De website Spunk.nl, een soort junior nrc.next met humor om te lachen, publiceerde een paar jaar geleden een chocopastatest. Daarin werden belangwekkende onderzoeksvragen beantwoord als ‘hoe smaakt het op een tosti?’ en ‘hoe mengt het met pindapasta?’. De ruim bemeten onvoldoendes en kwalificaties als ‘de geur is nogal diareeërig’ maakten duidelijk dat je voor de bevrediging van je chocopastabehoefte de supermarkt beter kunt mijden. Dat wordt dus zelf maken.
Wat zullen we met Kerst eten? Ik vroeg het me begin oktober al af. Het eind van het jaar is een drukke tijd in de culischrijverij en dus kun je niet vroeg genoeg beginnen met plannen maken. Vorig jaar hadden we een vegetarisch kerstdiner in nrc.next. Het aantal vegetariërs in Nederland groeit, maar ze zijn nog altijd in de minderheid. Daarom nu toch weer vlees op tafel. Alleen dan wel zo duurzaam mogelijk.
Nog een overweging dit jaar: geld. Of die kredietcrisis nu op z’n einde loopt of niet, veel mensen zitten er nog middenin. Dus moest het een low budget-kerstdiner worden. Het ligt aan wat je aan basisspullen in huis hebt, en wat je nog moet kopen, maar in principe kost dit 8-persoonskerstdiner je niet meer dan 100 euro. Zonder drank. Dat dan weer wel. Lees verder
Een mens zit vol vooroordelen. Aan sommige van de mijne ben ik zeer gehecht. Zo zal ik niet snel afstappen van mijn overtuiging dat mannen met pinkringen eng zijn en krijg je mij van z’n lang zal ze leven niet in Uggs, zelfs al waren het de laatste schoenen op aarde.
Ook op eetgebied koester ik mijn taboes. Wie vaker een stukje van me heeft gelezen zal zich niet verbazen over de volgende, beslist niet-uitputtende opsomming: margarine, yogonaise, crème fraîche light, aardappelpuree uit een pakje, soep uit een zakje en chicken tonight.
Aan alles komt een einde (hoewel, als het tegenzit niet aan je studie – ik moet nog steeds afstuderen…). Dit is de laatste aflevering van een stoomcursus koken voor eerstejaarsstudenten. Na vandaag staan jullie er alleen voor. Maar ik weet zeker dat het gaat lukken: simpel, goedkoop, maar vers en lekker koken voor jezelf en je huisgenoten, jaargenoten, dispuutgenoten en andere studievrienden.
Tot besluit moeten we het misschien nog hebben over toetjes. Eten studenten eigenlijk toetjes? Voor zover ik me herinner was het in mijn Leidse tijd niet echt en vogue om yoghurt, vla, pap, pudding of ijs op te dienen na de warme prak. Ik durf zelfs niet uit te sluiten dat we dat burgerlijk vonden. Een biertje en een half pakje Gauloises, dát was een toetje. Lees verder
Mijn buurman – hij praat regelmatig mee op het nextkookblog als buurman M – heeft kersen. Niet een mager boompje met een paar lullige takjes, maar een complete kersenboomgaard. Een maand geleden waren al die kersen tegelijkertijd rijp. En nu heeft mijn buurman dus kersenjam. Geen eenzaam enkel potje, maar een kelder vol.
Zalige kersenjam, mag ik wel zeggen. En van die zalige kersenjam maakt M dan weer zalig kersenijs. Zijn recept is vrij onorthodox, en niet geschikt voor zwangeren en andere salmonella-risicogroepen. Maar voor wie gevaarlijk leeft, kan ik het zeer aanbevelen. En voor wie niet zo’n fijne buurman heeft: met de kersenjam van Rigoni di Asiago, te koop bij natuurwinkels, wordt het ijs ook lekker.
Deze week was gewijd aan de gezinshap. Praktische maaltijden die meestal een compromis vormen tussen de smaak van de ouders en die van de kinderen. Je wilt tenslotte niet elke avond bakkeleien over hoeveel hapjes er nog moeten worden gegeten voor het toetje is verdiend.
Dergelijke onderhandelingen zijn trouwens streng verboden door de opvoedpolitie, wist je dat? Als je een toetje als beloning gebruikt, zeg je eigenlijk dat het gezonde eten dat eraan vooraf gaat een straf is. En voor je ’t weet raakt zo’n kind daardoor verkeerd geprogrammeerd en zit het in zijn puberteit broodmager dan wel veel te dik bij de eetpsycholoog.
Het moet gezegd, er zit best logica in die redenering. Maar in de praktijk ken ik niet één gezin waar aardbeienyoghurt, dubbelvla of danoontjes géén smeermiddel vormen. Té effectief, denk ik.
Laatst een weekeinde in Frankrijk doorgebracht met mijn hele familie. De keuken van het gehuurde huis had een tafel waaraan we met gemak met z’n veertienen pasten. Broer, zijn Franse vrouw en hun tweeling van vijf. Zus, haar man, nichtje van zes en neefje van vier. Mijn ouders. En de Hongerige Man, Tijn en Pep et moi.
Omdat de bijeenkomst was bedoeld als feestje voor jong en oud, liet oud de schijf-van-vijf-teugels wat varen en kon jong tot op zekere hoogte eten waar het zin in had. Een interessant culinair-sociologisch experiment, waaruit duidelijk bleek hoe smaakvoorkeuren van kinderen kunnen verschillen.
Het weer is er nog niet helemaal van overtuigd, de groenteboer ook niet, maar in het schap met kooktijdschriften weten ze het zeker: het is lente. Bij Good Food-magazine, een blad dat wordt uitgegeven door BBC, is het zelfs al Pasen. En aan de hoeveelheid receptuur voor gebak te zien is Pasen in Engeland nog zoeter dan het suikerfeest. Taarten, cakes, chocoladefondants, puddings, brownies, het kan niet op.
Het recept dat ik je het liefst zou geven is dat voor de St. Clement’s cake van Si King en Dave Myers. Deze twee maken als ‘The Hairy Bikers’ een kookprogramma voor de BBC. Je zou ze de mannelijke opvolgers van de ‘Two Fat Ladies’ kunnen noemen. Hoewel ik deze dames, Clarissa Dickson Wright en wijlen Jennifer Paterson, onevenaarbaar vind, doen de harige motormuizen het best geinig.
Voor ongeveer 25 truffels:
De thuiskok op nrc.nl
