Berichten met de tag Meringue

Mamma beer is altijd thuis / altijd achter ‘t kookfornuis. Deze zinnen spoken al twee dagen door mijn hoofd. Uit welk kinderboek ze afkomstig zijn weet ik niet meer, maar ze zijn me zo vaak voorgelezen dat ze onderdeel zijn geworden van mijn DNA. Dat deze wat ongeëmancipeerde regels nu ineens omhoog borrelen zal te maken hebben met mijn uithuizigheid van de afgelopen weken en de rust die nu is weergekeerd; Mamma beer mag eindelijk weer achter ‘t fornuis. Met de nadruk op mág. Want ik vind koken een voorrecht en ik heb het gemist de afgelopen tijd. Dat dagelijkse gehak, geroer en gekneed werkt ontspannend, inzicht verschaffend en stress-verlagend. Laat mij maar koken, dan scheelt therapie en yoga, dus tijd en geld.
lees verder

Het ging over eieren deze week. Waarover anders? Vandaag een laatste recept voor het komende Paasweekend: schuimnestjes met lemoncurdroom en frambozen.

Lemoncurd uit een pot is in dit geval verboden. Het meeste kant- en klare spul is gemeen zoet, gemeen stijf en zit gemeen vol conserveringsmiddelen. En dat terwijl het zo ongemeen eenvoudig is om zelf te maken. Onderstaande hoeveelheden zijn genoeg voor 1 flinke pot lemoncurd en voor een stuk of 15 schuimnestjes. Wat je aan lemoncurd overhoudt, smaakt heerlijk op geroosterd brood. lees verder

Afgelopen dinsdag schreef ik over de preoccupatie van de Britten met voedsel van eigen bodem. Vandaag twee andere zaken die me opvielen in de Engelse supermarkt. Veel bekende Britse koks hebben een eigen productlijn. En in de strijd om de sympathie van de consument zetten producenten de meest hilarische teksten op hun etiketten.

Om het eerste te illustreren: Jamie Oliver leende zijn naam aan pesto en olijfolie. Ainsley Harriott’s blije hoofd staat op barbecuesauzen. Rick Stein zette zijn handtekening op haverbiscuitjes. Nigella Lawson en Anthony Worral Thompson doen in keukenapparatuur. En Hugh Fearnley Whittingstall (die man met lange krullen en een nerderig brilletje van The River Cotttage Cookbook) verkoopt brandnetelbier en yoghurt.
Uit nieuwsgierigheid kocht ik zo’n pot Rich Organic Live Guernsey Yoghurt van Hugh (zie www.rivercottage.net). De yoghurt was rijk en romig, en hoewel gehomogeniseerd beslist van zuivere komaf. Maar de nasmaak had iets metaligs, waardoor-ie het toch echt niet haalde bij de yoghurt van Helsett Farm waar we in Cornwall aan verslaafd waren geraakt.

lees verder

Nee, we hebben geen haarlak gebruikt. In de jaren zeventig, tachtig was het heel normaal om een gebraden kip die op de foto moest te bewerken met goudbruine verf, er proppen krantenpapier in te stoppen in plaats van een paddestoelenvulling, en er om het af te maken nog wat lak over te sproeien. Bekijk een kookboek uit die tijd met de ogen van nu, en je krijgt bepaald geen trek.

Tegenwoordig moet het allemaal echt zijn. Echt mooi, maar ook echt lekker. Geen trucjes en foefjes, gewoon de allermooiste en verste ingrediënten gebruiken. Dat deed ook Hanneke Boers, die de recepten uit mijn nieuwe kookboek Eten enzo tot leven wekte.

lees verder