Berichten met de tag Haring

De Hollandse Nieuwe mag nationaal eetbaar erfgoed heten, net als de stroopwafel, de kroket en de kapsalon. Volgende week komt hier de jongste lichting aan wal. Dat het zilveren visje allang niet meer afkomstig is van óns stukje continentaal plat, maar in Noorse wateren door Noorse trawlers wordt gevangen, zou bijna grond geven voor Kamervragen. Ze komen ook niet in Scheveningen uit het net, maar in Egersund ten zuiden van Stavanger.
Maar, zoals een bezoek vorig jaar aan de maatjesindustrie in Egersund bewees, de Hollandse Nieuwe verdient nog steeds de naam “Hollandsch.” De haringkeurders in de Auksjons Hall komen namelijk uit Katwijk, Urk en Schevingen, het pekelen, het rijpen, het is allemaal zo Hollands als klompen, “Kinderdijk” en Goudse kaas.
lees verder

Op dit moment wordt het eerste vaatje Hollandse Nieuwe op Scheveningen geveild. Natuurlijk heerlijk gewoon zo uit het vuistje, maar het kan ook anders.

Hier wat haringrecepten uit het Janneke’s next-archief:


Kijk voor de ingrediënten en het recept voor haringsushi met radijssalade op nrc.tv

Het leuke aan Ostalgie is dat je nooit achter de Muur hoeft te zijn geweest om ervan te genieten. Beter van niet zelfs, want ik kan me nauwelijks voorstellen dat het leven in Oost-Berlijn ooit zo aandoenlijk knus en kitscherig is geweest als in de film Goodbye Lenin.

Voor een Wessi is het dezer dagen toch een stuk vrijblijvender terugblikken op de socialistische heilstaat die mal war. Kijk die Ossi’s nou toch. Je zou bijna jaloers worden op hun Spreewald Gürken, hun Mokkafix, hun Tempo erwten en rode wijn uit Bulgarije.
lees verder

De nieuwe haring is er al weer een week. Nog steeds lekker om gewoon uit de hand te eten, maar misschien zijn jullie inmiddels toe aan wat variatie. Hier wat haringrecepten uit het next-archief:


Kijk voor de ingrediënten en het recept voor haringsushi met radijssalade op nrc.tv

Heb zojuist mijn eerste Hollandse Nieuwe van het jaar geproefd.  Mijn eerste twee om precies te zijn, want 1 haring is er geen. Het is meer dan cliche, maar wat kan ik er anders over zeggen dan: ze zijn weer lekker vet dit jaar.

Nee, echt. ‘t Is goeie haring, de lichting 2009. Het voorjaar is warm geweest, waardoor er veel plankton was en de haringen hun buikjes flink rond hebben kunnen eten. Dat proef je in de romigheid en de malsheid van het visvlees. Mijn haring was niet goed schoongemaakt, dat vond ik dan weer jammer, zit je de hele tijd graatjes uit je mond te peuteren. Een beetje beter je best doen, visboer!

 

Wie heeft hem ook al geproefd?

‘Zalig die hongeren en dorsten naar de gerechtigheid, want zij zullen verzadigd worden’, aldus Jezus Christus tijdens zijn bergrede (Matteüs 5, vers 6).  In dat woord ‘gerechtigheid’ ligt volgens ds. Han Wilmink de kernopdracht voor de vastentijd: bezinning op verantwoordelijkheid en verbondenheid met alles wat leeft. Of, zoals de Kokende Dominee het in zijn kookboek Koken met passie kernachtig samenvat: ‘Met een knorrende maag heb je sneller een knagend geweten.’ 

Om eerlijk te zijn was ik nogal verbaasd zoiets te lezen bij een protestantse prediker. Ik dacht altijd dat vasten voorbehouden was aan katholieken. In het gereformeerde milieu waarin ik opgroeide deden wij in elk geval niet aan dit soort zelfkastijding. Wij konden ons plaatsje in het paradijs niet verdienen door anderhalve maand geen vlees te eten. Wij moesten het hebben van onzekere zaken als ‘heil’ en ‘genade’.

lees verder

Oké, je rookt/snoept/drinkt alweer, werkt te veel/beweegt te weinig/gaat te laat naar bed. Maar dat wil niet zeggen dat je ál je goede voornemens voor 2009 meteen maar aan de wilgen hoeft te hangen. Het besluit om duurzamer te gaan consumeren, dat blijft toch zeker wel overeind?

Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het. Je moet zo ongeveer afgestudeerd ecoloog zijn om een bewuste keuze te kunnen maken. Neem nou vis. Welke soorten kun je nou nog wel met fatsoen eten, en welke niet? En welke van de soorten waarvan er nog genoeg rondzwemmen, mogen weer niet in het voorjaar omdat ze dan paren? Kun je misschien beter gekweekte vis eten? Maar kwekerijen waren toch juist vervuilend? En werd kweekvis niet gevoerd met wilde vis?

lees verder

Vooropgesteld: ik ben er op tegen. Het is onaardig, om niet te zeggen respectloos ten aanzien van de kok. Het is ongezellig om niet te zeggen asociaal. Het is het begin van het einde van het gezinsleven. In mijn huis wordt niet voor de televisie gegeten.

Maar dan is er nog meneer Vreugdenhil. Het is ook zijn huis. Zijn teevee. Zijn EK. En soms, heel soms, moet een vrouw haar man ter wille zijn. Daarom deze week in koken etc. aandacht voor tv-diners. Bord op schoot, lepel in je rechterhand. Zodat je je linker vrijhoudt om die blinde sukkel van een scheids het spel eens even uit te leggen.

lees verder

De Kwakkelsteintjes vormden generaties lang een befaamde Vlaardingse haringclan. Ze visten er op, maar aten ze zelf ook graag. Vanaf haar zesde verdiende mijn vriendin Monica haar zakgeld door op familiefeesten haring schoon te maken. Een dubbeltje per haring, dat tikte lekker aan. Dat koken voor opa deed ze gratis.

Wat opa Kwakkelstein toen al wist, weten wij nu ook: haring is goed voor je. In haring zit veel vet met omegavetzuren. Die vetzuren kunnen ons beschermen tegen dodelijke ziektes: hart- en vaatziektes en kanker bijvoorbeeld. En diabetes.

lees verder

Ik mocht gisteren toch alvast een harinkje proeven bij het Suezkanaal. De Egyptische visboer en ik zijn dikke vrienden omdat ik hem zeker twee keer per week opzoek – vaker dan mijn echte vrienden.

„Je eet hem als een Rotterdammer”, merkte hij in vloeiend Haags op. Ik had mijn hoofd in mijn nek gegooid, mijn mond wijd opengesperd, het grijze staartje in mijn rechterhand en liet het beestje gulzig door mijn keel glibberen. Zo vind ik Hollandse Nieuwe het lekkerst. Maar ik kom dan ook uit de buurt van Rotterdam.

lees verder