Berichten met de tag Ijs

Om maar met de deur in huis te vallen: de ijsmachine heb ik niet gekregen, wél die minstens zo felgebeerde hapjespan-die-ook-in-de-oven-kan. Dat een paar mensen in het Sinterklaasgezelschap nogal meesmuilend deden over mijn prachtige Fissler-pan, is me niet ontgaan. Ik hoorde zelfs iemand mompelen dat ze het ‘een erg seksloos cadeau’ vond, maar daar trek ik me natuurlijk  helemaal niks van aan. Dat die twee oeroude mannen tegenwoordig voor iedere Ingrid en Anita strings en push-up’s in de zak stoppen, vind ik  persoonlijk nogal aanstootgevend. Die viezerik van een kerstman is ermee begonnen, maar tegenwoordig deelt ook Sint aan de lopende band kanten niemendalletjes uit. En dat heet dan ‘een romantisch cadeau’. Sorry, maar dan krijg ik echt liever een seksloze hapjespan.

lees verder

Op 2 juni 2000 was het bloedheet. De dagen ervoor waren ook al flink warm geweest; weer om languit in het park te liggen en veel ijs te eten. Zoet, romig, verkoelend ijs, het ideale voedsel voor hoogzwangere vrouwen.

Mijn ijsmachine draaide die zomerse dagen op volle toeren. Op de ochtend van 1 juni had ik een eiervla gekookt, een bak aardbeien gepureerd en erdoor geroerd, en het geheel in de koelkast gezet om door en door koud te worden. ’s Avonds stond er aardbeienroomijs op het menu. lees verder

Vorige week leek het nog een leuk idee. Omdat aanstaande vrijdag Koninginnedag is, had ik bedacht dat het geinig zou zijn om de komende dagen oranje gerechten te serveren hier in de krant. Een nogal flauwe ingeving, vind ik nu de week begonnen is. Oranje eten ter ere van de koningin is net zoiets als je boekenkast indelen op kleur: mutserig.

Maar goed, intussen heb ik wél een geweldig recept voor worteltjestaart klaar liggen, en een voor madeleines met oranjebloesemwater, en een voor knaloranje soep van zoete aardappels. Dus dan maar een muts: oranje boven deze week. lees verder

Dat was leerzaam een tripje naar het Engelse zoutparadijs Maldon vorige week. Alleen al omdat ik ontdekte de naam al jaren verkeerd uit te spreken. Het is moldun, en geen meldon, ofwel je spreekt de eerste lettergreep uit zoals je in Engels salt (solt) zegt.

Maldon, zo’n drie kwartier autorijden ten noordoosten van Londen, is een aandoenlijk kustplaatsje. Wie snackresto Wimpy wegdenkt uit de hoofdstraat, zo tegen de schemering een pint bestelt in The Wild Boar, zich nestelt voor het haardvuur en de koppen van de stamgasten op zich in laat werken, waant zich zomaar in de wereld van Charles Dickens. lees verder

Houd je van rabarber? Heb je een ijsmachine? Dan moet je beslist dit rabarberijs proberen. Kijk, ik beveel wel vaker een toetje aan. De aardbeien-in-Prosecco-gelei van vorige week bijvoorbeeld, is ook een aanrader, al was het maar vanwege de tinteling van de Prosecco die als het ware wordt gevangen door de gelatine. (Overigens borduurde Ruthy nog wat voor op dit recept en ontdekte dat het ook met agar agar lukt).

