Berichten met de tag Pruimen

Als je in de vakantie – en wegens andermans vakantie – een inval-kookrubriek schrijft, kan die maar over een ding gaan: taart. En wel over het soort makkelijke taart dat je schijnbaar achteloos tevoorschijn tovert als iemand in de zomer onverwacht langskomt – komt invallen, zeg maar.

In het algemeen geldt dat je niet genoeg recepten kunt hebben voor impromptu taarten en koekjes. Iedere denkbare combinatie van seizoen, toevallig beschikbare ingrediënten en aard van de trek vergt een andere benadering. Volk dat achter het toetsenbord vandaan komt en bovendien goed heeft ontbeten, wil echt een andere taart dan het ploegje dat de hele dag aan het metselen is geweest en geluncht heeft met cola.

Ik zou willen dat ik ze allemaal uit mijn hoofd wist. Oud brood over en een klussende broer op bezoek? Simsalabim broodpudding. Beverig oud buurvrouwtje op de thee en wat eieren over – lange vingers. Snel luchtige citroentaart voor vriendinnen die een filmpje komen kijken, kruidkoek voor de buurkinderen, je begrijpt het idee.

lees verder

Het aangename van vakantie in het buitenland is dat je even verlost bent van je eigen, oersaaie supermarkt. Ik ben altijd te porren voor een excursie naar een Carrefour of Hypermarche, maar ook in van die kleine dorpssupermarktjes waar ze álles verkopen  – van bleekmiddel tot kauwgomballen tot steunkousen – kom ik graag. In de winkel van het Spaanse gehucht waar ik recent vakantie vierde stonden wat kartonnen dozen met lokaal verbouwde producten. Ik kocht er een zakje kikkererwten, waarmee ik gisteren met wat pittige chorizo, tomaat, knoflook en ui een heerlijk schoteltje maakte. Spijt als haren op mijn hoofd dat ik niet méér van die zakjes mee naar huis heb genomen.
lees verder

Collega van NRC Marjoleine de Vos schreef er op Valentijnsdag ook al over: eetfilms waarin voedsel in verband wordt gebracht met seks. Ik ben niet zo dol op van die rolprenten waarin schaars geklede dames kreunend de soep naar binnen lepelen, terwijl de zwetende kok nog maar eens een extra pepertje in de pan gooit. Maar ik moet bekennen dat ik vorige week, nadat ik acht goddelijke gangen had gegeten in restaurant Solo, bepaalde gevoelens kreeg voor de man die al dat heerlijks had klaargemaakt. Met seks hadden die overigens niets te maken. Eerder met verliefdheid. Ja liefde, zelfs. Toen ik later op de avond een kijkje in de keuken mocht nemen en chef Mohammed El Harouchi een hand gaf, heb ik staan blozen als een bakvis.

lees verder

De herdenking van Die Wende is aanleiding voor een week over de Duitse keuken. En omdat het Sint Maarten is, zet ik vanavond een Martinsgans op tafel. Een legende wil dat de heilige Martinus zich, toen hij dreigde tot bisschop te worden gekozen, verstopte in een ganzenhok. Het mocht niet baten, want de ganzen begonnen te snateren, Maarten werd ontdekt en, of hij wilde of niet, geroepen tot het ambt. Vandaar de traditie van onze oosterburen een gans te braden op zijn naamdag.

Zo’n Martinsgans wilde ik al jaren eens maken, maar tot nu toe werden mijn culinaire aspiraties doorkruist door mijn snoepbelust kroost. Ik kon ze toch moeilijk in hun eentje de novembernachtelijke buurt af laten schuimen. Dit jaar heb ik oma uitgenodigd voor een vroeg Sint Maarten-diner, op voorwaarde dat zij daarna de honneurs waarneemt als chaperone.

lees verder

Op het next-kookblog ging het onlangs over pruimen. Anne-Riet had een paar kilo Reine Victoria’s gescoord op de markt en daarmee een à l’improviste een heerlijk toetje gemaakt.
Chef van nrc.next, Titia Ketelaar, was vervolgens in het blogarchief op zoek gegaan naar nog meer pruimeninspiratie. Bleek dat ik in de afgelopen drieënhalf jaar maar twee keer iets met verse pruimen heb gemaakt. Eén keer pruimenjam, en één keer pruimentaart. Zoiets kun je natuurlijk niet op je laten zitten.
Ergens weet ik wel waarom ik niet zo vaak met pruimen kook. Dat komt omdat ik ze uit het handje al zo lekker vind. Zo lang als het seizoen duurt eet ik ze vaak en veel – soms zo veel dat ik er een paar uur later erge spijt van krijg.

lees verder

Wat komt er op tafel deze Kerst? Wie het nu nog niet weet, mag wel opschieten. Slagers nemen al dagen geen nieuwe bestellingen mee aan. Groente-, vis en kaaswinkels zijn zo goed als leeg. En de supermarkten liggen erbij alsof er net een burgeroorlog heeft gewoed (wat hier en daar misschien ook zo is). Voor alle late beslissers, kerstdiner-spijtoptanten en gelegenheidkoks met twee linkerhanden, heb ik onderstaand menuutje bedacht. Snel, simpel, flexibel en toch in stijl. Alle recepten zijn voor 4 personen.

lees verder

In het kader van de eindexamens hebben we het hier over voedsel dat het brein stimuleert. De belangrijkste brandstof voor onze hersenen is glucose. Wie wil presteren zal moeten zorgen voor voldoende aanvoer hiervan. Dat kan in de vorm van druivensuikertabletten die bij een dipje zorgen voor een snelle kick. Maar het kan ook duurzamer.

Door koolhydraten te eten die langzaam door het lichaam worden opgenomen zorg je voor een constanter en dus optimaler aanbod van glucose. Volkorenproducten en peulvruchten zijn sowieso een goed idee. Maar volgens sommige wetenschappers is het ideale voedsel voor topprestaties ‘teff’.

lees verder

Vandaag alweer het slot van mijn verslag over de Marokkaanse keuken. Zoals elke keer bij dit soort reisimpressies, kom ik ruimte te kort. Ik had het nog graag over couscous met zeven groenten willen hebben, en over de duizend gaten in de bleke pannenkoekjes die je er bij het ontbijt eet. Ook de geroosterde vis die ik at in de haven van Essouira zal ik maar voor een volgende keer bewaren, net als alles wat ik geleerd heb over arganolie.

Vandaag maak ik liever een laatste tajine, en wel eentje die ik in Marokko vaak ben tegengekomen: tajine van lamsvlees met zuidvruchten. Soms wordt er schapenvlees voor gebruikt in plaats van lamsvlees (lamsvlees is sowieso een rekbaar begrip). En één keer proefde ik een dergelijke tajine met het vlees van een jong geitje, wat bijzonder smakelijk was. Ook de zuidvruchten zelf variëren. Soms dadels, soms pruimen, abrikozen of vijgen en soms zelfs alles door elkaar.

lees verder

Bijna al het zachte zomerfruit is er nog, aardbeien, frambozen, blauwe bessen, bramen, perziken, nectarines, pruimen. En tegelijkertijd komen de appeltjes en peren weer vers van de boom. Voor wie net als ik van fruit houdt is dit de beste tijd van het jaar. De tijd om te oogsten.

Ik ben een huis aan het verbouwen en één aan het inpakken. Terwijl het hout voor mijn nieuwe keukenkastjes nog boom is, bevindt mijn huidige keuken zich in voortschrijdende staat van ontbinding. En toch kan ik het niet laten. Jam koken is ook zo lekker ontspannend.

lees verder