Berichten met de tag Munt

Mamma beer is altijd thuis / altijd achter ‘t kookfornuis. Deze zinnen spoken al twee dagen door mijn hoofd. Uit welk kinderboek ze afkomstig zijn weet ik niet meer, maar ze zijn me zo vaak voorgelezen dat ze onderdeel zijn geworden van mijn DNA. Dat deze wat ongeëmancipeerde regels nu ineens omhoog borrelen zal te maken hebben met mijn uithuizigheid van de afgelopen weken en de rust die nu is weergekeerd; Mamma beer mag eindelijk weer achter ‘t fornuis. Met de nadruk op mág. Want ik vind koken een voorrecht en ik heb het gemist de afgelopen tijd. Dat dagelijkse gehak, geroer en gekneed werkt ontspannend, inzicht verschaffend en stress-verlagend. Laat mij maar koken, dan scheelt therapie en yoga, dus tijd en geld.
lees verder

Net als veel Nederlanders kook ik regelmatig een potje buiten de deur. Om eerlijk te zijn zelfs vaker wel dan niet. (Toen er althans laatst een keer andijviestamppot op tafel kwam, vroeg mijn 7-jarige zoon: Mama, wat is andijvie? ) Maar de Indiase keuken is lang onontgonnen gebleven. Faalangst, naar ik vrees. Al die mysterieuze specerijenmengsels, moest je geen Indiase wortels hebben om zulke zaken te doorgronden?

Op een dag had ik mijn zoveelste curry-uit-een-potje gemaakt en was er klaar mee. Ik besloot een kookgoeroe te zoeken, iemand die mij kon leren hoe het nu precies zit. Welke specerijen passen bij welke? Wat serveer je waarbij? En vooral: hoe maak je een basic curry?

Mijn goeroe heet Camellia Panjabi. Ik leerde haar kennen via een allervriendelijkste Britse pensionado die een gesprek aanknoopte in een eethuisje in Essouira, Marokko. Geen idee meer hoe we van de Marokkaanse op de Indiase keuken kwamen, maar zijn tip ‘50 great curries of India’ aan te schaffen bleek goud waard. De recepten die erin staan zijn stuk voor stuk geweldig; helder beschreven en gefotografeerd, en zeer maakbaar. lees verder

Maandag werd het officieel lente en dit weekend gaat de klok een uur vooruit. De zomer is in zicht, dus ik ben een gelukkig mens. De afgelopen dagen was het dusdanig mooi weer dat ik een keer heb gepicknickt en mezelf al drie keer heb gestationeerd op een terras.

Omdat ik sinds kort beschik over een eigen kleine tuin, besloot ik om van de gelegenheid gebruik te maken en me eens te verdiepen in terrasvoedsel. Zodat ik op de dagen dat er moet worden gevochten om een plekje, ook gewoon lekker thuis kan genieten van glas wijn en een kleine versnapering.

Terrasbezoeken gaan bij mij namelijk altijd gepaard met een goede snack. In het begin van de middag wil ik mezelf nog wel eens trakteren op een tosti. Lekker dik brood met een goede kaas, wat groente, en een smakelijk sausje. Helaas hebben niet alle terrashouders kaas gegeten van de kunst van het tostibakken.
lees verder

Bij falafel moet ik altijd direct denken aan een hele ordinaire snacktent in mijn woonplaats waar niemand overdag überhaupt naar omkijkt. ’s Nachts is het een ander verhaal. Zodra de kroegen de tap opengooien zet/de falafelkoning zijn frituur aan. Dan staan ze met rijen dik te dringen voor toonbank. Want als de drank in de man is, dan komen ze wel, lallende hongerhalzen op zoek naar een nachtelijke snack.

Om van deze falafel te kunnen genieten is het maar beter dat je op dat moment niet helemaal toerekeningsvatbaar bent, want tussen de sla en schijfjes komkommer liggen verdwaalde sigarettenpeuken en je moet uitkijken dat je je nek niet breekt als je struikelt over opgerolde kroegtijgers die her en der in  de toko   hun roes aan het uitslapen zijn. lees verder

Leuk stuk in de Israëlische krant Haaretz over verschillende nationale kookbijbels, standaardwerken met bereidingswijzen die de smaak van de keuken van een land bepalen. Veel landen hebben zo’n boek. In Groot-Brittannië heb je bijvoorbeeld het sympathiek geschreven én vriendelijk vormgegeven Mrs Beeton’s Book of Household Management. Van iemand die luistert naar de knusse naam Mrs Beeton heet, neem je graag iets aan.
In de Verenigde Staten is dat The Joy of Cooking: A Compilation of Reliable Recipes with a Casual Culinary Chat dat in 1931 verscheen – een puntiger omschrijving van ook deze kookrubriek is nauwelijks mogelijk. Het boek is geschreven door een huisvrouw uit het Midden-Westen, de weduwe Irma Rombauer. Dat klinkt als iemand die de deegroller niet slechts gebruikt voor het rollen van deeg – waarom zou ze weduwe zijn geworden?