Weet je wat, we zetten de aardbeien-in-Proseccogel ei alsnog in de Galerij der Onvergetelijke Desserts. Daar komt-ie dan naast de lemon posset te staan, het puddinkje van niets dan slagroom, suiker en citroensap waarvoor de Galerij twee jaar geleden werd opgericht. Maar als de Galerij bij deze dan toch heropend wordt, dan moet dit bizar lekkere rabarberijs er ook een plaatsje krijgen. lees verder

Wat komt er op tafel deze Kerst? Wie het nu nog niet weet, mag wel opschieten. Slagers nemen al dagen geen nieuwe bestellingen mee aan. Groente-, vis en kaaswinkels zijn zo goed als leeg. En de supermarkten liggen erbij alsof er net een burgeroorlog heeft gewoed (wat hier en daar misschien ook zo is). Voor alle late beslissers, kerstdiner-spijtoptanten en gelegenheidkoks met twee linkerhanden, heb ik onderstaand menuutje bedacht. Snel, simpel, flexibel en toch in stijl. Alle recepten zijn voor 4 personen.

lees verder

Italië. Nog een maandje, dan is het zover. Dit recept moet mij door de laatste weken van wachten slepen. Wat kan ik erover zeggen? Gelato al limone = vakantie in Italië.

Voor 4 personen:

4 eidooiers

100 g fijne kristalsuiker

geraspte schil van 2 (onbespoten) citroenen

300 ml volle melk

125 ml citroensap, gezeefd

125 ml slagroom

Doe de eidooiers, suiker en citroenrasp in een kom en klop met een garde tot een lichtgele crème. Breng de melk aan de kook en schenk hem geleidelijk, al kloppend, bij het eiermengsel. Schenk alles terug in de pan en zet die op heel laag vuur. Blijf voortdurend roeren; zodra de vla begint te binden haal je de pan van het vuur. Zeef het mengsel boven een schone kom en laat afkoelen. Roer het citroensap erdoor en zet in de koelkast om door en door koud te worden. Klop de slagroom lobbig en spatel luchtig door de koude citroenvla. Maak er daarna ijs van volgens de instructies van je machine. Of schenk het mengsel in een plastic diepvriesdoos en zet deze afgesloten in de vriezer. Haal hem er na twee uur uit en klop de ijsmassa stevig door. Zet de doos terug in de vriezer en haal hem er nog een keer of vier uit om het ijs te kloppen of, naarmate het vriesproces vordert, om te scheppen.

lees verder

Kan een aardbei naar roomboter ruiken? Boerenroomboter, verse boterbiesjes of nee, boterkoek. Banketbakkerijen bij nacht. Terwijl ik daar stond, midden in een Brabants aardbeienveld, en een Korona onder mijn neus hield – hij was nog warm van de zon – regen deze onwaarschijnlijke associaties zich aaneen als een onbreekbaar halssnoer. Hoezeer ik ook probeerde los te komen van het krankzinnige idee dat een aardbei naar boter zou kunnen ruiken – snoof ik daar niet het aroma van kokende aardbeienjam?, zo hield ik mezelf voor – het wilde niet lukken. „Ik ruik roomboter”, biechtte ik ten slotte op tegen Jan Robben, tussen wiens aardbeien ik mij bevond. Natuurlijk vond hij dat gek.

lees verder

Het lekkerste ijs ter wereld schijnt uit Turkije te komen. Het heet salepi dondurma of dondurma kaimaki en wordt ook wel Maras-ijs genoemd. Ik las er voor het eerst over in De Joodse Keuken van Claudia Roden. Zij schrijft over een ‘mythische ijssoort van buffelmelk, gebonden met sahlab en op smaak gebracht met rozenwater en mastiek’. Ze schrijft ook dat ze er al veertig jaar naar op zoek is zonder het te vinden.

Sinds ik dat gelezen heb zoek ik met haar mee. Ik weet inmiddels waar het ijs vandaan komt, uit de Turkse provincie Kahmaranmaras, en waarom het omgeven is door zoveel mystiek. Dat komt door de sahlab, of salep die erin zit. Salep wordt gemaakt van de wortel van een orchidee, de orchis mascula. Orchis is Grieks voor testikel. Het woord salep betekent in het Turks ook zoiets. Tel daarbij op het gegeven dat de orchis mascula in Turkije zo gewild is dat hij als soort bijna het loodje heeft gelegd. Quod erat demonstrandum, salep is een afrodisiacum.

lees verder