Ik kan er niet omheen: mijn dochter heeft een onwaarschijnlijk slechte smaak. Een paar jaar geleden zat ze in de zogenoemde ‘prinsessenfase’ en lag het huis vol monsterlijke, paarse glitterwaaiers, Barbie-lipgloss en My Little Pony-balletpakken. De opluchting was groot toen deze roze storm eindelijk ging liggen.
Inmiddels bevinden we ons in fase twee: die van de babychihuahua. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat stroopt dochter het internet af op zoek naar beeldmateriaal van deze mormels. Het allerliefst vindt ze een ras  dat ‘teacup’ genoemd wordt. Ze heten zo, kwam ze me kwispelend vertellen, omdat ze niet groter zijn dan een theekopje; ze passen in de palm van je hand.

lees verder›

• kardemom
• kokos
• wortel

• kardemom
• kokos
• wortel

Niet dat ik er ooit geweest ben, maar in India schijn je geweldig goed vegetarisch te kunnen eten. In grote delen van het land wordt zelden of nooit dierlijk voedsel geconsumeerd, ofwel vanuit religieuze overtuiging, ofwel omdat de bevolking er simpelweg te arm voor is. En meestal geldt: hoe minder vlees of vis er in een streek op tafel komt, hoe kruidiger en creatiever de keuken.

Deze bloemkoolcurry uit Mangalore wordt het lekkerst met verse kokosnoot. Het is nogal een karwei om zo’n noot te kraken, het hagelwitte vruchtvlees eruit te wippen en het te ontdoen van z’n bruine schilletje. Ik was daar afgelopen zondag een half uur mee kwijt, met 2 snijwonden in m’n vingers en een schaafwond op m’n knokkels als gevolg. Maar ik heb dan ook twee linkerhanden, en het zou ook moeten kunnen zonder bloedvergieten. Hier vind je een handige instructie.  Wie er geen zin in heeft gebruikt  75 gram geraspte, gedroogde kokos voor de currypasta en een blik kokosmelk voor de saus.
lees verder›

• bloemkool
• gember
• kaneel
• kokos
• komijn

• bloemkool
• gember
• kaneel
• kokos
• komijn

De week staat in het teken van Indiase curry’s. Dat komt omdat ik vorige week niet alleen Mama Tandoori las, een roman van Ernest van der Kwast over zijn Indiase moeder, maar ook Madhur Jaffrey’s Ultimate Curry Bible en Camellia Panjabi’s 50 great curries of India.

Uit dat laatste boek kwam de basiscurry van gisteren, een saus van uien, knoflook, gember en tomaten en een handvol specerijen waarin vlees, vis, of groente wordt gegaard. Wie deze basis onder knie heeft kan gaan experimenteren. Houd je van komijn of kardemom, voeg je daarvan iets toe aan de specerijenmix. Bij een vis- of garnalencurry kun je kokosmelk nemen in plaats van water. Of je maakt er een en-en-curry van, vlees én groente.

Vandaag gaan we een stapje verder met een viscurry waarvoor je eerst een kokos-kruidenpasta maakt. Het gerecht heet ras chawal en staat in het curryboek van Panjabi. Zij noemt het Parsi-stijl, naar de Parsi, een Indiase bevolkingsgroep die oorspronkelijk uit Perzië komt. Je kunt de curry zo mild of heet maken als je wilt. Ik maakte hem met twee groene pepers zonder zaadlijsten, een hoeveelheid die volkomen childproof bleek.
Vegetariërs kunnen overigens dezelfde curry maken zonder vis, met 500 gram kleingesneden groenten en iets meer water.

lees verder›

• cashewnoten
• kokos
• koriander
• munt
• witvisfilet

• cashewnoten
• kokos
• koriander
• munt
• witvisfilet

Tjolk, Snor, fireballs, Raiders, Ben Bits, en ijsjes met een  kauwgombal onderin: culinaire dertigernostalgie. Allemaal  verdwenen. Komen nooit meer terug. Hoewel er over de eerste,  blijkens de website tjolkkomtweerterug.nl, hoopvolle berichten klinken.

Gelukkig is één pijler van onze jeugd nog beschikbaar: kokosbrood. Ik bevroeg een representatieve steekproef  middendertigers (lees: mevrouw Wateetons en een handje collega’s) en hoewel vrijwel iedereen een dromerige blik in zijn of  haar nat wordende ogen kreeg, bleek niemand de roze-witte  pretplakaat in de afgelopen week op zijn boterham gelegd te  hebben. Of de week daarvoor. Een schokkend resultaat. lees verder›

• kokos
• kokosbrood

• kokos
• kokosbrood