Ik lust geen chocola. Sterker nog, ik heb er sinds mijn kindertijd al een gruwelijke hekel aan. Vroeger weigerde ik tot groot ongenoegen van mijn moeder mijn boterhammen met chocoladepasta op te eten. Ik verstopte mijn bammetjes overal in huis of probeerde ze aan de hond te voeren (die mijn afschuw deelde en ze ook niet opvrat). Gelukkig kwam ze na een poosje tot het inzicht dat het hier niet om een tijdelijk probleem ging en kreeg ik jam of pindakaas op mijn brood.

Mijn afkeer voor het bruine goedje heeft destijds niet alleen mijn moeder, maar ook menig gastvrouw grijze haren bezorgd wanneer ik een zelfgemaakte chocoladetaart als monsterlijk smerig bestempelde. Tegenwoordig ben ik iets genuanceerder in mijn afwijzingen van chocoladebaksels, en zeg ik op een fatsoenlijke manier dat ik het echt niet lust. Dat is voor velen nog steeds niet te begrijpen, maar gelukkig heeft mijn omgeving deze ‘abnormale’ eigenschap inmiddels geaccepteerd. lees verder›

• boter
• eieren
• sinaasappel
• slagroom

• boter
• eieren
• sinaasappel
• slagroom

Weinig gerechten smaken zo troostend als een crumble. Zo’n ovenschoteltje met fruit onder een kruimelig, krokant deeglaagje is bovendien in een handomdraai klaar; naar de bakker fietsen om een tompoes te halen duurt langer.  Je kunt je er ook nog eens al je overrijpe peren en niet meer zo knappe appeltjes in kwijt, je huis gaat er lekker van ruiken en wie een crumble wil laten mislukken moet van goede huizen komen. Aan de slag dus.

Er zijn vele variaties in fruit en deeg mogelijk. Afgelopen week zag ik Nigella Lawson er eentje klaarmaken met aardbeien. Dat vond ze zelf geloof ik ook een beetje gek, zo out of season. Maar een crumble kan een hoop hebben: zelfs smakeloze, waterige knoeperds van aardbeien gaan in combinatie met suiker, citroen en deeg ineens enorm troostrijk smaken.

Schil en snij voor een herfstige variant vijf appels in niet te grote stukken en verwarm die in een pan met wat citroensap en -zest, bruine basterdsuiker, kaneel en een scheutje cognac of port. Doe er een takje rozemarijn bij en laat alles een paar minuutjes zachtjes stoven. Schep het fruit in een ovenschaal en verwijder de rozemarijn. Leg er nog wat stukken peer bij. lees verder›

• bloem
• boter
• ei
• melk
• vanillestokje

• bloem
• boter
• ei
• melk
• vanillestokje

‘Hoe prijziger de keuken’, bekende een producent van luxe Duitse stoomovens me eens off the record, ‘hoe minder ze er in koken.’ Die opmerking schoot weer te binnen bij het lezen van de website Modernist Cooking. Die licht potentiële kopers in over het boek met dezelfde titel dat ergens in december uitkomt.

Het werk doet dit ‘modernistische koken’ in maar liefst zes delen, 2400 pagina’s lang, rijk geïllustreerd en gedetailleerd uit de doeken. Het behelst álles wat met koken te maken heeft: de technieken, de historie, de ingrediënten en een ziljoen recepten. Het moleculaire koken krijgt ruime aandacht evenals die deconstructie, het combineren van ingrediënten uit een bekend recept in een originelere vorm – ik noem maar wat: chili con carne in tompouce-vorm, of een negerzoen van kaasfondue. Kosten van het opus, een symbolische 500 dollar.

lees verder›

• boter
• eieren
• kipfilet
• melk
• pete

• boter
• eieren
• kipfilet
• melk
• pete

Of ik alsjeblieft een recept voor melktert kon geven, schreef  een aantal mensen op het kookblog, toen bleek dat ik een serie  zou schrijven over de keuken van Zuid-Afrika. Ik had nog nooit  van melktert gehoord. Maar eenmaal studerend in een stapel  Zuid-Afrikaanse kookboeken kwam ik deze specialiteit overal  tegen, en omdat zulks natuurlijk nieuwsgierig maakt, bakte ik  er een, volgens een recept van Tessa Kiros.

Melktert blijkt custardachtig gebak te zijn, een bodem van  zacht zanddeeg met een vulling van melk, eieren en maïzena.  De smaak doet een beetje denken aan de vulling van Portugese  pasteis de nata, ook al omdat de taart wordt bestrooid met kaneel en suiker. Toch schijnt de oorsprong ervan Nederlands te  zijn. lees verder›

• basterdsuiker
• boter
• vanille-extract

• basterdsuiker
• boter
• vanille-extract

De website Spunk.nl, een soort junior nrc.next met humor om te lachen, publiceerde een paar jaar geleden een chocopastatest. Daarin werden belangwekkende onderzoeksvragen beantwoord als ‘hoe smaakt het op een tosti?’ en ‘hoe mengt het met pindapasta?’. De ruim bemeten onvoldoendes en kwalificaties als ‘de geur is nogal diareeërig’ maakten duidelijk dat je voor de bevrediging van je chocopastabehoefte de supermarkt beter kunt mijden.  Dat wordt dus zelf maken.

lees verder›

• boter
• chocolade
• melk

• boter
• chocolade
• melk

Terwijl Janneke zwetend in de Braziliaans jungle exotische recepten probeert te ontfutselen aan tandeloze stamoudsten, staat bij ons de week in het teken van een oer-Hollands basisproduct: de belegde boterham. Over brood zelf hoef ik je natuurlijk niks te vertellen. Ik ken inmiddels bijna niemand meer bij wie bij het krieken van de dag niet ook het piepen van broodbakmachine klinkt. En ik ben lid van maar liefst twaalf no knead bread-Facebookgroepen.

Maar dan het beleg. Daar hoor je zelden iemand over opscheppen bij de koffieautomaat. „De pindakaas was weer geweldig gelukt gisteravond!” Neen.  De hoogste tijd om daar verandering in te brengen. Vandaag starten we met de basis, het fundament, de grondverf voor uw sneetje Allison-volkoren: de boter.
lees verder›

• boter

• boter