Berichten met de tag Cashewnoten

Het geluk, dat helpen we graag een handje. Dus lieten we kurken knallen, schoten vuurwerk de lucht in om boze geesten te verjagen en roepen we elkaar nu nog tot diep in januari de ‘beste wensen’ toe. En dan is er natuurlijk nog allerlei gelukbrengend eten: wie de wereldwijde culinaire nieuwjaarstradities in één maaltijd had willen stoppen, kon heel Oudejaarsdag in de keuken staan. Om maar wat te noemen: Italiaanse linzenschotels (linzen lijken op muntjes, dus brengen financiële voorspoed), groenten als snijbiet en boerenkool (lijken op gevouwen bankbiljetten) en varkensvlees, dat geluk brengt omdat varkens optimistische dieren zijn die altijd in de grond aan het wroeten zijn naar lekkers. Wat meteen de reden is waarom je met Oud & Nieuw geen kreeft moet eten, want die zwemmen achteruit. En achteruitgang, dat willen we natuurlijk niet.

lees verder

De week staat in het teken van Indiase curry’s. Dat komt omdat ik vorige week niet alleen Mama Tandoori las, een roman van Ernest van der Kwast over zijn Indiase moeder, maar ook Madhur Jaffrey’s Ultimate Curry Bible en Camellia Panjabi’s 50 great curries of India.

Uit dat laatste boek kwam de basiscurry van gisteren, een saus van uien, knoflook, gember en tomaten en een handvol specerijen waarin vlees, vis, of groente wordt gegaard. Wie deze basis onder knie heeft kan gaan experimenteren. Houd je van komijn of kardemom, voeg je daarvan iets toe aan de specerijenmix. Bij een vis- of garnalencurry kun je kokosmelk nemen in plaats van water. Of je maakt er een en-en-curry van, vlees én groente.

Vandaag gaan we een stapje verder met een viscurry waarvoor je eerst een kokos-kruidenpasta maakt. Het gerecht heet ras chawal en staat in het curryboek van Panjabi. Zij noemt het Parsi-stijl, naar de Parsi, een Indiase bevolkingsgroep die oorspronkelijk uit Perzië komt. Je kunt de curry zo mild of heet maken als je wilt. Ik maakte hem met twee groene pepers zonder zaadlijsten, een hoeveelheid die volkomen childproof bleek.
Vegetariërs kunnen overigens dezelfde curry maken zonder vis, met 500 gram kleingesneden groenten en iets meer water.

lees verder

Indian food made easy is de meest recente kookshow op de BBC. Na Ching-He Huang die Chinese food easy maakte, is het op maandagavond nu de beurt aan Anjum Anand. Immer sereen glimlachend probeert ze haar kijkers te verleiden hun afhaalcurry’s in te ruilen voor huisgemaakte varianten. Het is allemaal niet zo ingewikkeld, houdt ze ons voor. Met een paar essentiële Indiase smaakmakers in de kast, maak je in een handomdraai je eigen curry.

Als kijker is de serie wel aan mij besteed. Als koker valt het nog te bezien. Ik neem me regelmatig voor eens echt goed Indiaas te gaan koken. Dan bedoel ik: zonder hulp van Patak’s, de fabrikant van Indiase kookproducten. Wanneer ik een Indiaas kookboek opensla, begint het me na drie bladzijden te duizelen van al die specerijen die moeten worden geroosterd, gemalen, gemengd en gefruit. En gekocht natuurlijk, misschien het grootste struikelblok. Ongetwijfeld behoren mosterdolie, verse fenegriekblaadjes en nigellazaad tot het normaalste assortiment in Britse supermarkten, maar je wordt bij Albert Heijn al glazig aangekeken als je vraagt waar het venkelzaad staat.

lees verder

Voor elke gram vlees die ik mijn lezers aanbeveel wordt een jong dier van haar moeder gescheiden, getransporteerd, vetgemest, gevaccineerd, gecastreerd, onthoornd en anderszins gemarteld, naar het slachthuis vervoerd en geëlectrocuteerd danwel een metalen pin door het hoofd geschoten.

Ik schrok me rot toen Ruth dit danteske beeld schetste op mijn weblog . Zij deed dat, twee maanden geleden, naar aanleiding van mijn stemverklaring vóór lamsvlees. „Compassie met degenen die geen stem hebben en wiens doodskreten niet gehoord kunnen worden, is helemaal niet moeilijk. Je eet ze gewoon niet meer”, aldus Ruth. Deze week kom ik mijn belofte aan haar na. We gaan 100 procent vega.

lees verder