Berichten met de tag Sjalotten

Gerechten met rund- of varkensvlees zul je niet snel tegenkomen in India, maar des te meer schotels met lamsvlees. Vandaag een recept voor een lamsklassieker uit de provincie Kashmir: rogan josh.

Josh betekent ofwel ‘heet’ ofwel ‘intens’, en beide betekenissen zijn maar al te zeer van toepassing op deze geurige, hartverwarmende curry. De letterlijke vertaling van rogan is trouwens ‘dierlijk vet’, maar tenzij je vegetariër bent en toch al niet van plan was dit recept te gaan maken, hoef je je daar niet door te laten afschrikken. Een klein randje vet aan het vlees geeft juist een mooie diepe smaak aan het gerecht en het is echt niet of je puur lamsvet zit te eten.
lees verder

We gaan onverminderd verder met recepten uit de serie ‘geconserveerde waren die je voor minder geld en met minder moeite gewoon in de supermarkt koopt’. Vandaag: uien op zuur. Of zilveruitjes. Of Amsterdamse uien. Wat je wilt. Goedkoop en een beetje ordinair. Ze gaan uitstekend samen met een blokje jong belegen kaas of een plakje cervelaatworst. Die dus. Die wilde je altijd al eens maken, toch? Ik in ieder geval wel. lees verder

Dit hoekje van de krant stond afgelopen week in het teken van najaarsproducten. Ik kookte met wat ik toevallig bij de groenteboer tegenkwam. Niet dat dat alleen maar seizoensspul was. Naast maïs en aardperen lagen er doodleuk aardbeien te glimmen en bestelde een klant naast mij zelfs asperges.

De aardbeien zouden theoretisch van een laatdragend ras kunnen zijn, maar zagen eruit alsof ze in een kas waren opgefokt. De asperges waren zeker weten ingevlogen. Ik blijf er moeite mee hebben, die veronachtzaming van de vier jaargetijden. Uit protest maak ik vandaag het ultieme herfstgerecht: risotto met rode wijn en paddestoelen.

lees verder

Voor elke gram vlees die ik mijn lezers aanbeveel wordt een jong dier van haar moeder gescheiden, getransporteerd, vetgemest, gevaccineerd, gecastreerd, onthoornd en anderszins gemarteld, naar het slachthuis vervoerd en geëlectrocuteerd danwel een metalen pin door het hoofd geschoten.

Ik schrok me rot toen Ruth dit danteske beeld schetste op mijn weblog . Zij deed dat, twee maanden geleden, naar aanleiding van mijn stemverklaring vóór lamsvlees. „Compassie met degenen die geen stem hebben en wiens doodskreten niet gehoord kunnen worden, is helemaal niet moeilijk. Je eet ze gewoon niet meer”, aldus Ruth. Deze week kom ik mijn belofte aan haar na. We gaan 100 procent vega.

lees verder