Berichten met de tag Snijbonen

Afgelopen weekend was ik op bezoek bij vrienden in Valencia. Naast een korte introductie met de stad en omgeving maakte ik ook kennis met de ambachtelijke Spaanse paella. Ik heb wel eens paella gegeten in een toeristenrestaurant in Barcelona, maar dat mag ik eigenlijk niet meetellen.

Paella eet je namelijk niet tijdens het avondeten, maar ’s middags (en dan het liefst op zondag) tussen twee en vier. Dus werd het tijd voor een herkansing en dat kan nergens beter dan in Valencia, waar de paella oorspronkelijk vandaan komt.  lees verder

Bij mij in de buurt zit een hip Aziatisch restaurantje dat erg creatief is geweest met het benoemen van hun gerechten. Op hun kaart krijgen gefrituurde dumplings met een zachte vulling de logische naam ‘het hart van fluweel’. Groene curry wordt omschreven als een ‘smaragdgroene vijver’ en wie de ‘tevreden Boeddhabuikjes’ besteld, krijgt vegetarische loempiaatjes.

Maar niet alleen chef-koks geven hun gerechten een bijzondere naam, ook onze voorouders konden er wat van. De traditioneel Hollandse keuken kent een aantal pareltjes, zoals bijvoorbeeld ‘hete bliksem’. Een stamppotje van aardappelen, zoete appels en zure appels. Hoe het gerecht aan zijn naam is gekomen is mij een raadsel, maar het klinkt zeker interessanter dan appelstamppot. lees verder

De keuken van Valencia telt vele rijstgerechten, maar er mag er maar één paella Valenciana heten. De originele versie van dit beroemde gerecht bevat kip, konijn, gároffo (bleke reuzenbonen) en ferráura (een soort snijbonen). Soms, in de zomer, gaan er ook nog slakken door, en dan telt de paella nog net als traditioneel. Maar paella’s met vis, met zeevruchten, met eend of met artisjokken kunnen het schudden. Hoe lekker ook, ze blijven afgeleiden van de enige echte. lees verder

’t Is vreselijk ouderwets, maar stiekem vind ik snijbonen misschien nog wel het lekkerst wanneer ze in sliertjes zijn gesneden in een snijbonenmolen en gestoofd met niet te zuinig roomboter. Toch kan ik je ze ook op onderstaande manier aanbevelen; de bonen in ruitjes gesneden en gebakken met artisjok en knoflook. Eet er ovenaardappels en lamskoteletjes bij, of simpelweg een stuk geitenkaas en stokbrood.
 
lees verder

Een paar jaar geleden was het zomaar opeens een trendje: koken op kleur. Er verschenen kookboeken over, en op hippe feestjes werden de hapjes uitgestald op Pantone-nummer.

Ik had er niet zoveel mee. Ik kom er alleen op omdat het thema van deze week ‘groen’ is. Groen is een uitstekende kleur voor voedsel. Stukken beter dan blauw. Een aantal van de lekkerste dingen ter wereld zijn groen, zomaar, van nature. Artisjokken. Peterselie. Limoenen. Avocado. Waterkers. Puy-linzen. Basilicum. Sla. Doperwten. Asperges. Spinazie.

Veel nuttiger dan het verzinnen van een maaltijd als een kleurstaal van de verfwinkel, vind ik het om de prachtige groene kleur van zulke producten optimaal te benutten. Vandaar dat ik maandag schreef dat de gekookte doperwtjes onder de koude kraan moesten worden afgespoeld. Net als de asperges. Door ze te laten schrikken met koud water, behouden ze hun frisse kleur. lees verder

Wat anders te eten in de eerste dagen van het nieuwe jaar dan Hollandse gestampte pot? Deze week geef ik je elke dag twee stevige stamppotrecepten, waarvan één zonder vlees of vis. In het noorden van ons land werd vroeger op 1 januari steevast stamppot van gezouten snijbonen gegeten. Dat zoute van die bonen, met hete aardappels en spekvet, is best lekker. Vooral als je er ijskoude jenever bij drinkt. Ik wilde het vandaag maar op diepvriesbonen houden; gezouten zijn nauwelijks te koop en het is het seizoen niet voor verse. In mijn vegetarische variant gaan witte bonen en Friese nagelkaas. Zet bij beide stamppotten grove mosterd op tafel en als je ervan houdt ook Amsterdamse uitjes.

lees verder