Berichten met de tag Suiker

Zeker als het gepaard gaat met een dikke strot. Je proeft al niets omdat je neus dicht zit en als slikken ook nog pijn doet, wordt eten opeens een uiterst onaangename bezigheid. En wat is er dan nog wel leuk in het leven?

Ziek zijn zuigt nog harder, als het veroorzaakt wordt door een virus. Daar valt namelijk niets aan te doen. Wachten tot het over gaat, dat kun je eraan doen. Toch heeft iedereen wel een receptje klaar: ‘drie citroenen uitpersen onder een hete douche, terwijl je gorgelt met een rauw ei’. Het helpt net zo min als een antibioticum.

Maar aan machteloosheid willen we ons niet overgeven, dus klampen we vast aan de huis-tuin-en-keuken-middeltjes. Baat het niet, dan schaadt het niet. Wel zouden anti-oxidanten, zoals vitamine C, eventueel kunnen helpen bij het beperken van de schade die het virus aanricht aan onze cellen. Maar daar bestaat vooralsnog geen wetenschappelijk bewijs voor, heb ik mij door een bevriende arts laten vertellen. lees verder

Iedere ochtend bezoek  ik op station Utrecht Centraal het filiaal van  Starbucks . Bij deze uit Amerika overgewaaide koffie-keten staat altijd een aanzienlijke rij, maar daar laat ik me niet door afschrikken. De cappuccino is er goed en terwijl ik wacht valt er genoeg te zien en te beleven.

Voor mij in de rij staan vier meisjes van een jaar of vijftien. Hun reeënbenen steken in plompe Uggs en ze doen hun best om zo ongeïnteresseerd mogelijk te kijken. Ze spelen dat ze in New York wonen, dat ze fotomodel zijn en onaantastbaar. Net als Carrie Bradshaw in Sex and the City bestellen ze een grande skinny latte en leggen daar meer dan vier euro voor neer. Een flink bedrag, maar dat hebben ze ervoor over. Die Starbucks-beker is belangrijk. Een cool accessoire. Ik rookte vroeger om me een houding te geven, deze tieners drinken latte. lees verder

Ik heb mij eens laten vertellen dat het succes van de fastfoodbusiness is gebaseerd op het eenvoudige gegeven dat vrijwel niemand aan ketchup kan denken zonder te gaan watertanden. Aan de tomatensaus die op elke hamburger wordt gesmeerd is nogal wat suiker toegevoegd en het is de combinatie van zuur (van de tomaten) en zoet die dagelijks miljoenen klanten naar de McDonald’s en de Burger King lokt. Waarschijnlijk werkt het al als u dit leest en bent u nu bescheiden smakgeluiden aan het maken. En anders gebeurt dat wel als ik begin over zoete, oude sherry met Franse kaas. Of roomijs met zure appeltaart.

Een andere smaakcombinatie om van te watertanden is een glas champagne met een lange vinger uit Reims. Biscuits Roses de Reims heten de koekjes officieel en ik proefde ze voor het eerst in het huis van een vriendin in Frankrijk. Ze was net op excursie geweest naar Reims, de hoofdstad van de champagnestreek en bij een van de wijnhuizen kreeg ze naast haar flute een schaaltje langwerpige, roze koekjes aangeboden.

lees verder

Ik heb altijd enorm de pest in als ik een belegd broodje bestel en vervolgens in ruil voor zes euro, zo’n wattige, veel te kort afgebakken pistolet krijg voorgeschoteld. Gelukkig wordt er tegenwoordig ook weer hier en daar echt brood gebakken en tot mijn vreugde is sinds kort bij mij in de vinex het brood van Menno te koop, mijn persoonlijke favoriet. Menno bakt al jaren, ergens in het havengebied van Rotterdam, brood naar oud Frans recept. Voor sommigen is dat even wennen, want op zijn stok- en zuurdesembroden moet daadwerkelijk worden gekauwd. Het is, zoals hij zelf zegt even werken.

Zijn brood heeft veel smaak, een fantastische korst en ruikt heerlijk. Van het feestdiner van vorige week had ik het een en ander over en daar heb ik –omdat het niet snel uitdroogt – nog lang lol van gehad. Ik bakte het stokbrood in olijfolie en belegde het met Hollandse geitenkaas en tomaat. De geroosterde zuurdesemboterhammen besmeerde ik met veel zoute boter en honing. Goddelijk. lees verder

Lekker hoor, die zelfgemaakte bramenwijn van gisteren. Althans, dat weten we eigenlijk pas over een jaar. Er kan nog van alles misgaan waardoor de wijn uiteindelijk ondrinkbaar blijkt. Verkeerde gisten, te weinig of teveel suiker, onduidelijke diertjes, exploderende flessen, voedselvergiftiging, ik heb het allemaal wel eens meegemaakt. Dat was dan per ongeluk. Er zijn ook mensen die willens en wetens de meest verschrikkelijke dranken fabriceren en naar binnen werken. Ik noem slechts Baby Mice Wine. Ja, dat is wat je denkt dat het is, rijstwijn die op smaak wordt gebracht met twee of drie dagen oude babymuisjes. Populair in Korea en China. Zal wel iets te maken hebben met gezondheid, viriliteit en eeuwig leven ofzo. Van jou dan, niet van de muisjes. lees verder

De grote finale van een ode aan zomerfruit: sorbetijs van witte aalbessen, geserveerd in een versgebakken tuile en gegarneerd met gesuikerde aalbessen. Je kunt het ijs ook met rode aalbessen maken. Alleen mis je dan het spectaculaire effect van de goudkleurige koekschaaltjes, het wolkerige, blanke ijs en de glinsterende gouden besjes.

lees verder

Konfijten. Het is een verwarrende bezigheid. Er zijn namelijk twee bereidingswijzen die deze naam dragen en het zijn ook nog allebei conserveermethoden. De één conserveert door middel van suiker, de ander door middel van vet. Vruchten konfijt je met suiker, terwijl vet gebruikt wordt voor vlees en gevogelte (ook wel confit genoemd). Haal die twee dus maar liever niet door elkaar, alhoewel het misschien wel onverwacht spannende nieuwe gerechten oplevert. Ter afsluiting van de week beschrijf ik ze allebei. Dan kun je kiezen waar je het komend weekend mee vult. Beide conserveermethoden zijn namelijk tamelijk tijdrovend. lees verder

Het schijnt dat twee maandagen geleden officieel de depressiefste dag van het jaar was. Ik had het geluk dat ’s ochtends al in deze krant te lezen, dus vóór die dag begon, en gek genoeg stemde de wetenschap dat enkele miljoenen landgenoten minstens zo’n hekel aan januari hebben als ik, mij toen best vrolijk.

Maar nu is het februari. En februari vind ik persoonlijk veel erger nog dan januari. Qua kou, qua donker, qua kaal, qua somber. Zodra ik avond aan avond rond het 10 uurjournaal naar de keuken sluip om een of ander ad hoc suiker- en roomrijk toetje te maken, weet ik hoe laat is. Qua winterdepressie.

lees verder

Het lekkerste ijs ter wereld schijnt uit Turkije te komen. Het heet salepi dondurma of dondurma kaimaki en wordt ook wel Maras-ijs genoemd. Ik las er voor het eerst over in De Joodse Keuken van Claudia Roden. Zij schrijft over een ‘mythische ijssoort van buffelmelk, gebonden met sahlab en op smaak gebracht met rozenwater en mastiek’. Ze schrijft ook dat ze er al veertig jaar naar op zoek is zonder het te vinden.

Sinds ik dat gelezen heb zoek ik met haar mee. Ik weet inmiddels waar het ijs vandaan komt, uit de Turkse provincie Kahmaranmaras, en waarom het omgeven is door zoveel mystiek. Dat komt door de sahlab, of salep die erin zit. Salep wordt gemaakt van de wortel van een orchidee, de orchis mascula. Orchis is Grieks voor testikel. Het woord salep betekent in het Turks ook zoiets. Tel daarbij op het gegeven dat de orchis mascula in Turkije zo gewild is dat hij als soort bijna het loodje heeft gelegd. Quod erat demonstrandum, salep is een afrodisiacum.

lees verder