Omdat het deze week twintig jaar geleden is dat de Berlijnse Muur viel, schrijf ik over de Duitse keuken. Dat klinkt minder sexy dan, laten we zeggen, de Italiaanse of de Vietnamese keuken. Maar neem van mij aan dat je bij onze oosterburen uitstekend kunt eten. En dan heb ik het niet over sterrenrestaurants, maar over de gewone Duitse burgerkeuken.

Je hoort Duitsland trouwens steeds vaker genoemd worden als vakantiebestemming. En steeds meer  mensen komen ook echt enthousiast terug, met verhalen over de ongereptheid van het landschap, de vriendelijkheid van de Duitsers, de mooie wijnen en jawel, ook het heerlijke eten. Vergelijk dat eens met je laatste vakantie op een overbevolkte camping in de Provence, en wie weet wordt Duitsland het nieuwe Frankrijk.

Lees verder

Ergens halverwege mijn culivrije vakantie stond ik te koken voor zestien man. Nou ja, acht grote en acht kleine mensen. En koken is ook iets te veel gezegd. Met versgeplukte sperzieboontjes, doperwtjes en courgettes, met barstensrijpe tomaten, bramen en vijgen, met net geoogste sla en zelfgedolven bietjes hoef je nauwelijks iets te doen. In aanvulling op al dat heerlijks uit de moestuin van de buurman had ik een tomme de Vendée (een romig, halfhard geitenkaasje uit de omgeving) gekocht, acht vissen (makrelen, forellen en wijtingen door elkaar – er was niet genoeg van één soort), een potje ansjovis en eentje met kappertjes, twee ons ham, een zak rijst, drie stokbroden, een grote pot crème fraîche uit Isigny en een pak cigarettes (opgerolde koekjes). En er was natuurlijk ook nog de kas van het kasteel waar we vakantie vierden, een klein kruidenpaleis onder glas.

Lees verder