Het Franse kookboek der kookboeken is volgens de krant, weinig verrassend eigenlijk, de Larousse Gastronomique. Die valt tot niet geringe verbazing geheel gratis te downloaden, alle 1.350 pagina’s.
Welke kookbijbel heeft Nederland? Dat moet de Wanneé zijn, het eeuw oude Kookboek van de Amsterdamse Huishoudschool.

lees verder

De beschaving van een land is af te meten aan de manier waarop men omspringt met gevangen vis. Libië zal niet beschaafd zijn, want het land sjoemelt met de vangstcijfers van de bedreigde blauwvintonijn. De Filippijnen staan er ook fraai op, maar niet heus. Veel vis op de markten daar is gebutst en gemangeld. Van het dynamietvissen.
China is een twijfelgeval, want ook dat land hield voor de mondiale visautoriteiten jarenlang een oneerlijke boekhouding bij. Maar daar staat tegenover dat de gemiddelde Chinees zijn vis het liefst levend in een zeeaquarium aanwijst aan de kok: dat is culinaire civilisatie.

Langs deze zeevismeetlat gelegd, is Oman zeker een geciviliseerd land. Dat bewees nog eens een bezoek, twee weken terug, aan twee vismarkten in het sultanaat, eentje in de hoofdstad Muskat en eentje in het noordelijker gelegen Sohar – volgens de Omani overlevering de geboorteplaats Sindbad de Zeeman. lees verder

Het was de week van de makkelijke maaltijdsalades. Lekker zomers en licht eten, waarvoor je niet al te lang in de keuken hoeft te staan. Dat laatste geldt niet helemaal voor de salade van vandaag. Met het bereiden van de couscous en het roosteren van courgettes, aubergines, tomaten en halloumi ben je toch al snel een half uur, drie kwartier kwijt. Maar het resultaat is de moeite waard.

De receptuur luistert overigens niet heel nauw. Wie wil vervangt een van de groentes door een andere. Geroosterde en ontvelde paprika’s bijvoorbeeld, zijn ook lekker in deze salade. Net als gegrilde groene asperges. En koriander in plaats van, of naast peterselie en munt, het kan allemaal.

lees verder

Zijn ze niet onweerstaanbaar: de aardbeien, de kersen en aalbessen, de meloenen en perziken en al die andere tere vruchten die nu op hun hoogtepunt zijn? Ik kan ze in elk geval maar moeilijk laten liggen. Ze zijn er maar zo kort, en ze zijn zo verrukkelijk zoet en sappig en fris. Het ideale soort eten op een warme dag.

Het vaakst eet ik zomerfruit gewoon as it is. Bijna iedere middag gaat er wel een pond kersen doorheen, achteloos opgesnoept achter mijn bureau. Mijn kinderen hakken dagelijks een bakje aardbeien of frambozen weg, bij wijze van 4-uurtje. En zonder gekoelde watermeloen als tussendoortje kunnen we eigenlijk ook al niet meer.

lees verder

Drie is in India een ongeluksgetal, zo schrijft Ernest van der Kwast in Mama Tandoori, de roman over zijn Indiase moeder die kortgeleden verscheen en de inspiratie vormde voor een potje Indiaas koken in deze krant.  „Drie is een voorteken van onheil, van verderf. Als kind kregen we altijd twee óf vier boterhammen mee naar school, we mochten nooit boter-kaas-en-eieren spelen.”

En of het met deze volkswijsheid te maken heeft is de vraag, maar een Indiase maaltijd lijkt altijd te bestaan uit minimaal vier of vijf, en soms nog wel veel meer componenten. Je neemt een hapje van dit, een klein proefje van dat, een lepel curry, een stukje brood, alle onderdelen van de maaltijd keurig uitgestald in aparte bakjes op een ronde schaal, de thali. Dat is beslist geen onprettige manier van eten.

lees verder

Het komt vaker voor dat een next-week te kort is om een eetthema te behandelen, maar zelden waren vijf dagen zo te kort als nu het over Indiase curry’s gaat. India telt ruim 1 miljard inwoners en ik durf te wedden dat er, nou misschien niet 1 miljard, maar dan toch zeker miljoenen verschillende curry’s worden gemaakt. En wij hebben er pas drie gehad.

Daar komt bij dat een Indiase curry een behoorlijk lijstje aan ingrediënten en handelingen vergt, en daarom veel ruimte in deze kolom. Ik kom er dus nauwelijks aan toe te vertellen wat je allemaal bij zo’n curry kunt serveren in de serie rijst, naan, chapati’s, papadums, dahl, raita’s, chachumbers en chutneys.

lees verder