Berichten met de tag Salone del gusto

Malambejam uit Malawi, amaranth uit Argentinië, baru-noten uit Brazilië, kip uit Chaam, je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het geproefd. Tijdens de Salone del Gusto was Turijn voor enkele dagen het culinaire centrum van de wereld. Maar hoe internationaal ook de ambities van Slow Food, de beurs blijft toch overwegend Italiaans.

„Waarom komen al die piepkleine producentjes uit Puglia en Sardinië hiernaar toe?”, vroeg ik mijn vriend Fabio, met wie ik de Salone bezocht. „Het kost ze handenvol geld aan reis- en verblijfskosten en het levert niks op omdat ze te klein zijn om hun productie te verhogen.”

lees verder

Afgelopen weekeinde bezocht ik de Salone del Gusto, een grote tweejaarlijkse Slow Food-beurs in Turijn. Hoe leuk en verrukkelijk de honderden kraampjes met Italiaanse delicatessen ook waren, het interessantste vond ik het internationale deel.

Aan kleine, wankele tafeltjes of vaker nog op kleurige lappen op de grond gezeten, tonen Mexicaanse vanilleboeren, Georgische pruimenplukkers, Marokkaanse arganoliepersers, Braziliaanse rijsttelers en Japanse koolkwekers hun waren. Alleen al de trots waarmee zij dat doen, is een feest om te zien. En als het lukt een gemeenschappelijke taal te vinden om in te communiceren hoor je de mooiste verhalen.

lees verder

Wat was nu het meest bijzondere dat je vandaag hebt geproefd, vroeg ik mijn vriend Fabio terwijl we ons wezenloos zochten naar ons hotel in Alba. Het was half vijf ’s nachts; de Albarezen doen niet aan straatverlichting en er zat nog voor hoorguit 15 kilometer benzine in de tank.

We hadden van twaalf uur ’s ochtends tot tien uur ’s avonds over de Salone del Gusto gelopen. Daarna waren we bij vrienden van vrienden van vrienden in de heuvels rondom Turijn aan tafel geschoven om een originele Piemontese bagna cauda te eten. We hadden uren nagepraat over alles wat we gezien, geroken, geproefd en gehoord hadden. Maar wat was nu het meest bijzondere?

lees verder

We waren met minstens 150.000. Wij, bezoekers van de Salone del Gusto, waren uit alle hoeken en gaten van de wereld naar Turijn gekomen. We waren slager, wijnhandelaar, huisvrouw, onderwijzer, kok, boer, schoolkind, journalist, molenaar, student, bankdirecteur, fabrieksarbeider, maar hadden een ding gemeen: we wilden proeven.

Eén groot proeffestijn is de Salon van de Smaak. Honderden kraampjes met worsten, kazen, knoflook, wijn, zout, peulvruchten, honing, fruit, noten, chocolade, olie, wijn, allemaal even uniek want alleen door die ene kleine producent in dat ene dorpje op deze manier gemaakt. Geen olijfolie die hetzelfde smaakte, geen worst die op de ander leek.

lees verder

Afgelopen weekeinde was ik in Piemonte, onder andere vanwege de Salone del Gusto. Deze gastronomische megabeurs wordt elke twee jaar georganiseerd door Slow Food, een internationale organisatie die zich inzet voor het recht op fatsoenlijk eten, of, zoals de slogan luidt, good, clean and fair food. Omdat ik terwijl jij dit leest nog in het vliegtuig zit, beginnen we vandaag met een lekker sloom recept. Vanaf morgen meer over mijn Piemontese avonturen.

Deze ossenstaartstoof gaart heel langzaam in de oven, waardoor je er nauwelijks omkijken naar hebt. Terwijl jij iets anders slows doet (op de bank liggen en net doen of je De gebroeders Karamazov leest bijvoorbeeld, zomaar op een herfstige maandagmiddag), wordt het vlees boterzacht en raakt doortrokken van wijn en tomaat.

lees verder