Berichten met de tag Tonijn

Ik leid een dubbelleven. Een paar dagen per week zit ik thuis met mijn laptop, op blote voeten of met dikke sokken aan, al naar gelang het jaargetijde. De rest van de week bedenk ik ‘s ochtends welke leuke laarzen ik zal aantrekken, om een uur later ‘hoe was jouw weekend?’ gesprekken te voeren bij het koffieapparaat.
Alles heeft voor- en nadelen, maar thuiswerken heeft voor mij toch één onovertrefbaar pluspunt: wie kantoor houdt in de keuken, kan haar hele werkdag rondom eten programmeren. Beginnen met echte, lang gekookte havermout als ontbijt, dan de sudderlappen voor het avondeten vast opzetten, en halverwege de dag een luie, warme lunch. Niemand die controleert of je wel productief genoeg bent, dus vooruit, we kijken ter ontspanning ook nog even de vólgende Tell Sell commercial.

lees verder

Eén dag in Valencia en alweer zoveel ontdekt. Kleine en grote culinaire ontdekkingen, maar allemaal de moeite waard om over te berichten, en dat doe ik deze week, vanaf mijn ligstoel op een zonovergoten terras met uitzicht op de Middellandse zee.

Vanzelfsprekend behoort paella tot de grotere ontdekkingen. Niet dat ik nooit eerder paella at, maar dat waren in retrospectief toch allemaal slappe aftreksels van de enige echte paella Valenciana. Hier, tussen de rijstvelden, is het gerecht ontstaan, en hier wordt hij nog steeds gemaakt volgens de regels der traditie. Met kip en konijn en diepgoud van kleur, dankzij saffraan uit La Mancha en pimentón de la Vera.

Later deze week een recept voor paella, uiteraard. Vandaag eerst iets over één van die kleinere ontdekkingen, pepito, een lokale tapa waarvan ik nog nooit gehoord had. Ik at het bij een barretje aan een naar sinaasappelbloesem geurend plein in het oude centrum van de stad.

Fundada en 1917, staat er boven de menukaart van Bar Pilar, en verdomd, het lijkt wel of de tijd er sindsdien gestold is. Alle Valencianen zijn het erover eens dat dit de beste plek is om clochinas, een regionale mosselsoort, te eten. Dat wil zeggen, tijdens het mosselseizoen, want rond deze tijd van het jaar werken de schelpdiertjes aan hun voortplanting en mogen ze niet worden gevangen.

lees verder

Een jaar of wat geleden waren De Hongerige Man en ik uitgenodigd voor een oudejaarsdiner, waarbij alle 20 gasten ieder een gang moesten meebrengen. De gastheer en gastvrouw woonden niet al te groot en er was een tafel gedekt van de voor- tot de achterdeur. In het piepklein keukentje zouden we om de beurt de laatste hand leggen aan onze culinaire bijdragen. Maar eerst kwam er een enorme schaal macaroni met kaas uit de oven, waarmee we de kinderschare voederden.

Voor het kroost op bed lag (15 luchtbedjes en 15 slaapzakjes in een piepklein kamertje) en wij aan tafel zaten was het tien uur. Voor  we bij de vierde gang waren was het middernacht. Uiteraard had ook iedereen vuurwerk mee genomen, en eer we ons diner hervatten, was het half 2. lees verder

Vorige week bracht de Engelse televisiekok Rick Stein een bliksembezoek aan Amsterdam. Dat gebeurde op uitnodiging van zijn Nederlandse uitgever, Tirion, ter gelegenheid van het verschijnen van zijn boek Van Kust tot Kust. Tijdens een kookdemonstratie annex signeersessie in de Bijenkorf werden er alvast tegen de honderd van verkocht. Zijn televisieprogramma’s mogen dan alleen op de BBC en de Belgische televisie worden uitgezonden, ook in ons land heeft Rick Stein niet te klagen over fans.
In Van Kust tot Kust heeft hij gerechten verzameld uit kustgebieden over de hele wereld. Niet alleen visrecepten, maar ook een recept voor pizza Margharita uit Napels en een voor erwten-ham-soep uit Cornwall. Die erwtensoep lijkt verdacht veel op de onze; er worden zelfs spekboterhammen bij geserveerd. Het recept ziet er best goed uit, maar ik ga het toch niet maken. Voorafgaand aan zijn presentie bij de Bijenkorf had Stein namelijk Hollandse erwtensoep gegeten bij restaurant Dor-rius op de Nieuwezijds Voorburgwal. En, zo vertelde hij me, die vond hij stiekem lekkerder dan zijn eigen erwtensoep.
lees verder

