Berichten met de tag Tofu

In Thailand is het in de grote steden mogelijk om een cursus Thais koken te doen. De dag begint met een bezoekje aan de lokale markt waar je de ingrediënten voor de gerechten bij elkaar sprokkelt. Vervolgens ga je kokkerellen en leer je tussen de vijf en tien Thaise gerechten maken. Aan het eind van de dag ga je naar huis met een klein kookboekje en een certificaat.

Ik was eigenlijk van plan om nog zo’n cursus te gaan volgen, maar ze worden helaas niet overal gegeven. Daarom zocht ik mijn heil in de keukens van de guesthouses waar ik logeerde. Complete families stonden vol enthousiasme elke avond klaar om me alles over de Thaise cuisine te leren.

lees verder

Sorry hoor, maar het valt toch ook nauwelijks meer bij te houden met al die nationale themaweken en -dagen? Zo kwam ik er precies zes dagen na de Week van het Gebed, twee dagen voor het einde van de Nationale Voorleesdagen en 17 dagen voor aanvang van de Week van de Nestkast, op Gedichtendag dus, achter dat het de Week van de Vleesverlater was.

Had ik dat eerder geweten, dan zou ik er in de krant van vorige week maandag beslist een stukje aan hebben gewijd. Ik zou een recept hebben gegeven voor een dikke gegrilde entrecote met een vetrandje en erbij hebben geschreven: beste vleesverlater, eet dit, laat de rode sappen langs je kin druipen, geniet van ieder vezeltje, en word daarna vegetariër.

Want wat is dat nou voor ambivalent gedoe, vlees verlaten? Je eet vlees, of je eet het niet. En als je het eet, doe het dan met smaak. Dat is het minste bewijs van respect dat je zo’n koeienbeest kunt tonen. Wil je minder vlees eten? Eet het dan gewoon af en toe, of in kleinere porties. Maar vleesverlaters lijken mij toch iets te veel op mensen die willen stoppen met roken, het niet kunnen, en dan bij elk sigaretje zeggen: „Eigenlijk is het heel vies, maar ja…”

lees verder

Een mens zit vol vooroordelen. Aan sommige van de mijne ben ik zeer gehecht. Zo zal ik niet snel afstappen van mijn overtuiging dat mannen met pinkringen eng zijn en krijg je mij van z’n lang zal ze leven niet in Uggs, zelfs al waren het de laatste schoenen op aarde.

Ook op eetgebied koester ik mijn taboes. Wie vaker een stukje van me heeft gelezen zal zich niet verbazen over de volgende, beslist niet-uitputtende opsomming: margarine, yogonaise, crème fraîche light, aardappelpuree uit een pakje, soep uit een zakje en chicken tonight.

lees verder

De eerste keer dat ik ma po dou fu at, markeerde mijn bekering tot de bleke sojabuddha. Zelden proefde ik zoiets lekkers. Zo hartverwarmend, zo rijk van smaak, zo tintelend pikant. Was het echt tofu waar ik mijn tanden in zette? Tofu, als in die smakeloze vuilwitte blokken spons waar vegetariërs op kicken? In dat geval was het hoog tijd mijn visie op deze sojakaas te herzien.
Ma po dou fu ofwel pock-marked Mother Chen’s beancurd is een klassieker uit de Sezchuankeuken. Het gerecht is genoemd naar zijn schepper, een dame met een ernstig door pokken aangetaste huid. Ondanks haar uiterlijk wist moedertje Chen vele mannen naar haar restaurant te lokken met dit stoere, winterse stoofgerecht waarin behalve tofu ook rundergehakt een rol speelt.

