Berichten met de tag Mosterd

Soms, wanneer ik zalm eet, moet ik denken aan Therese, ’t meest flegmatische meisje op aard. Tja, dat was wat met haar, altijd zo stil en bedaard. Alleen als ze zwom had ze ’t echt naar d’r zin. Wanneer ze een vijver zag, plonsde ze erin. En dan zwom ze, om en om. En ze zwom en ze zwom en ze zwom.

Het is best een treurige geschiedenis eigenlijk. Therese’s fietsclubje wordt uitgemoord, haar verloofde begrijpt haar niet, en op haar trouwdag eindigt ze in een schaal mayonaise. (Mayonèèèze, zingt Wim Sonneveld zo heerlijk smeuïg.) Dat komt, in haar vorig bestaan was Therese een zalm. Daarom was ze zo koel en zo kalm. lees verder

Ik ben een steady mens wat betreft mijn liefdes en vriendschappen maar met zalm heb ik een knipperlicht-relatie. Het kan jaren goed gaan tussen ons en dan ineens, van de ene dag op de andere, is de liefde helemaal over.

Dat heeft meestal te maken met een niet meer helemaal kraakvers visje dat ik ergens krijg voorgezet. Ook zo’n helemaal doorgebakken moot kan mij voor maanden iedere lust ontnemen. Want, o, wat wordt zalm een wee visje als je ’m te lang in de pan laat liggen. Helemáál niet aantrekkelijk. lees verder

 Je zult op een dag maar besluiten geen vlees van zielige dieren meer te willen eten. En je zult tegelijkertijd maar een stiekeme passie hebben voor een zekere, obscure vleescreatie uit de snackbarwereld.
Zo iemand is C. Ze vertelde me dat ze na een aantal jaar nog steeds vierkant achter haar besluit om alleen nog keurig biologisch opgevoede dieren te consumeren stond, maar dat ze er heimelijk van droomde nog eens haar tanden te zetten in een berenklauw. Of ik niet een biologische berenklauw voor haar kon ontwerpen, was de vraag. lees verder

Mode is er voor mensen die graag andere mensen nadoen. En aangezien de meeste mensen niets liever doen dan andere mensen nadoen is mode van niet te onderschatten invloed op ons gedrag. Het heeft nu eenmaal iets geruststellends om je als niet-ingewijde tobber te laten leiden door mensen waarvan je meent dat zij wél weten waar ze mee bezig zijn. lees verder

Naast goede wijn en whisky zijn er weinig dingen die er beter op worden naarmate ze langer liggen.
Misschien een goede kaas of tafelzuur. En zo zijn er vast nog wel een paar te bedenken, maar het blijft weinig vergeleken bij de hoeveelheid dingen die er níét beter op worden als je ze laat liggen.
En zelfs zo’n goede wijn of een heerlijke overjarige kaas heeft op een gegeven moment zijn beste tijd gehad. Dus komt het rijpen van dranken en spijzen, zoals alles in het leven, aan op timing.

Zo is het ook met stoverij. lees verder

Bananen, Bloody mary’s, vitamine B, amandelen, kippensoep, rauwe kool, ei en een kransje van peterselie om je nek. Allemaal vermeende remedies om het grootste nadeel van het  drinken van alcohol (vooruit: naast dik worden, verslaving, en  spijtveroorzakende aankopen, auto-ongelukken en onenightstands) te bezweren.

Want de kater, die komt inderdaad  later. Hoe zit dat? De houten kop en aanverwante klachten hebben meerdere oorzaken. Allereerst zijn het ordinaire ontwenningsverschijnselen. Jij en je lichaam moeten het harde leven  weer aan, zonder de zoete verdoving van de alcohol. Dat doet fysiek pijn. Daarom helpt een laatste glaasje bij het opstaan ook zo  goed. Levensgevaarlijk natuurlijk. lees verder

Lang leve de zomer; het ideale seizoen voor slow life. Als ik geen huisgenoten had om rekening mee te houden, zou ik het wel weten. Ik zou die hele heerlijke zomer leven op sla en tomaten, een blikje tonijn, een bol mozzarella, een avocado hier en daar.

Er zou waarschijnlijk geen fornuis meer aan te pas komen. Hooguit zo af en toe om een paprika te roosteren, of een in lange plakken gesneden courgette of aubergine te grillen. Maar ook die zou ik vervolgens koud opeten, gemarineerd in citroensap of azijn, een scheut olijfolie en wat verse kruiden uit de tuin. lees verder

Het moet niet gekker worden. We zitten al sinds vorige week elke dag aan de borrel, hier in dit hoekje van de krant. En aan de borrelhappen, want die zijn onmisbaar wil je niet na twee glazen wijn al giechelig worden en na drie domweg dronken.

Vandaag alvast een recept voor oudejaarsavond: gravad lax. Ik weet het, twee weken geleden stond al een recept voor Zweeds gemarineerde makreel in deze krant. Maar gravad lax is nu eenmaal ideaal feesteten. Het ziet er buitengewoon imponerend uit, vormt een goede bodem om op te drinken en is echt, heus, geloof me, supermakkelijk om te bereiden. De aquavit in het recept geeft hem extra oempf.

lees verder

Ter ere van de Boekenweek hebben we het hier over culinaire boekpassages. Wie erop let, merkt dat er in de literatuur heel wat wordt afgegeten. Met de beschrijving van een maaltijd kun je als auteur in een paar zinnen een tijdperk typeren (de bruine bonen van Bartje). Je kunt een sfeer schetsen (de glazige aardappelen en andijvie in De Avonden). Of je kunt iets vertellen over de hoofdpersoon (de obsessieve manier waarop Jörgen Hofmeester sushi bereidt op de eerste pagina’s van Arnon Grunbergs Tirza ). lees verder

De boom staat, de lichtjes hangen en het duizendstemmige kinderkoortje dat ‘de herdertjes lagen bij nahahachte’ kweelt, maakt overuren in de cd-speler. De kerststemming zit er al lekker in bij ons thuis. En dat betekent zoveel als ‘spannende tijden’.

Iedere ochtend zodra wij wakker zijn, vragen wij ons bijvoorbeeld af welk chocoladefantasiefiguurtje (7% cacaobestanddelen) er nu weer achter het bijbehorende kartonnen deurtje van de adventskalender zit. Iedere avond voor wij gaan slapen, bespreken wij of de kerstman wel of niet bestaat en zo ja of-ie dan kadootjes onder de kerstboom gaat leggen en zo nee, of papa dat dan in zijn plaats gaat doen.

lees verder