Kijk voor de ingrediënten en het recept op nrc.tv
Berichten met de tag Ham
De Febo tegenover het Olympisch Stadion bleek een goede locatie om af te spreken. Zo’n plek die iedereen kent. Niemand van het vaderlands culinair journaille althans, die het niet vinden kon. Iemand nog een kroketje? Opschieten dan, en daarna hopla in de bus. En zo vertrokken we keurig volgens planning, om zeven uur in de avond, richting het zuiden.
Met wie ging ik de komende 24 uur slapeloos doorbrengen? Daar was collega W, en daar waren ook H en M. Wijnschrijver C was er ook, samen met fotograaf D. En ja hoor, mijn grote vriend J was ook op komen dagen. Dat beloofde gezellig te worden. Maar wat een hoge opkomst. Rungis moest wel een magische plek zijn.
In de serie courgetterecepten mogen gevulde courgettes niet ontbreken. Vegetariërs vervangen de ham door champignons.
Voor 2 personen:
2 middelgrote courgettes
1 sjalot
150 g achterham, in plakjes
2–3 takjes verse dragon
1 eetlepel olijfolie
125 ml zure room
1 flinke theelepel grove mosterd
50 g geraspte oude kaas
Verwarm de oven voor op 200 graden. Snijd de steelaanzet van de courgettes weg en halveer de courgettes in de lengte. Schep met een theelepel de zaadlijsten eruit. Bestrooi de courgettes met wat zout en versgemalen peper en leg ze naast elkaar in een passende ovenschaal. Hak de zaadlijsten van de courgette fijn. Pel en snipper de sjalot. Snijd de plakjes ham in reepjes. Pluk de blaadjes van de takjes dragon en hak ze fijn. Verhit de olijfolie in een koeken- of hapjespan en fruit hierin de sjalot. Voeg de fijngehakte courgette toe en fruit een paar minuten mee. Voeg nu ook de ham toe en bak alles nog 2 minuten. Roer de dragon, de zure room en mosterd erdoor en haal de pan van het vuur. Proef of er nog zout of peper bij moet en vul de courgettehelften met het mengsel. Strooi er de geraspte kaas over. Schenk 200 ml water op de bodem van de ovenschaal en bak de courgettes in ongeveer 40 minuten gaar.
Om juni te proeven, fietste ik naar de biologische markt. Geen betere plek om de rijke glans van deze vroegzomerse maand tot je te nemen. De groentekramen leken wel in bloei te staan, zo bulkten ze van kleur en geur. Zoals altijd te zwaar beladen trapte ik terug.
Op links piepte het groen-rood van bietenloof mijn mand uit, op rechts enkele dwarse tuinbonen. Tijdens het fietsen snoepte ik uit het zakje met kersen. Hoe zou die zomertruffel smaken, zong het door mijn hoofd, en wat zal ik met die doperwten doen?
Kleffe kadetten met kunstboter en knalroze cornedbeef. Bruine bammen met boter en boerenkaas. Panini’s met pesto, pomodori en prosciutto di Parma. Duistervolkoren desembolletjes met duindoornjam. Bagels met Bawykov-zalm en bieslookroom. Tosti’s met kaas, met ham, met salami, met rosbief, of alle vier. Ik ben heel slecht in kiezen, dus zeggen jullie het maar.
Van belegde broodjes heeft iedereen verstand en dus mag iedereen meepraten op mijn weblog. Dat mag altijd al, en over elk onderwerp, maar dit keer heb ik besloten er een prijsvraag van te maken.
De meeste scholen noemen het beestje bij zijn demotiverende naam: ouderparticipatie. Maar op de school van mijn oudste zoon hebben ze daar iets creatiefs op gevonden: de Vrolijke Vrijdagmiddag. Eens in de zoveel vrijdagmiddagen geven papa’s en mama’s workshops in dingen waar ze goed in zijn. De leerlingen mogen zich inschrijven voor workshops die ze leuk vinden. Iedereen blij. Tijdens de laatste Vrolijke Vrijdagmiddag was er onder meer een massageworkshop in het kleuterlokaal, compleet met wierook en pingelmuziek, een toneelworkshop in de gymzaal, er klonk getrommel in het trappenhuis en er werden raketten gebouwd.
Osteria’s zijn Italiaanse eetgelegenheden waar nog traditioneel wordt gekookt. Helaas zijn er steeds minder osteria’s en dreigen de gerechten die er geserveerd worden in de vergetelheid te raken. Slow Food heeft daarom een aantal boeken uitgegeven met recepten uit deze restaurants. Drie boeken zijn tot nu toe in het Nederlands verschenen. Eentje met visrecepten, eentje met groenterecepten en een algemeen boek, Recepten van Italiaanse osteria’s, waaruit we deze week elke dag iets koken.
Op onze giro d’Italia zakken we vanuit Umbrië af naar Campanië. ‘Minestra maritata’ kwam tot het einde van de achttiende eeuw zowel bij de gegoede burgerij als bij de gewone man op tafel. Daarna ging de voedzame groentesoep lange tijd door voor volks. De laatste tijd is hij terug op de kaart van betere restaurants, zoals Trattoria Di Pietro in Melito Irpino.
Toen ik De Hongerige Man leerde kennen had hij niets in huis behalve een doos overjarige theezakjes en drie flessen goedkope port, nam hij mij op onze eerste date mee naar het Leidse filiaal van een Amerikaanse hamburgerketen en bestond zijn favoriete avondmaaltijd uit sufgekookte elleboogjesmacaroni met niets.
Nu maakt liefde niet alleen blind maar verdooft ze ook de smaakpapillen, dus leefden wij wekenlang op muffe earlgrey thee en mierzoete port, aangevuld met broodjes rosbief van de snackbar en at ik, eerlijk waar, mijn allereerste Big Mac waarop vele zouden volgen, totdat ik riep dat ik nooit maar dan ook nooit meer onder de gele boogjes wilde eten en DHM zei dat hij er eigenlijk ook wel genoeg van had.
Na een maand van verliefdheid en culinaire armoe kookte ik avond aan avond al dente pastagerechten voor mijn lief. Net zolang tot hij toegaf dat spaghetti met pepertjes, knoflook en olijfolie, tagliatelle met roomboter, salie en pecorino of linguine met citroenrasp, kappertjes en peterselie veel lekkerder is dan droge