Berichten met de tag Frambozen

Het gaat hier over zomerfruit deze week, en vanzelfsprekend hoort daar een recept met frambozen bij. Alleen, met frambozen heb ik een probleem. Frambozen zijn zulke volmaakte vruchtjes, zo snoeperig van vorm, zo delicaat van structuur, zo fijnzinnig van smaak, dat ik het al snel blasfemisch vind ze anders dan in hun volle glorie op te dienen.

Natuurlijk, je kunt frambozen prakken of pureren en dan heb je een fantastische felrozerode saus voor over ijs, of, om nog maar iets te noemen, panna cotta. Ze combineren wonderwel met chocola, en ik moet toegeven dat ik bij een hap van mijn frambozen-chocoladetaart (recept te vinden in het archief van het kookblog) zelden denk: wat zonde van de frambozen. Maar over het algemeen ben ik geneigd ze zo puur mogelijk te eten. lees verder

Het ging over eieren deze week. Waarover anders? Vandaag een laatste recept voor het komende Paasweekend: schuimnestjes met lemoncurdroom en frambozen.

Lemoncurd uit een pot is in dit geval verboden. Het meeste kant- en klare spul is gemeen zoet, gemeen stijf en zit gemeen vol conserveringsmiddelen. En dat terwijl het zo ongemeen eenvoudig is om zelf te maken. Onderstaande hoeveelheden zijn genoeg voor 1 flinke pot lemoncurd en voor een stuk of 15 schuimnestjes. Wat je aan lemoncurd overhoudt, smaakt heerlijk op geroosterd brood. lees verder

Afgelopen dinsdag schreef ik over de preoccupatie van de Britten met voedsel van eigen bodem. Vandaag twee andere zaken die me opvielen in de Engelse supermarkt. Veel bekende Britse koks hebben een eigen productlijn. En in de strijd om de sympathie van de consument zetten producenten de meest hilarische teksten op hun etiketten.

Om het eerste te illustreren: Jamie Oliver leende zijn naam aan pesto en olijfolie. Ainsley Harriott’s blije hoofd staat op barbecuesauzen. Rick Stein zette zijn handtekening op haverbiscuitjes. Nigella Lawson en Anthony Worral Thompson doen in keukenapparatuur. En Hugh Fearnley Whittingstall (die man met lange krullen en een nerderig brilletje van The River Cotttage Cookbook) verkoopt brandnetelbier en yoghurt.
Uit nieuwsgierigheid kocht ik zo’n pot Rich Organic Live Guernsey Yoghurt van Hugh (zie www.rivercottage.net). De yoghurt was rijk en romig, en hoewel gehomogeniseerd beslist van zuivere komaf. Maar de nasmaak had iets metaligs, waardoor-ie het toch echt niet haalde bij de yoghurt van Helsett Farm waar we in Cornwall aan verslaafd waren geraakt.

lees verder

Vorige week bracht ik een nachtelijk bezoek aan Rungis, even ten zuidoosten van Parijs. Ik was nooit eerder in ‘de buik van Frankrijk’ geweest, zoals de grootste versmarkt ter wereld ook wel genoemd wordt. En dus was ik van tevoren behoorlijk opgewonden. Iedereen die ik tegenkwam moest het horen: „Ik ga naar Rungis.” Om er vervolgens zo nonchalant mogelijk aan toe te voegen: „’s Nachts, natuurlijk. Overdag is er geen klap te beleven.”

Bijna iedereen was onder de indruk. Behalve vriend G. „Rungis,” zei hij dromerig, „dat waren mooie tijden.” Hoezo mooie tijden, nondeju. Vriend G. is tien jaar jonger dan ik, en zit bovendien in kunst en helemaal niet in het eten. „Doe even normaal, G. Jij bent daar nog nooit geweest. Je komt er als consument helemaal niet binnen.”

lees verder

Vandaag een recept voor de fruittaart aller fruittaarten: de pavlova. De magie zit hem in het contrast tussen knappend mierzoet schuim, wolkerige ongezoete slagroom en gul sappig zomerfruit.

5 eiwitten

snufje zout

250 g fijne kristalsuiker

1 theelepel wittewijnazijn

300 ml slagroom

300 – 400 g frambozen, of gemengd rood fruit

verder: elektrische mixer, bakplaat bekleed met bakpapier

Verwarm de oven op 140 graden. Doe de eiwitten in een brandschone kom en voeg een paar korrels zout toe. Klop met de mixer tot ze schuimig zijn, maar nog niet helemaal stijf. Voeg lepel voor lepel de suiker toe, terwijl je blijft kloppen. Ga nadat alle suiker is opgenomen nog 8 (!) minuten door met kloppen. Het schuim wordt dan dik en glanzend. Voeg op het laatst de azijn toe. Spreid met de spatel het eiwitschuim in een cirkel van ongeveer 30 cm uit over het bakpapier. Zorg dat de rand iets hoger is dan het midden. Schuif de pavlova in de oven. Draai na een half uur de temperatuur terug naar 110 graden en laat nog drie kwartier bakken. Zet de oven uit, maar open de deur niet. Laat de pavlova 6 uur drogen in de afkoelende oven. Klop om de taart af te maken de slagroom lobbig en vul er de schuimbodem mee. Verdeel het fruit losjes over de slagroom en serveer de taart direct.

lees verder

Ferry verdraagt geen kerrie. Marieke wordt niet van alle kokkels ziek, maar alleen van de kokkels ‘die ge aan de linkerboord van de Schelde kunt eten’, zo lees ik op www.nrc.nl/kokenetc. Laatst sprak ik iemand die dood gaat als -ie een druif eet of wijn drinkt. Als het om voedselallergieën gaat, verbaas ik me nergens meer over. Ze bestaan. En het worden er niet minder. (Ik schuif hier voor het gemak allergieën en intoleranties even op één hoop. Officieel wordt gesproken van een voedselallergie wanneer het immuunsysteem erbij betrokken is, en van een intolerantie wanneer dit niet zo is.)

lees verder

Voor de verjaardag van De Hongerige Man bak ik zijn lievelingstaart. Ik maakte deze chocolade-frambozentaart al zo vaak dat hij inmiddels door vrienden en familie met slechts een flauw glimlachje wordt begroet. Maar een ieder die hier voor het eerst komt eten, smult ervan met de gelukzalige blik van Sjakie die voor het eerst de fabriek van Willy Wonka betreed. Een effect dat zich bij DHM wonderlijk genoeg blijft herhalen, al eet hij hem voor de honderdste keer.

Wat deze taart zo goddelijk maakt is de combinatie van rijk, smedig browniebeslag en friszoete frambozen. Het oorspronkelijke recept komt uit het boek Entertaining van Donna Hay, in het Nederlands vertaald als Stijlvol tafelen, maar is door mij in de loop der tijd een beetje veranderd. Na honderd (ik bak hem soms, bij feestelijke gelegenheden, in drievoud dus dat telt lekker aan) keer heb ik Donna er sowieso niet meer bij nodig. Maak mij ’s nachts wakker en ik declameer:

lees verder