Je hebt vergeten groente, en dan heb je zielige groente. Die vergeten groente (pastinaken, aardpeer en schorseneren bijvoorbeeld) zijn allang niet meer zo obscuur als hun naam doet vermoeden. Chefs koken ermee, bladen schrijven erover en ik verwacht elk moment een vergeten-groente-starterspakket in de schappen van Albert Heijn. Nee, met de vergeten groenten komt het wel goed.
Het is de zielige groente die onze aandacht nodig heeft. De echte muurbloempjes die verguisd en veronachtzaamd achterblijven als jij met je rucola en radicchio de markt verlaat. Neem nou rettich (of daikon, of mooli, wat je maar de leukste naam vindt): een reusachtige albino winterpeen die je misschien het beste kent als het hoopje doorzichtige ‘spaghetti’ dat naast je sushi of sashimi geserveerd wordt. Rettich is familie van de radijs en smaakt ook een beetje radijs-achtig, maar dan zachter en zoeter, sappiger en knisperiger.
