Berichten met de tag Kikkererwten

datum datum

De Falafelkoning

Bij falafel moet ik altijd direct denken aan een hele ordinaire snacktent in mijn woonplaats waar niemand overdag überhaupt naar omkijkt. ’s Nachts is het een ander verhaal. Zodra de kroegen de tap opengooien zet/de falafelkoning zijn frituur aan. Dan staan ze met rijen dik te dringen voor toonbank. Want als de drank in de man is, dan komen ze wel, lallende hongerhalzen op zoek naar een nachtelijke snack.

Om van deze falafel te kunnen genieten is het maar beter dat je op dat moment niet helemaal toerekeningsvatbaar bent, want tussen de sla en schijfjes komkommer liggen verdwaalde sigarettenpeuken en je moet uitkijken dat je je nek niet breekt als je struikelt over opgerolde kroegtijgers die her en der in  de toko   hun roes aan het uitslapen zijn. lees verder›

Door Stéphanie Versteeg Stéphanie Versteeg
18
reacties
op 10 maart 2011
datum datum

Knabbel

Voor wie van koken houdt is er weinig  inspirerender dan een regenachtige middag + een lege agenda + een uitpuilende voorraadkast. Bij mij gaat het althans bijna vanzelf: die kast opentrekken, alle blikjes, zakjes en potjes uitspreiden op het aanrecht en met de inhoud daarvan iets maken wat je nog nooit eerder hebt gemaakt of zelfs maar gegeten.
lees verder›

Door Janneke Vreugdenhil Janneke Vreugdenhil
27
reacties
op 7 februari 2011
datum datum

Maghreb

Van het ene universum naar het andere, soms hoef je er maar een gipswandje voor te passeren. Bij een overstap, laatst,  op de luchthaven van Bahrein, zag de vertrekhal wit van de honderden bedevaartgangers op transit uit Mecca – wit waren de toga’s, bleek de gezichten. Die dunne  gipswand scheidde de ascetische hal van een tomeloos ogende lounge van een vliegmaatschappij.  Een groep westerse, rood aangelopen oliemannen was aan het eind van de middag bezig een drankloze periode in de woestijn goed te maken.
Bier, Jack Daniels, de obers hielden het nauwelijks bij. Dit was geen lessen, dit was blussen. Mijn vliegtuig vertrok al halverwege de avond, maar het duurde waarschijnlijk tot na middernacht voor het barpersoneel het sein ‘dorst meester’ kon geven.

lees verder›

Door Menno Steketee Menno Steketee
8
reacties
op 11 januari 2011
datum datum

Het altijd-goed-recept

Iedere kok moet er minstens één hebben:  een ‘altijd-goed-recept’.  De maaltijd waar je haast geblinddoekt inkopen voor kunt doen, iets wat je zo vaak hebt klaargemaakt dat je, als je je pols gebroken hebt of door andere onvoorziene omstandigheden niet aan het fornuis kunt staan, vanuit een luie stoel je huisgenoot kunt instrueren.  Zo’n gerecht waar je minstens 1 x per maand aan denkt, als je even geen inspiratie hebt voor originele culinaire avonturen, en waar je je dan de hele dag stilletjes op verheugt omdat je wéét dat je die avond verschrikkelijk lekker gaat eten. Vandaag deel ik mijn altijd-goed-recept met jullie.

lees verder›

Door Klary Koopmans Klary Koopmans
20
reacties
op 10 januari 2011
datum datum

Chin. Ind. Rest.

Soms heb ik schoon genoeg van de makkelijke, gevaarloze gezinsmaaltijden die hier elke dag op tafel komen. Hoeveel spaghetti carbonara en vissticks kan een mens hebben, vraag ik mij wel eens af. Helaas kan ik, als ik hier in de vinexwijk eens iets dols wil, geen kant op. Het meest exotische restaurant is een Chin. Ind. Rest. genaamd De Gouden Kom en daar krijg je me met geen stok naartoe.

Ik heb in mijn leven  namelijk al veel teveel Chinese restaurants van binnen gezien. Tien jaar lang reisde ik met een theatergezelschap door het land. Als we na een eeuwigheid in de file veel te laat in Oss, Kerkrade of Emmen uit de bus stapten, zat er maar een ding op. Want alleen bij de Chinees knikken ze vriendelijk als je  binnenkomt met de tekst: ‘Ik wil graag wat eten, maar ik moet over 9 minuten in de schouwburg zijn’. lees verder›

Door Roos Ouwehand Roos Ouwehand
4
reacties
op 24 november 2010
datum datum

Lunchcultuur

De week begon met een broodje kaas, in zijn voortreffelijke eenvoud hét symbool voor de Nederlandse lunchcultuur. Heus niks mis met een broodje kaas. Mits de juiste kaas op het juiste broodje. En mits niet teveel, en vooral echte  boter.

