Natuurlijk had ik de berichten wel gelezen over de vieze, bittere nasmaak die sommige pijnboompitten achter kunnen laten, maar ik had die verhalen eerlijk gezegd altijd afgedaan als gezeur en aanstellerij. Ik roosterde regelmatig een lading pitten voor door de pesto Genovese (hopeloos passé, volgens de culi-trendwatchers , maar ik ben nu eenmaal niet zo hip) en ik had nooit last van die veelbesproken vieze nasmaak.
Welnu: hoogmoed komt voor den val, zoals wij allen weten, en een paar weken geleden kregen die ellendige pitten ook mij te pakken. Het gemene is: terwijl je ze eet denk je niet: ‘Bah, wat vies’. Pas een dag of twee later registreren je papillen ineens alleen nog maar bittere, metalige narigheid en smaakt niets, maar dan ook niets meer lekker. Zelfs mijn wijn liet ik staan. ‘Misschien krijg je griep’, zei echtgenoot. Maar ik wist wel beter: ik had het pijnboompittenvirus.
