Berichten met de tag Spinazie

Ik begon het nieuwe jaar in de rotzooi. Na lang zoeken vond ik mijn droomhuisje en afgelopen week kon ik eindelijk de sleutel in ontvangst nemen. Er was maar één groot probleem, het paradijselijk oord waar ik vanaf dan zou wonen bestond alleen nog in mijn hoofd. In werkelijkheid moest er nog heel wat geklust worden om het überhaupt een beetje leefbaar te maken.

Dus ben ik de hele week in de weer geweest met verfrollers en schoonmaakmiddelen. Behalve drukte om de juiste kleur wit en of de bank wel bij de nieuwe gordijnen paste had ik vooral kopzorgen om de keuken, want de eerste paar dagen had ik alleen de beschikking over een stuk aanrecht, een waterkoker en een kraan. En dat is op z’n beschaafdst gezegd niet handig als je wekelijks een column over koken en eten moet schrijven.

lees verder

Het Britse kookprogramma Ready Steady Cook verdwijnt tot mijn grote verdriet van de buis. Hoewel er hysterisch in werd geschreeuwd, gegrapt en gekookt, was ik er toch nogal dol op. Het was zo’n programma, waarin eigenlijk elke dag exact hetzelfde gebeurde. Dezelfde volgorde, dezelfde presentator, dezelfde grapjes. Zeer verslavend, zo’n strak format. En tegelijkertijd heel rustgevend.
lees verder

Als we de weersvoorspellingen moeten geloven, gaat deze week de eerste sneeuw van het seizoen vallen. Vorig jaar heb ik weken kou geleden toen ik als verslaggever voornamelijk buiten aan het werk was en van een herhaling van dit scenario word ik niet vrolijk.

Ik houd echt heel veel van Nederland en sneeuw is ook best leuk voor even. Maar omdat mijn winterspirit (overdosis sneeuw), mijn fiets (doorgeroest) en drie paar schoenen (aangekoekt strooizout) onherstelbaar verwoest zijn, heb ik besloten om een deel van deze winter door te brengen in warmere regionen. lees verder

Ik heb geen kinderen en ik woon ook niet samen met een partner. Ik moet mijn keuken wel delen met vier huisgenoten, maar die reken ik over het algemeen niet tot mijn huishouden. Hoewel ik vaak zat met of bij anderen kook, zijn er ook dagen dat ik in mijn uppie moet koken en eten.
Voor veel vriendinnen is solo-koken het toppunt van sociale troosteloosheid en is het zaak om dit verschijnsel zo veel mogelijk te vermijden.  Onder het mom van „het is niet leuk om uitgebreid te koken als je er niet met meerdere mensen kan van genieten” en „alleen eten is het beste excuus om een avondje makkelijk te doen” wordt een pakje noodles in een kommetje gekwakt en voor de televisie naar binnen geschrokt.
lees verder

Slapeloze nachten? Eet meer yoghurt. Gestresst? Van linzen word je kalm. En nog een handige tip: als je aan het eind van de maaltijd een bosje verse kruiden eet, kun je er op vertrouwen dat je man niet vreemd zal gaan.
In de Perzische keuken is eten meer dan alleen maar lekker of voedzaam: veel ingrediënten en gerechten hebben een symbolische betekenis. Zo is er een ‘belofte-soep’, die gemaakt wordt als er iemand ziek is, of vertrekt op een verre reis. Om de soep te laten werken moeten alle ingrediënten (en dat zijn er nogal wat, zo’n 12 verschillende bonen, groenten en granen) gedoneerd worden door buurtbewoners, die ook allemaal komen helpen bij het klaarmaken van de soep. Knapt de zieke op, of komt de reiziger veilig thuis, dan moet de soep jaarlijks opnieuw gemaakt en uitgedeeld worden. Zouden in het Iran van vandaag nog steeds alle buurvrouwen bij elkaar komen om in een pot soep te roeren, als hun kinderen op vakantie gaan?
lees verder

Zo, dat hebben weer gehad. Het WK, het North Sea Jazz Festival, de tropische warmte inclusief uitzinnige plensbuien. Over tot de orde van de doodgewone zomerdag.
Wat te eten op zulke dagen? Ik ben voor maaltijdsalades. Van die salades waar alles in zit wat je nodig hebt voor een voldaan gevoel, en waar je hooguit stokbrood bij serveert of, ook erg lekker, Turks brood dat je hebt ingekwast met olijfolie, bestrooid met rozemarijnnaaldjes en grof zeezout, en dat dan even in de oven opgewarmd.
Eigenlijk ben ik altijd wel voor maaltijdsalades, ook op minder zomerse dagen. Omdat het zo makkelijk is, omdat je er zoveel creativiteit in kwijt kunt – plus, niet onbelangrijk, zoveel spullen die toevallig nog in je koelkast rondslingeren –  en omdat je er niet zo vreselijk vol van gaat zitten.

lees verder

Stamppot, hutspot, rodekool met draadjesvlees, curry, pasta, zuurkool met casselerrib en tomatensoep met tosti’s. Ziehier wat wij op dinsdag eten. Tenminste, als we af mogen gaan op de reacties op het kookblog, die in grote getale binnen kwamen nadat ik hier had gevraagd wat de nextlezer op een doordeweekse dag zoal op tafel zet.

Opvallend veel Hollandse pot zat ertussen. En maar liefst drie recepten voor PSS: pasta met spekjes en spinazie. Nu is dat ook weer niet zo verrassend, want ik had een voorzetje gegeven door te suggereren dat dinsdag me daar echt een dag voor leek. „Raak!” reageerde Frank prompt. „Als er gewoon gegeten moet worden ga ik altijd voor pasta met spekjes en spinazie.”

lees verder

Voor dit recept kun je behalve wilde spinazie ook snijbiet gebruiken. De omelet wordt luchtiger wanneer je hem de laatste paar minuten onder een hete grill zet. Serveer hem met brood, zwarte olijven en eventueel een salade van tomaat met fijn geraspte ui. Koud smaakt ie trouwens ook prima, dus neem hem gerust mee in je picknickmand. 
 
Voor 2 personen:

  • 300 g wilde spinazie
  • 4 eieren
  • 1 teentje knoflook, fijngesneden
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 80 g (schapen)feta
  • 10 walnoten, grof gehakt

lees verder