Berichten met de tag Pinda’s

Het is vandaag precies een jaar geleden dat ik mijn afstudeeropdracht moest inleveren. Met gemengde gevoelens denk ik nog wel eens terug aan de tijd dat ik in mijn eerste jaar op kamers een uur bij de Aldi in de rij stond voor een pak vissticks die daar tien cent goedkoper waren dan bij Albert Heijn.

Gelukkig merkte ik binnen zeer korte tijd dat de term ‘arme student’ de meest creatieve grote-mensen-fabel is sinds de ontdekking van Sinterklaas en kon ik de rijen in de discountsupermarkt inruilen voor de ruime gangpaden bij de a-merken. Stonden mijn klasgenoten en ik daar na college bakken met geld uit te geven aan drank, vlees, luxe magnetronmaaltijden en voorgesneden salades en groenten. Want laten we eerlijk wezen, blut stond dan misschien niet in ons woordenboek, maar lui waren we wel. lees verder

In Thailand is het in de grote steden mogelijk om een cursus Thais koken te doen. De dag begint met een bezoekje aan de lokale markt waar je de ingrediënten voor de gerechten bij elkaar sprokkelt. Vervolgens ga je kokkerellen en leer je tussen de vijf en tien Thaise gerechten maken. Aan het eind van de dag ga je naar huis met een klein kookboekje en een certificaat.

Ik was eigenlijk van plan om nog zo’n cursus te gaan volgen, maar ze worden helaas niet overal gegeven. Daarom zocht ik mijn heil in de keukens van de guesthouses waar ik logeerde. Complete families stonden vol enthousiasme elke avond klaar om me alles over de Thaise cuisine te leren.

lees verder

Afgelopen week kwam ik op een strand hier in Thailand een moeder en dochter uit de USA tegen die op wereldreis waren. We raakten in gesprek over het lokale eten en terwijl ik een lofzang over de Thaise keuken aan het voordragen was, bekenden mijn gesprekspartners dat ze de eerste drie dagen in Bangkok alleen maar bij de MacDonalds gegeten hebben. Terwijl ik hier een curryverslaving aan het ontwikkelen ben, zijn er dus ook mensen die niet in extase raken van een goed bord hete Thaise pruttel.

Voor de reizigers die de snelle burgers maar moeilijk thuis kunnen laten is er gelukkig een gulden middenweg, de khao pad American. Een gerecht ontwikkeld ten tijde van de Vietnamoorlog, wat is gebaseerd op het traditionele American Breakfast. Toen de Amerikanen destijds troepen in het noordoosten van Thailand hadden gelegerd, kregen de soldaten een gerecht van gebakken rijst met hotdogs, spek, rozijnen, gebakken ei en ketchup voorgeschoteld.

Misschien dat ik aan het eind van mijn reis na een overdosis aan currypasta een keer uitgebreid aandacht aan khao pad American besteed, maar op dit moment kan ik er nog niet genoeg van krijgen. Daarom deze week het recept voor de Massaman Curry, wat vrij vertaald Moslim Curry betekent en is beïnvloed door de keukens van het Midden Oosten en India.

Voor 4 personen

  • 300 gram jasmijnrijst
  • 450 gram kipfilet
  • 4 el massaman currypasta
  • 1 el kardemom
  • 1 tl kaneel
  • 5 sjalotten
  • kokosmelk
  • 400 ml water
  • 1,5 el vissaus
  • 2 aardappelen
  • 1 el tamarindepasta
  • 1 el bruine suiker
  • handje ongezouten pinda’s
  • plantaardige olie

Snijd de kipfilet in blokjes, doe in een kommetje en marineer met een eetlepel olie en de currypasta. Laat even staan. Rooster ondertussen de pinda’s in een droge koekenpan en houd apart. Doe een scheutje olie in een pan met dikke bodem en bak de kardemom en kaneel ongeveer 30 seconden op hoog vuur. Pel de sjalotten en doe in de pan. Bak tot ze goudbruin zijn en zet het vuur lager. Doe de kip in de pan en bak 4 a 5 minuten mee. Schil de aardappelen en snijd in grote stukken. Voeg de aardappelen samen met de vissaus, water, pinda’s en kokosmelk toe.

Voor de pittigheid geldt, hoe meer kokosmelk, hoe minder pittiger het eten. Hou je dus niet van pittig, dan kun je een royale hoeveelheid kokosmelk toevoegen. Breng aan de kook en zet dan het vuur laag. Dek de pan af en laat ongeveer 30 minuten sudderen tot de aardappels gaar zijn. Haal de pan van het vuur en roer de tamarindepasta en de bruine suiker door de curry. Bereid de jasmijnrijst volgens de verpakking en serveer apart van de curry.

Een paar maanden geleden leek het me een goed idee om dit jaar de Nederlandse winter tijdelijk vaarwel te zeggen en een ticket te boeken naar een warm land. Ik besloot naar Thailand te gaan en dat is waar ik me sinds vorige week ook bevind. Een goed excuus om de aankomende weken in de kookcolumn op donderdag aandacht te besteden aan de Thaise keuken.

