Met de route van de Ronde van Spanje als kompas toeren we door de Spaanse keuken. We fietsen sneller dan de Vuelta-renners en arriveren vandaag al, twee weken voor het peloton, in Castilla-La Mancha. Hier, in het onherbergzame hart van Spanje, ruikt het indringend naar knoflook.
Dit is het land van Cervantes. Het land ook van Federico Bahamontes, de Adelaar van Toledo.
In 1957 werd hij tweede in het eindklassement van de Vuelta. In 1959 won hij de Tour de France. Een wielerlegende wil dat de Spaanse klimmer tijdens de Tour van 1954 bovenop de Col de la Romeyere van zijn fiets stapte en doodgemoedereerd een ijsje ging zitten eten in de berm. Het peloton haalde hij moeiteloos weer in.

Lees verder

Kijk voor de ingrediënten en het recept op nrc.tv

Gazpacho leerde ik maken van een Spaanse schone. Rocio leidde de animatie op camping Internacional Amberes in Empuria Brava, een vakantiedorp aan de Costa Brava dat enkele decennia geleden in één wrede ruk uit de grond getrokken is. We hebben het hier over een plek waar je als weldenkend mens niet graag dood gevonden wilt worden.
Ik overleefde er twee maanden. Twee zomermaanden waarin mijn ogen pijn deden van de lelijkheid om me heen en waarin ik Rocio assisteerde bij het vermaken van de campinggasten. Voorzover dat kinderen waren, was het een geweldig leuk vakantiebaantje. We speelden volleybal in het zwembad, knutselden crêpepapieren rozen in elkaar, maakten churros met chocolademelk en werden geadoreerd door giechelende tienjarige meisjes die hun diepste geheimen met ons deelden.

Lees verder

De interne situatie begon zo langzamerhand onhoudbaar te worden. Er moest dringend een bezem doorheen. Schoon schip. En dan cold turkey kappen met die onzin.
Zou er een psychologische verklaring zijn voor pathologische hamsterdrift? Waarom stouwt een mens zijn voorraadkast steeds voller en voller en nog eens voller? Wat moet ik met zes blikken confit de canard (terwijl ik zelfgemaakte veel lekkerder vind)? Wat moet ik met vijf variëteiten linzen (uit groene Puy, grijze uit de Berry, bruine uit Castelluccio, zwarte uit Sicilië en oranje zonder herkomstbenaming uit de Turkse winkel)? Wat met zeven smaken honing uit alle hoeken en gaten van Europa? Drie soorten kappertjes (in azijn, in zout en kapper-appels)? Vier potten gegrilde paprika’s?

Lees verder

Heb jij dat ook? Dat je echt dol bent op Thais, Japans, Chinees, Indiaas, Vietnamees, Maleis, Laotiaans, Filippijns en Indonesisch, maar dat het je, wanneer je op een drukke doordeweekse dag door de supermarkt rent, net iets te veel moeite kost om iets oosters te bedenken.

Dat je met een kipfilet, een paprika, een bakje champignons en een zak peultjes eerder een Fransig stoofpotje maakt, dan een pittige roerbak?

Vorig jaar rond deze tijd beloofde ik vaker Aziatisch te gaan koken hier in de krant. Nu het einde van 2008 alweer in zicht is, moet ik mijn score nog nodig wat omhoog trekken. Alleen, wanneer tussen het omruilen van sinterklaaskadootjes, het optuigen van de kerstboom en het bedenken van een kerstdiner, heb ik tijd om naar de toko te gaan?

Lees verder

Fattoush is een verfrissende salade van groente met stukjes geroosterd brood. Er kan desgewenst gegrilde halloumi (te koop bij mediterrane winkels) of merguez bij.

Voor 4 personen:

4 pitabroodjes

6 el extra vergine olijfolie

1 teen knoflook

2 tl sesamzaad, geroosterd

sap van 1 citroen

1 theelepel gedroogde tijm

1 komkommer, geschild, zaadlijsten verwijderd, in boogjes

4 tomaten, in de lengte in kwarten gesneden

4 stengels bleekselderij, in boogjes

Lees verder

Wie wil er nu hartje zomer lang in de keuken staan? Het eten moet liefst snel, sneller, snelst op tafel staan. Salade dan maar? Voor je ’t weet raak je uitgekeken op weer diezelfde sla met kerstomaatjes en pijnboompitten. Daarom deze week vijf frisse ideeën voor maaltijdsalades die in korte tijd te maken zijn. Zoals deze salade met bloemkoolroosjes, eieren, knoflookcroutons, paprika’s en Spaanse manchego.

Voor 4 personen:

300 g bloemkool, in roosjes

4 eieren

1 krop romaine sla (ook wel Turkse sla geheten)

Lees verder

Dit was de week van de nrc.next- barbecuewedstrijd. Op mijn weblog postten jullie het ene na het andere zelfbedachte barbecuerecept. En wat bleek? Barbecuen blijkt niet synoniem aan het cremeren van worstjes om ze vervolgens te verzuipen in kant-en-klare saus. Het ziet ernaar uit dat we het Calvé-cliché te boven zijn.

Wij, de jury, verheugden ons uiteraard over zoveel creativiteit. Jessica liet zich met name bekoren door de eenvoud van de in sherry en bruine suiker gemarineerde ananas van Y. Zo simpel, maar zo lekker. Ook de forel gevuld met brie, honing en citroentijm van Luc vond ze een uitstekend plan. Ward schaart zich, als het op barbecuen aankomt, graag onder de School van de Spiesen. Spiesen en barbecue zijn volgens hem voor elkaar gemaakt. Toch was hij zeer gecharmeerd van Ellens recept voor worst met salie. En ik? Ik verheugde me over het relatief grote aandeel vega- en visrecepten. De mosselen van Marieke ga ik zeker eens proberen, net als de sardines in wijnbladeren van Bosbes.

Lees verder

Het ging mij natuurlijk niet gebeuren dat ik in New York was en niet bij Mario Batali zou eten. Mario, voor wie nu zijn wenkbrauwen optrekt, zou je kunnen beschouwen als de Herman den Blijker van de Verenigde Staten. Net als ons Herman is hij uit een kolossaal blok graniet gehouwen, en drukker met televisie maken en nieuwe restaurants uit de grond stampen dan met koken.

Verdere vergelijkingen gaan iets manker, want terwijl Herman kaal is en fundamenteel Rotterdams, is Mario rossig en bebaard en Canadees-Italiaanse-Amerikaans. Kennen we Herman als vergroeid met zijn lamswollen V-halstrui, Mario draagt dag en nacht oranje Crocs. En waar Mario de ster is in Bill Buffords veelgeprezen boek Heat, moet Herman vooralsnog wachten op een eigen biografie. (Kan niet lang meer duren, lijkt mij).

Lees verder

Het boek dat ik vandaag wil bespreken is van de hand van de culinair journalist van NRC Handelsblad, Florine Boucher. Samen met voedingsmicrobioloog Rijkelt Beumer schreef zij De dood in de pot (uitgeverij Pereboom). Bij ieder recept van mevrouw Boucher bespreekt meneer Beumer de microbiologische ins en outs van de ingrediënten en bereidingswijze. Dat doet hij op zo’n opgewekte toon dat je er ondanks alle plastische informatie over salmonella, shigella, paralytic shellfish poisoning en clostridium botulimum eerder door wordt gerustgesteld dan verontrust.

Lees verder