Verhongeren is niet meer nodig, beste eerstejaarsstudent; als het goed is kun je na afgelopen week aardappelen, pasta en rijst koken. Vandaag een paar simpele, goedkope manieren om daarvan een lekkere maaltijd te maken. De recepten zijn voor 1 persoon, maar mocht je al nieuwe vrienden hebben opgedaan tijdens de kennismakingstijd, kun je de hoeveelheden vermenigvuldigen.

Aardappel-tonijnsalade:

  • 300 – 400 gram geschilde en gekookte aardappelen (warm of koud)
  • ½ ui of 1 sjalotje
  • 2 – 3 zure augurkjes
  • 1 theelepel scherpe mosterd
  • 2 eetlepels olijfolie
  • 1 blikje (Albacore) tonijn op olie
  • 1 zakje veldsla of rucola

lees verder

Er was een tijd dat ik leefde op broodjes tonijn, even eenvoudig als bevredigend voedsel. Tot de misstanden in de tonijnvangst tot me door begonnen te dringen, en ik afscheid meende te moeten nemen van mijn geliefde broodje.

Nu ligt er sinds enige tijd albacore-tonijn in blik in de supermarkt. De albacore-tonijn wordt niet in z’n voortbestaan bedreigd en wél duurzaam gevangen. En dat opent tot mijn vreugde nieuwe perspectieven op broodjesgebied.

lees verder

Voor wie een beetje consciëntieus wil consumeren, is de supermarkt een mijnenveld. Er zijn talloze keurmerken, vignetjes, logo’s. Maar begrijpt iemand waar ze voor staan?

Neem nu ‘Wij spannen ons in voor duurzame visserij’. Een blauw stickertje dat Albert Heijn op vrijwel al haar visproducten plakt. Van kweektilapia tot yellowfintonijn, en van Hollandse garnalen tot gerookte paling. Het klinkt geruststellend. Eet waar je zin in hebt, want AH waakt over onze toekomst. Maar behoorden tonijn en paling niet tot de meest bedreigde vissoorten ter wereld? Wat houdt die duurzaamheidsbelofte dan precies in?

lees verder

Voor deze California hand rolls heb je geen sushidiploma nodig. De rijst en andere ingrediënten worden simpelweg losjes in een vel nori gerold.

Voor 2 personen:

150 g sushirijst

2 eetlepels rijstazijn

1 eetlepel suiker

1 theelepel zout

1 moot verse tonijn van circa 100 g

6 vellen nori (Japans zeewier)

2 eetlepels mayonaise

wasabi naar smaak

1 avocado, in lange reepjes,

2 lente-uitjes, in lange reepjes

1 bakje tuinkers, afgeknipt

lees verder

Tegen alle fatsoensregels in eten we op de bank voor de buis deze week. Biertje erbij. Wat wil de voetbalmens nog meer? Een zelfgefröbelde burger? Welja, als-ie maar niet te gezond is. Ja, ik kijk uit voor de nieuwe bekleding met die chilisaus. Moet jij niet naar een vriendin of zo?

Voor 2 personen:

1 blikje tonijn op olie

2 oude witte boterhammen, fijngemalen

1 klein uitje, heel fijngehakt

2 stengels bleekselderij, heel fijngehakt

mayonaise

zoete chilisaus

lees verder

Niets tegen berglucht, maar ik verheug me mateloos op de frisse, zilte zeelucht die we vanavond zullen opsnuiven in Marseille. Ik zou je ook het liefst een recept voor bouillabaisse geven, Frankrijks beroemdste vissoep, hoewel die eigenlijk alleen maar smaakt zoals ‘ie hoort te smaken wanneer je hem in Marseille eet. De smaak van de zee, vers gevangen in een dampende kookpot. Maar de uitleg van een goed bouillabaisserecept zou zeker drie van deze kolommen in beslag nemen, en morgen fietsen we alweer verder naar Montpellier.

lees verder