Het leuke van de Thaise eetcultuur is dat het zich vooral in het openbaar afspeelt. Iedereen eet op straat, bij de enkele restaurants kijk je zo naar binnen en gerechten worden in de buitenlucht bereid. Het aantal rijdende eetstalletjes is overdag al indrukwekkend, maar zodra het begint te schemeren stromen de straten vol met hongerige locals en toeristen en verdriedubbeld het aanbod van noedels en curry’s. Hele straten worden  in de avonduren afgezet voor verkeer en bezet door talloze vriendelijk lachende Thaise vrouwtjes met mobiele minirestaurantjes. lees verder

Ik ben een beetje een snobistische zoetekauw. Fabriekssnoep zoals drop, winegums en supermarktcake kan ik heel goed aan me voorbij laten gaan. Ik eet liever een zelfgemaakte boterkoek, of een taartje van een echte goede banketbakker. Maar in Amerika maak ik een uitzondering voor alles waar ‘Reese’s’ op staat: goedkoop snoepgoed van chocola en pindakaas. Geen tankstation is veilig. Ik moet alle schappen scannen op mij nog onbekende variaties.

De originele Reese’s Peanut Butter Cup (een bakje van chocola met een zachte pindakaasvulling) werd in 1928 uitgevonden door Harry Burnett Reese. Veertig jaar later kon hij zijn snoepbedrijfje voor een slordige 23 miljoen dollar verkopen aan zijn voormalige werkgever, chocoladefabriek Hershey. Ik ben kennelijk niet de enige fan van Reese’s snoepgoed. lees verder

Eindelijk lente. De eerste blaadjes tekenen zich aan de bomen, het eerste groen piept uit de grond. Op plekken waar de zon wel kan komen en de wind niet, kun je je al zomaar even rijk rekenen, het bleke wintersmoeltje warmend aan de eerste stralen. (Eindelijk! Had ik dat al gezegd?)

Zo’n nieuw seizoen – ook nog eens een van de vrolijkmakendste – moet worden gevierd. En dit zou geen kookrubriek zijn als ik daarmee niet zou bedoelen: gevierd aan tafel. Dus so long erwtensoep, auf wiedersehen boerenkool, we stappen over op frisse voorjaarskost. lees verder

Pindakaas is ‘hartig’, beweert mijn 5-jarige dochter stellig, en het mag volgens haar dan ook ’s ochtends op de eerste boterham gegeten worden.

Het zal de ‘kaas’ in de pindakaas wel zijn. In het Engels heet pindakaas peanut butter, oftewel pindaboter. Ook de Fransen hebben het over boter. De reden dat wij het, als enige, over pindakaas hebben is dat de naam boter toen de pindakaas halverwege de vorige eeuw in ons land geïntroduceerd werd strikt voorbehouden was aan roomboter. Dit om de verwarring met die vermaledijde margarine te voorkomen. (Iets wat overigens nog altijd niet helemaal gelukt is. Johannes van Dam kan er boeken over vullen). lees verder

Afgelopen weekeinde bezocht ik de Salone del Gusto, een grote tweejaarlijkse Slow Food-beurs in Turijn. Hoe leuk en verrukkelijk de honderden kraampjes met Italiaanse delicatessen ook waren, het interessantste vond ik het internationale deel.

Aan kleine, wankele tafeltjes of vaker nog op kleurige lappen op de grond gezeten, tonen Mexicaanse vanilleboeren, Georgische pruimenplukkers, Marokkaanse arganoliepersers, Braziliaanse rijsttelers en Japanse koolkwekers hun waren. Alleen al de trots waarmee zij dat doen, is een feest om te zien. En als het lukt een gemeenschappelijke taal te vinden om in te communiceren hoor je de mooiste verhalen.

lees verder

Op de camping, op de boot, in een vakantiehuisje met anderhalve sudderpit, bot mes en kromme koekenpan? Slim inkopen is het halve werk. Met een vers gebraden kippetje van de plaatselijke boerenmarkt en kant-en-klaar gesneden groente uit de supermarkt maak je in een handomdraai een frisse Vietnamese salade.

Voor 4 personen:

1 kleine gebraden kip

3 eetlepels wittewijnazijn

2 theelepels suiker

1 teentje knoflook, fijngehakt

1 eetlepel sojasaus

2 eetlepels olie

lees verder

Deze week wrappen we ons de wereld rond. Vandaag zijn we in Thailand voor een frispittige garnalenwrap.

Voor 2 personen:

½ eetlepel suiker

sap van 1 limoen

1 eetlepel Thaise vissaus

½ eetlepel lichte sojasaus

1 rode chilipeper

ongeveer 10 basilicumblaadjes, in reepjes

200 g gepelde roze garnalen

2 tomaten, zaadjes verwijderd, in reepjes

2 lente-uitjes, in reepjes van 5 cm

1 eetlepel ongezouten pinda’s

blaadjes van 2–3 kropjes little gem (of slaharten)

lees verder