Twee jaar lang toerde kok Cas van de Pol mee met artiesten om voor ze te koken.
Vegetarisch voor Paul McCartney en whisky voor Them Crooked Vultures.
Zoiets zou ik ook wel willen, dacht Cas van de Pol. In 2009 stond hij als chef in de Londense ‘gastropub’ The Garrison, een posh eetcafé, toen een van zijn collega’s een droomklus kreeg: als kok mee met de Sticky & Sweet-tournee van Madonna, door heel Europa.
Neem van me aan: wekenlang creatief zijn met vegetarische gerechten is lastig
Ik vind de spruit de meest ondergewaardeerde groente van Nederland. Het is best een sneu verhaal, want hij kan daar zelf weinig aan doen. Hij dankt zijn dubieuze reputatie voornamelijk aan zijn geur: te lang gekookte spruiten produceren een zwavellucht waar je U tegen zegt.
Deze geur-issue en het feit dat spruitjes een truttig en kneuterig imago hebben maken de groente niet bepaald populair onder mijn generatie. De keren dat ik met veel plezier mijn bord spruiten heb leeggegeten zijn op één hand te tellen en ook leeftijdsgenoten hebben tot nu toe vrij weinig pogingen ondernomen om iets creatiefs te doen met de kleine groene stinkbommetjes.
In de jaren vijftig van de vorige eeuw waren spruitjes wel een geliefd product. In een oud kookboek van mijn grootmoeder worden spruiten nog op de antieke manier klaargemaakt. Ongeveer twintig minuten koken en met een flinke klont boter opdienen. Destijds was dit misschien ‘in overeenstemming met de moderne voedingsleer’, maar anno 2010 kun je het je gezinsleden niet aandoen om spruitjes langer dan tien minuten te koken.
lees verder›
Terwijl in Kopenhagen een klimaatakkoord wordt gaar gesudderd, bereiden wij ons hier voor op het kerstmenu. Klimaat/kerstmenu. Klinkt als totaal verschillende grootheden. De toekomst van onze planeet/een etentje waarbij toch iedereen weer dronken wordt en ruzie gaat zoeken. Nee, die twee krijg ik niet zo snel gelinkt.
Maar wacht even. Bestaat er niet een wet die zegt dat alles met alles te maken heeft? Karma of zo? Ik weet het al, iets praktischers: we halen de Klimaatweegschaal erbij. Op de website van het Voedingscentrum kun je je plannen voor het kerstdiner laten wegen op CO2-uitstoot. Je typt je boodschappen in, en of je ze op de fiets of met de auto gaat doen. Je geeft aan voor hoeveel personen en hoe je ze gaat bereiden – koken of bakken, op gas of elektrisch, met of zonder deksel op de pan. En dan rolt daar een percentage uit dat aangeeft hoeveel CO2-uitstoot jouw maaltijd kost, vergeleken bij een gemiddelde maaltijd.
Een gemiddelde warme maaltijd brengt 2,35 kilogram CO2-uitstoot per kilo eten teweeg. Dat heeft het Voedingscentrum uitgerekend aan de hand van 300 maaltijden. Die 2,35 kilogram CO2 is vergelijkbaar met de uitstoot die je veroorzaakt door 20 kilometer auto te rijden. Of door een dag te wassen, drogen en verlichten. Je begrijpt, wie eindeloos gaat zitten puzzelen tot-ie een milieuvriendelijk kerstdiner bij elkaar heeft en vervolgens met de auto naar de supermarkt rijdt, die heeft het niet helemaal begrepen. lees verder›
Snoep is net goud. Het is vanzelf al erg aantrekkelijk, maar wordt nog begerenswaardiger als je het omsmelt tot iets anders. Het meest omgesmolten snoepgoed is uiteraard chocolade. Je hoeft een in stukken gebroken reep chocola alleen maar zachtjes te verwarmen in een kom die je bovenop een pan met kokend water hebt gezet, en daarna kun je ermee doen wat je wilt.
Ongezouten pinda’s erdoor, kleine bergjes maken op een vel bakpapier, af laten koelen en je hebt pindarotsjes. Datzelfde kan met rozijnen en hazelnoten, maar ook met cornflakes of met cruesli. Of je doopt reepjes gekonfijt sinaasappel voor de helft in de gesmolten chocolade. Of een stukje noga op een stokje.
Met Snickers en Marsen, maar ook met After Eight, kun je trouwens een supersnelle dessertsaus maken. Snijd grote repen eerst in stukjes en laat ze daarna op een laag vuurtje smelten in slagroom. Roer tot je een mooie saus hebt en giet hem warm over vanille-ijs.
