Berichten met de tag Rauwe ham

Het gaat over meeneem-lunches deze week. Mooie gelegenheid om eens aandacht te besteden aan de nieuwe generatie broodtrommels. Je zou denken dat er weinig te innoveren valt op dat gebied. Een broodtrommeltje is een broodtrommeltje, nietwaar?

Zo’n doosje om je brood in te vervoeren kan van flexibel plastic zijn, zoals de welbekende bakjes van Tupperware. Of van metaal; het type waarbij je het deksel over het bakje schuift en waar je voor de zekerheid het beste een elastiekje om kunt schuiven. Of ze zijn van hard plastic, zoals de felgekleurde Mepal-doosjes die mijn zonen dagelijks mee naar school krijgen.

Als ze maar goed afsluiten (zodat je boterhammen een beetje vers blijven) en als ze maar onder je snelbinders passen. Dacht ik. Maar nu kreeg ik een tijdje geleden een pakketje opgestuurd van de firma Mepal met daarin een plat wit doosje: de ‘Take A Break Flat’. Het bleek een lunchbox die speciaal ontworpen is voor in de laptoptas. Er passen precies vier boterhammen in, wat me voldoende lijkt voor de gemiddelde kantoormens met een zittende functie.

lees verder

In elke vakantie wordt er wel een gerecht tot favoriet verklaard. Deze keer was dat pasta al ragu. „Dit wil ik wel elke dag eten”, glunderde Pep bij elk bord dat hij verorberde, van kin tot oogwimpers oranje van de tomaten. „Ik niet”, zei Tijn dan. „Ik wil dit wel twee keer per dag eten.”

Vandaag ga ik eindelijk doen wat ik mijn kinderen al weken geleden beloofde: een reuzenpan ragu, oftewel Bolognesesaus koken. Niet dat het zo vreselijk veel werk is. Maar het kwam er gewoon niet eerder van. Een bolognesesaus moet namelijk minimaal twee uur sudderen. Alleen dan wordt hij zo heerlijk hartig en diep van smaak.

lees verder

We eten de hele week pasta. Vandaag verse tagliatelle met een delicate saus van ham, courgette, saffraan en room.

Voor 2 personen:

enkele draadjes saffraan

2 eetlepels pijnboompitten

1 courgette

1 eetlepel olijfolie

100 g plakjes rauwe (Italiaanse) ham

250 g verse tagliatelle

75 ml slagroom

Breng voor de pasta een grote pan met royaal gezouten water aan de kook. Laat een koekepan op hoog vuur heet worden. Doe de saffraandraadjes in de pan en rooster ze een paar tellen. Laat de saffraan afkoelen en wrijf de draadjes tot een fijn poeder. Rooster intussen de pijnboompitten in dezelfde hete koekepan tot ze licht gekleurd zijn. Laat afkoelen. Snijd de courgette in dunne lucifers. Snijd reepjes van de plakjes ham. Verhit de olijfolie in de koekepan en voeg de courgetteplakjes toe. Draai het vuur laag en laat ze 3–4 minuten zachtjes bakken. Kook intussen de tagliatelle beetgaar. Voeg de reepjes ham toe aan de courgette en bak ze twee minuten mee. Voeg dan de room, de saffraan en de pijnboompitten toe en warm een minuutje mee. Giet de pasta af en vang daarbij een half kopje van het kookvocht op. Meng de pasta en het kookvocht door de saus en warm alles nog 30 seconden goed door. Proef en maak de pasta op smaak met zout en peper. Parmezaanse kaas mag, hoeft niet.

lees verder

Over pannen en waarvoor je ze kunt gebruiken gaat het deze week. Vandaag de grillpan. Een grillpan is niets meer en niets minder dan een koekenpan met ribbels op de bodem. Het bereiden van vlees, vis of groenten in zo’n pan heeft een aantal aantrekkelijke kanten. Daar waar de ingrediënten de gloeiend hete ribbels raken, ontstaat een chemische verbinding tussen de aanwezige aminozuren en suikers. Deze zogenoemde Maillardreactie zorgt voor een gekaramelliseerd, rokerig smaakje. Tegelijkertijd garen de producten, dankzij de hoge temperatuur, zo snel dat ze vanbinnen lekker sappig blijven.

lees verder

Loop door een willekeurig toeristenstadje in de Algarve en je ziet hem overal schitteren: de koperen cataplana. Het is een soort dubbele wok, waarvan de twee helften door middel van klemmetjes hermetisch zijn af te sluiten. De pan is speciaal bedoeld om een gerecht met schelpdieren, eveneens cataplana genoemd, in te bereiden.

In een van de helften worden uien, knoflook, pepertjes en soms worst en ham gebakken. Na toevoeging van de schelpdiertjes gaat de andere helft er als een deksel op. Op die manier stomen de schelpjes open en worden alle aroma’s gevangen. Na een paar minuten wordt de pan omgedraaid, opdat de warmte zich verdeelt. Een cataplana wordt altijd aan tafel geopend, zodat iedereen kan meegenieten van de goddelijke geuren.

lees verder

‘Pepers en uien sissen zachtjes in een grote koekenpan. Het ganzenvet waarin ze liggen te bakken, geurt onmiskenbaar. Een plompe, ronde aardwerken marmiet, zwart van het vele gebruik, vol bonen, gepekeld varkensvlees en kool, lijkt al sinds een eeuwigheid te pruttelen. Een streng gerimpelde, gedroogde, donkerrode pepers hangt aan het plafond naast een homp ham. Naast een kan gele wijn ligt een stel rode worstjes op tafel.’ Zo beschreef Elizabeth David in De keuken van de Franse provincies (uitgeverij Het Spectrum) een eenvoudige boerenkeuken in de Béarnais.

lees verder

Jamie en ik zijn het volkomen met elkaar eens. Wij roosteren onze pompoenen. Ik vermoedde dat al, van Jamie, want ik at eens heerlijke geroosterde pompoen bij het Amsterdamse Fifteen. Maar Erna bevestigde het nog eens op mijn weblog www.nrc.nl/kokenetc, waar zij ‘een Jamierecept’ postte voor een salade met geroosterde flespompoen. Flespompoenen zijn de langwerpige, fletsoranje pompoenen zoals je ze vaak ziet bij Turkse en Marokkaanse winkels; één uiteinde is boller dan het andere. Het vruchtvlees is romig met een vage hint van boter en noten, wat de Engelse benaming ‘butternutsquash’ verklaart. Door hem te bakken in de oven wordt hij nog intenser van smaak.

lees verder

Een zak kappertjes uit Pantelleria, een eilandje voor de westkust. Daar worden de vlezige bloemknopjes geplukt en ingelegd in glinsterend zeezout. Ze smaken heel anders dan de kappertjes die in azijn zijn ingemaakt en in de Franse keuken worden gebruikt.

Een dozijn pistachekoekjes uit de pasticceria waar we dagelijks naar binnen liepen voor een espresso, een krant, een grappa, een ijsje. Het zijn een soort macaronen, mierzoet zoals de Sicilianen hun gebak het liefste eten en met een klein bittertje van de felgroene nootjes. We hebben ook de amandel-, walnoten- en pijnpitvarianten geproefd, maar deze zijn favoriet.

lees verder