lees verder

Of het echt waar was van mijn plotselinge tofuliefde, zo sms-te vriendin L. maandag nadat ze mijn stukje in deze krant had gelezen. L kent mij langer dan deze week. Als wij samen uit eten gaan, bestellen wij liefst een koe en een kalf en een heel paard half. Toen ik deze zomer bij haar op kraamvisite ging, had ik geen kado voor de baby bij me (sorry kleine W, ik ga het helemaal goed met je maken), maar een rauwe ossenhaas van ruim een pond om zijn geboorte vieren. L en ik zijn carnivoren. En een carnivoor eet geen tofu.
‘Echt heus waar’, sms-te ik haar terug. Want het is echt heus waar. Ik ben een carnivoor én ik houd sinds enige tijd van tofu. Weg zijn mijn vooroordelen over sponzige bloedeloosheid en geitenwollensokkengeur. Tofu blijkt een product dat je grondig moet leren kennen voor je het gaat waarderen.
Sponzig, inderdaad, maar juist door die eigenschap in staat elke smaak die jij eraan wilt geven in zich op te zuigen. Bloedeloos? Profiteer gewoon van z’n fletse karakter; tofu is een kameleon die op commando van gedaante verschiet.

lees verder

Vorige week, terwijl collega Marjoleine de Vos in deze kolom haar liefde voor orgaanvlees betuigde, verscheen de VleesWijzer. De Wijzer (www.vleeswijzer.nl) is een initiatief van Milieudefensie Varkens in Nood en laat zien hoe diverse soorten vlees en vleesvervangers scoren op dierenwelzijn en milieubelasting.

De producten op de wijzer zijn, net als bij de VISwijzer, ingedeeld in een stoplichtsysteem. En daar kleeft een nadeel aan: de werkelijkheid kent meer kleuren dan rood, oranje en groen. Zo is bij de inschaling gewerkt met gemiddelden (en maakt het milieutechnisch nogal wat uit met hoeveel en met welke soja een varken is gevoederd), is een complete categorie biologisch scharrelvlees over het hoofd gezien (wild), en vind ik het curieus dat er wél industriële vleesvervangers als Quorn en Valess op staan, maar geen kaas en eieren. Kortom, de werkelijkheid is stukken minder simplistisch dan zo’n kleurenkaart wil doen geloven.

lees verder

Ik heb een nieuwe liefde. Er kwamen bepaald geen bliksemschichten aan te pas. Het was niet alsof de aarde in tweeën splitste. Integendeel. Bij onze eerste kennismaking vond ik hem verre van aantrekkelijk. Bleekjes, onuitgesproken, om niet te zeggen saai. En ook een beetje, nou ja, alternatief.

Gek dat je er twintig jaar over kunt doen om iemands ware aard te ontdekken. En dat wanneer je als het ware langzaam naar diegene toe gegroeid bent, je open stelt voor zijn karakter – dat plots helemaal niet onuitgesproken lijkt, maar juist enorm veelzijdig – je gewoon alsnog kriebels in je buik kunt krijgen bij alleen maar de gedachte aan hem. Of is het haar? Zelfs nu ik stapelverliefd ben, weet ik nog niet of tofu een mannetje of een vrouwtje is.

Doet er niet toe. Laat me je hem of haar eerst maar eens netjes voorstellen. Tofu – je mag ook tofoe zeggen, of tahoe (Indonesisch) of doufu (Chinees) – is kaas gemaakt van sojabonen. Kortweg worden de sojabonen gedroogd, geweekt, gekookt, geperst en gefilterd tot sojamelk, en vervolgens wordt die melk gestremd en geperst.

lees verder

Stel, je houdt allebei van uitgaan en van mensen om je heen, maar ook van af en toe een rustig avondje op de bank. Je houdt allebei van snowboarden, van de prosecco van de Lidl en van jullie jaarlijkse fiets-kampeertocht met vrienden in de Ardennen.
Stel, jullie zijn het erover eens dat jullie  twee kinderen willen, liefst een jongen en een meisje. Jullie houden van dezelfde muziek, dezelfde boeken, dezelfde films, ja, jullie houden er wonderlijk genoeg zelfs allebei van oude afleveringen van Friends te kijken.
Stel, jullie zijn het perfecte stel. Het enige, maar dan ook het enige, wat jullie volmaakte liefde bedreigt is dat jij het eten van dieren zielig, vies,  ongezond, ongepast in het licht van het wereldvoedselprobleem, slecht voor het milieu vindt. En hij/zij niet. 

lees verder

Voor dit vegetarische noedelsoepje kun je behalve paksoi ook andere groentesoorten gebruiken, zoals broccoli, bloemkool, spitskool, Chinese kool of taugé.

Voor 2 personen: