussen en laat nog ongeveer 5 minuten bakken, tot de kaas begint te smelten. Laat afkoelen tot lauwwarm.

Klop een dressing van de tahin, knoflook, citroensap en de rest van de olijfolie. Maak op smaak met zout en peper en verdun het sausje zo nodig met wat water. Spoel de kikkererwten af onder koud stromend water en laat uitlekken. Maak een salade van de kikkererwten, de kruiden, de lauwwarme bloemkool, tomaatjes en kaas en meng er de dressing door. Serveer direct.

Druk druk druk. Ja, je vraagt ernaar, dus ik zeg het gewoon maar eerlijk. Niet dat je denkt dat deze dame dagelijks drie uur in de keuken staat om tig-gangenmaaltijden te bereiden, taarten te bakken, groente te wekken, jam te koken, linzen te kiemen of voor andersoortige hogere huisvlijt. Het eten moet hier dezer pré-zomervakantie-driedubbele-deadline-dagen gewoon binnen een half uur op tafel staan.
Maar om nou vanwege zoiets futiels als tijdgebrek minder lekker of domweg saai te gaan eten? Dat lijkt me dan weer nergens voor nodig. Daarom deze week: snelle, simpele en toch spannende gerechten uit Aziatische hoek. Niet per se authentiek Chinees, Indiaas of Thais, maar inspired by.

Vandaag een snelle maaltijd met kant- en klare currypasta. Ik heb het al vaker geschreven, zelfgemaakte curry’s zijn beslist frisser, verfijnder en origineler van smaak dan die uit een potje. Alleen moet je voor boodschappen en bereiding van zo’n kruidenpasta al snel een middag vrij nemen. En dus vormen potjes naar mijn mening een heel acceptabel doordeweeks alternatief. Lees bij aanschaf altijd even het etiket; in de beste soorten zitten nauwelijks overbodige additieven.

lees verder

Om in de lentestemming te komen nemen we deze week de culibladen door. Ondanks de recessie lijken dat er steeds meer te worden, of misschien moet ik zeggen: dankzij. Want wie leert ons lekker te koken met eenvoudige ingrediënten? Vroeger was dat de juffrouw op de huishoudschool. Nu is het de redactie van een kooktijdschrift.

Over Gourmet, een legendarisch Amerikaans eettijdschrift met gevoel voor decadentie, las ik dat ze een radicaal nieuwe weg zijn ingeslagen. Geen kaviaar, foie gras of truffels op het voorblad van de laatste editie, maar een simpele doch appetijtelijke sandwich. ‘2 kippen, 4 maaltijden, voor 4 mensen’ staat er, en ‘de goedkoopste manier om Spanje te bezoeken’.

Het voorjaarsnummer van Jamie Magazine (jawel, Jamie Oliver heeft een eigen blad – ik ontdekte het pas bij dit, tweede, nummer) noemt zich ‘credit crunch special’. De cover belooft meer dan 120 betaalbare recepten om ons te helpen overleven, waaronder budget-ideeën voor de barbecue.

lees verder