Maar om heel eerlijk te zijn baal ik zo af en toe wel een beetje van die Hollandse broodjekaashegemonie. Waarom zo sober? Waarom zo koud? Hoe zou het toch komen dat wij de lunch niet beschouwen als een volwaardige maaltijd, zoals in België, in Frankrijk, in Engeland, in Italië, in Spanje, eigenlijk in ieder land buiten het onze?

Deze week nog schreef Lisa op het kookblog over de 3-gangen-lunches die in Chili gebruikelijk zijn. Karien vertelde over de uitgebreide middagmaaltijden – soms met een biertje, nooit zonder dessert – in Engeland. En Susanne doet regelmatig verslag van de menu’s die in de mensa van haar Romeinse kantoor wordt geserveerd. Als dat eens bij ons zou kunnen.

lees verder›

Door Janneke Vreugdenhil Janneke Vreugdenhil
5
reacties
op 19 maart 2010
datum datum

Keukenkastje

Aardappels, pasta en rijst koken, het is natuurlijk niet echt spannend te noemen, maar  je zal maar net je ouderlijk huis hebben verlaten om te gaan wonen in een verre stad in een vreemd studentenhuis met een vunzig keukentje en voor het eerst van je leven zelf verantwoordelijk zijn voor je dagelijkse maaltijd. Dan kun je wel wat kooktips gebruiken, lijkt mij. Vandaar dat we deze week gewoon nog even doorgaan met de basiscursus koken.

Wie wil leren koken heeft waarschijnlijk niet alleen behoefte aan eenvoudige recepten en tips, maar ook aan een lijstje met basisbenodigdheden. Ik ga je er twee geven. Een lijstje voor een keukenuitrusting, en een lijstje voor een voorraadkast. Uiteraard kun je ze uitbreiden met wat je maar lekker vindt. Als je van bakken houdt, zet je een taartvorm op je lijstje. Als je van Aziatisch koken houdt, zorg je voor een wok en de nodige specerijen. Enzovoort. lees verder›

Door Janneke Vreugdenhil Janneke Vreugdenhil
4
reacties
op 24 augustus 2009
datum datum

Kikkererwten-kruidensalade

Halloumi is een Cypriotisch kaasje, meestal gemaakt van een mengsel van schapen- geiten- en koemelk. Vacuüm verpakt te koop bij goedgesorteerde kaasboeren en bij Turkse en Marokkaanse winkels. Tahin is een pasta van sesamzaad, in dezelfde winkels en bij natuurvoedingswinkels te koop.

Voor 4 personen:

  • 1 klein bloemkooltje, in roosjes
  • 5 eetlepels olijfolie
  • 2 theelepels gemalen komijn
  • 200 g kerstomaatjes
  • 200 g halloumi, in dobbelstenen
  • 1 1⁄2 eetlepel tahin
  • 1 teentje knoflook, fijngehakt
  • sap van 1 citroen
  • 1 blik kikkererwten (400 g)
  • 2 handjes verse kruiden als bladpeterselie, koriander, munt, basilicum

Verwarm de oven op 200 graden. Meng 3 eetlepels olie in een grote kom met de komijn en 1 theelepel zout. Schep er de bloemkoolroosjes, kerstomaatjes en halloumi door. Spreid de bloemkoolroosjes uit over de bakplaat en schuif 10 minuten in de oven. Leg er de kerstomaatjes en dobbelstenen kaas tussen en laat nog ongeveer 5 minuten bakken, tot de kaas begint te smelten. Laat afkoelen tot lauwwarm.

Klop een dressing van de tahin, knoflook, citroensap en de rest van de olijfolie. Maak op smaak met zout en peper en verdun het sausje zo nodig met wat water. Spoel de kikkererwten af onder koud stromend water en laat uitlekken. Maak een salade van de kikkererwten, de kruiden, de lauwwarme bloemkool, tomaatjes en kaas en meng er de dressing door. Serveer direct.

Door Janneke Vreugdenhil Janneke Vreugdenhil
 
reageer
op 3 juli 2009
datum datum

Ad-hoc-post-borrel-eten

koken etc.

Als ik veel monden te voeden heb, maak ik vaak soep. Je kunt er van alles en nog wat ingooien, het zo voedzaam maken als je zelf wilt en vervolgens eindeloos uitdelen. Iedereen een kom op schoot, stuk brood erbij en lepelen maar.

Laatst had ik tegen het einde van een iets te gezellige borrel weer iets te spontaan geroepen dat iedereen bij mij kon eten. Iets te laat realiseerde ik me dat ik niks in huis had. Althans niks vers. De Hongerige Man, die de bob was en al lang geleden aan mijn ad-hoc-post-borrel-etentjes gewend is geraakt, chauffeerde op weg naar huis langs onze Turkse buurtsuper en waar ik niet al te coherent langs de schappen rende en op goed geluk wat in een karretje mikte. Dat werd per ongeluk een verdraaid lekker soepje.

lees verder›

Door Janneke Vreugdenhil Janneke Vreugdenhil
 
reageer
op 23 april 2008