Berichten met de tag Rundvlees

Het was hun beurt om eten te maken voor de Vereniging voor Geadopteerde Koreanen. En dat wilden Tim Doornewaard en Domingo Atsma, zelf aangenomen Koreanen, een paar jaar terug serieus aanpakken. Ze kwamen uit op de Koreaanse Taco. De verenigingsleden waren ook verenigd in hun oordeel over de taco: geweldig.
De Koreaanse taco is hier nu een hit aan het worden. De Korean Taco Party (Koreantacoparty.nl) staat intussen op trouwpartijen en festivals. Over een paar maanden volgt waarschijnlijk een speciaal restaurant in Amsterdam-Oost.

lees verder

Het is geen topweek hier voor vegetariërs. Maar ja, we hebben het over de Zuid-Afrikaanse keuken, en die is nu eenmaal behoorlijk vlezig. Wie Zuid-Afrika zegt, zegt al snel braaivleis, bobotie en biltong. Het is niet anders.

Die biltong, dat is gedroogd, gezouten en gekruid vlees. De naam stamt waarschijnlijk uit het Nederlands, waarbij bil duidt op het deel van het dier waarvan deze typisch Zuid-Afrikaanse snack oorspronkelijk werd gemaakt, en tong op de vorm ervan. Dat dier kan een koe zijn, maar net zo goed een koedoe, of een struisvogel. lees verder

Echte schaatsers eten, zo stel ik me voor, ’s morgens voor dag en dauw een bord havermoutpap, maken een thermos koffie, smeren zelfgesneden boterhammen met pindakaas, steken nog een appeltje in hun rugzak en dat is het dan voor de hele dag.

Niks elk uur een latte macchiato in een cafeetje aan de waterkant. En doet u er maar een cognacje bij, het is tenslotte maar één keer koud in Nederland. Wat, is het al lunchtijd? Ach, laten we hier dan meteen die erwtensoep inkoppen. Kunnen we zo nog een uurtje het ijs op.

lees verder

In een wak gereden? Zeikpoot gehaald? Of je wollen ondergoed vergeten aan te trekken en na een hele middag schaatsen koud tot op het bot? Met deze krachtige bouillon, getrokken van kalfsbotten en rundvlees, wek je zelfs de meest onderkoelde ledematen weer tot leven. Scheutje sherry erin als hartversterking. Dan kun je morgen zo weer het ijs op. Maar wel een beetje voorzichtiger hè.

lees verder

Wanneer deze Maleise stoofpot voor het eerst op tafel kwam weet ik niet meer precies. Wel dat we er allemaal erg blij van werden. De diepe smaak van het in sojasaus gemarineerde vlees en de warme specerijen, gecombineerd met de ingrediënten van een doorsnee Hollandse hutspot, waren overrompelend verrukkelijk.

Het gerecht komt uit De Keuken van Zuidoost –Azië van Ruth Law. (Dit geweldige kookboek, in 1989 verschenen bij uitgeverij BZZTôH, is voor een tientje tweedehands te bestellen via bol.com). Law liet zich op haar beurt inspireren op een recept van souschef Saw Siew Sim, van het Golden Sands hotel in Pinang.

lees verder

Met twee dikke Franse kookboeken en een stapel geprinte A4’tjes onder mijn arm liep ik slagerij P.J. van den Broek binnen. Niet alleen de naam van deze oude Haagse slagerij klinkt naar Het Dorp van Wim Sonneveld, ook het feit dat de slager nog zelf uitbeent herinnert aan vervlogen tijden. Ik had P.J. niet voor niets verkozen voor mijn pot-au-feu-project. Op de A4’tjes stonden anatomische tekeningen van een koe, wel twintig keer. Telkens was een ander deel van het beest gearceerd met roze stipjes, en telkens stonden er andere Franse benamingen bij. Waar ik behoefte aan had was een ouderwetse slager, eentje met verstand van vlees.

lees verder

Kasper gaat studeren in Groningen. Ik heb geen idee wát hij gaat studeren, ik weet alleen dat hij er kortgeleden is gaan wonen en dat hij een klein tuintje heeft waarin hij kruiden kweekt. Op mijn weblog schrijft Kasper dat hij nog weinig ervaring heeft met studentenhappen. Maar volgens mij is hij goed bezig. Hij maakt namelijk stoofpotjes van alles wat hij goedkoop op de markt kan vinden. In zijn pan met dikke bodem laat hij vlees, prei, ui, wortel en wijn twee uur sudderen tot een dikke, smeuïge stoofpot die hij met aardappels, brood, rijst of pasta verorbert. Als de studiebeurs net binnen is gaat er meer vlees in, als ’ie wat krapper bij kas zit meer groenten. Ga zo door, Kasper! Stoofpotten zijn lekker, gezond, niet duur en als de pan groot genoeg is kun je er twee dagen van eten. Ik zou als ik jou was wat van die kruiden uit je tuin meestoven, dan wordt hij nog geuriger.

lees verder

Vanaf mijn twaalfde kookte ik regelmatig voor mijn familie. Vrijwel zonder uitzondering koos ik Chinese en Indonesische gerechten uit.

Een tijdlang was ku lo yuk favoriet, balletjes van varkensvlees die ik door een beslagje haalde en frituurde. Vervolgens gingen ze in een zoetzure saus met ananas uit een blikje. Foe yong hai was ook zo’n toppertje. Gebakken groenten – ik geloof dat er prei en taugé in ging en misschien ook wel witte kool, met een omelet en opnieuw een zoetzure saus. Die maakte ik van tomatenpuree, olie, water, zout, suiker en aardappelzetmeel. Nasi: nasivlees, ui, prei, zakje gedroogde mix voor nasi, rijst, ketjap. Bami: idem, maar dan met mie-nestjes. Gebakken eitje erbij, zoetzure augurkjes en zilveruitjes, kroepoek.

lees verder

Een doos Champagne Krug Milésimé 1990 lag op het puntje van mijn tong. In plaats daarvan vroeg ik opnieuw om een wijnadvies. Geen probleem, zei De Gouden Ton, als ik even langsfietste, kon ik zo tien wijnen proeven die perfect passen bij geitenkaas. Zo makkelijk wilde ik het hun ook weer niet maken.

Op dit weblog schreef iemand dat wijnen en producten uit dezelfde streek vaak goed samengaan. Over het algemeen is dat een nuttig advies. Maar wat kies je wanneer je bijvoorbeeld Aziatisch eet en geen zin hebt in thee of bier? Pittig, gekruid eten is een lastige partner voor wijn.

lees verder