Leven is keuzes maken. Grote en kleine keuzes. Kiezen voor jezelf of kiezen voor het grote goed. Kiezen terwijl je eigenlijk geen mening hebt, of, lastiger nog, kiezen terwijl je de gevolgen niet kunt overzien.

Omdat de krant deze week toch al bol staat van de gemeenteraadsverkiezingen, maken we er hier in het kookhoekje ook maar meteen een thema van. Wie eet, die kiest namelijk. Kun je je bij politieke verkiezingen nog afzijdig houden door niet te gaan stemmen, daar kom je in de supermarkt niet mee weg. Je móet kiezen. Anders sterf je van de honger.
Leg je bijvoorbeeld die plofkipfilets van 3,13 euro voor een kleine 4 ons in je winkelmandje, of betaal je 3,92 voor dezelfde hoeveelheid scharrelkip? En ben je bereid om 1,19 euro voor 40 gram biologische rucola neer te tellen of kies je een zakje van 75 cent, en neem je die bestrijdingsmiddelen op de koop toe? Lees verder

Het is weer om dicht bij de kachel te zitten, of, zoals ik de afgelopen dagen deed, bij een warme oven. De verwarming was stuk, en dit was het enige plekje in huis waar mijn vingers niet al na een kwartier zo gevoelloos werden dat ik niet meer kon typen. Het probleem is opgelost. Mijn werkkamer is weer lekker warm. Maar op de oven ben ik ben nog lang niet uitgekeken.

Vandaag een recept voor winterse plaatpizza met aardappel, pancetta en rucola. Lees verder

Aardappels, groente, vlees, het schijnt in jonge gezinnen nog steeds een gouden combinatie te zijn. Ik vind het ook heerlijk hoor. Zo heel af en toe. Maar zelfs dan kan ik het niet laten er een eigen draai aan te geven.

Lees verder

Een eenvoudige pastagerecht vandaag, met pijnboompitten, citroen, ricotta en rucola.  De saus is net zo snel klaar als de (liefst verse) pasta, dus langer dan 10 minuten hoef je niet in de keuken te staan.

Lees verder

Soms loop ik door de supermarkt langs 10.000 producten (het doorsnee winkelaanbod) en het enige dat ik kan denken is: wat zullen we NU weer eens eten?

Deze week las ik jullie onbewoondeilandeetlijstjes op het kookblog en dacht: Hmmm lekker, pasteitjes met kerriepompoen en mozzarella (Isa), hmmm lekker, pasta alla puttanesca (Yara), hmmm lekker, ratatouille (Buurman M.), hmmm lekker, ananascurry (Harald), hmmm lekker, citroensorbet met basilicum (Mark). Lees verder

Afgelopen dinsdag schreef ik over de gargantueske T-bonesteak, een costata alla fiorentina, die De Hongerige Man en ik bij wijze van lunch verschalkten in een Umbrische osteria. Niet alleen wijzelf waren na afloop verbaasd dat we dat monstrum saampjes hadden weg gehakt. Zelfs de ober was onder de indruk. Hij had DHM immers voorafgaand aan de steak ook nog een bordje antipasta en een spaghetti pecorino e pepe (met schapenkaas en zwarte peper) geserveerd.

Toen we een week later weer binnen liepen, lachte hij ons breed toe. „Fiorentina?” Nee, nee, we houden het bescheidener vandaag, lachten wij terug. Van de dieetliteratuur uit de vorige eeuw – een leven lang fit, de methode Montignac – is me weinig bijgebleven, maar dat een mens er zo’n zes uur over doet om dierlijk spierweefsel te verteren, is om een of andere reden blijven hangen. Het was al tien uur in de avond, en het vooruitzicht tot vier uur ’s nachts zo’n halve koe te liggen verteren sprak ons niet erg aan. Dus bestelde DHM een ‘gewone biefstuk’ en ik een tagliata di vitello.

Lees verder

De World Wide Wrap mag dan uitgevonden zijn door de firma Honig; het verpakken van voedsel in een eetbaar omhulsel is dat zeker niet. Overal ter wereld worden etenswaren verpakt in rijstvellen, loempiavellen, tortilla’s, pannekoeken, roti’s, paratha’s, slabladeren of vellen zeewier. Wrapping is een handige methode om snel en efficiënt iets lekkers naar binnen te kunnen werken. Op elke mogelijke locatie, dus ook onderweg, op de camping, op de boot of op een picknickkleedje. Deze hele week wrap ik, wrap jij, wrappen wij. En vandaag wrappen wij roomkaas, rode ui, rucola, gerookte zalm en kappertjes in een tortilla.

Lees verder

Ik geef het toe. Ik heb op deze plek weleens laatdunkend geschreven over pastasalade. Het betrof het type pastasalade dat enkele uren in een tupperwaretrommel had liggen zweten op weg naar een picknick. Het type pastasalade waarvan de individuele ingrediënten volkomen overvleugeld worden door de penetrante smaak van pesto uit een potje.

Maar er zijn ook elegante, doordachte, verrukkelijke pastasalades. Serveer deze salade direct, met warm, knapperig brood.

Voor 4 personen:

300 g fusilli (of andere korte pasta)

Lees verder

Schreef ik al dat ik tegen eten voor de televisie ben? Falikant. Maar kóken voor de televisie, dat is een heel ander verhaal. Op nrc.tv kun je zien hoe ik dit recept in de serie EKTV-diners bereid.

1 theelepel korianderzaad

½ theelepel grof zeezout

2 entrecotes van 150 – 175 g, op kamertemperatuur

1 rode ui in dunne, halve ringen

1 theelepel suiker

sap van 1 limoen

1 eetlepel lichte sojasaus

½ eetlepel Thaise vissaus

2 handjes rucola

1 klein bosje koriander

Lees verder

De hele week staat er stamppot op het menu. Voor vegetariërs vandaag een rucolastamppot met confit van rode uien en parmezaancrackers. Voor carnivoren eveneens rucolastamppot, maar dan met rauwe azijnuitjes en krokante pancetta.

Vegetarische rucolastamppot voor 2 personen:

1 eetlepel olijfolie

500 g rode uien, gepeld en in kwarten

½ eetlepel rietsuiker

½ -1 eetlepel balsamicoazijn

750 g kruimige aardappels, geschild en in stukken

50 g Parmezaanse kaas, geraspt

Lees verder