Berichten met de tag Tortilla

Het gaat over meeneem-lunches deze week. Mooie gelegenheid om eens aandacht te besteden aan de nieuwe generatie broodtrommels. Je zou denken dat er weinig te innoveren valt op dat gebied. Een broodtrommeltje is een broodtrommeltje, nietwaar?

Zo’n doosje om je brood in te vervoeren kan van flexibel plastic zijn, zoals de welbekende bakjes van Tupperware. Of van metaal; het type waarbij je het deksel over het bakje schuift en waar je voor de zekerheid het beste een elastiekje om kunt schuiven. Of ze zijn van hard plastic, zoals de felgekleurde Mepal-doosjes die mijn zonen dagelijks mee naar school krijgen.

Als ze maar goed afsluiten (zodat je boterhammen een beetje vers blijven) en als ze maar onder je snelbinders passen. Dacht ik. Maar nu kreeg ik een tijdje geleden een pakketje opgestuurd van de firma Mepal met daarin een plat wit doosje: de ‘Take A Break Flat’. Het bleek een lunchbox die speciaal ontworpen is voor in de laptoptas. Er passen precies vier boterhammen in, wat me voldoende lijkt voor de gemiddelde kantoormens met een zittende functie.

lees verder

Sopa de aguacate. Ik schreef die spannende naam nu wel op afgelopen maandag, maar ik had nog nooit Mexicaanse avocadosoep gemaakt. Gisteren alsnog gedaan, ter afsluiting van deze week over koude soepen.
Ik vond een recept voor sopa de aguacate in De Mexicaanse keuken van Elisabeth Lambert Ortiz. De soep bestond uit 2 gepureerde avocado’s met 1.4 liter kippenbouillon. Er was een garnering bedacht van verse koriander en gebakken tortilla’s en eventueel mocht je een deel van de bouillon vervangen door room. 

 
Waar is het limoensap, dacht ik toen ik het las. Waar is de peper? De ui? De knof? De soep met de spannende naam leek op papier al bepaald een saaie soep. Maar toen ik hem eenmaal gemaakt had, wist ik het zeker: sopa de aguacate ís een saaie soep.

lees verder

Laatst een weekeinde in Frankrijk doorgebracht met mijn hele familie. De keuken van het gehuurde huis had een tafel waaraan we met gemak met z’n veertienen pasten. Broer, zijn Franse vrouw en hun tweeling van vijf. Zus, haar man, nichtje van zes en neefje van vier. Mijn ouders. En de Hongerige Man, Tijn en Pep et moi.

Omdat de bijeenkomst was bedoeld als feestje voor jong en oud, liet oud de schijf-van-vijf-teugels wat varen en kon jong tot op zekere hoogte eten waar het zin in had. Een interessant culinair-sociologisch experiment, waaruit duidelijk bleek hoe smaakvoorkeuren van kinderen kunnen verschillen.

lees verder

Samen aardappels schillen en ze dan een voor een in de pan gooien, samen worteltjes schrappen en ze wassen onder de spetterende kraan, samen gehaktballetjes draaien. „Het wordt lekker, hè mama?” Ja, het wordt heel lekker. „Ik kan goed koken, hè mama?” Dat hij geen aardappels lust en ook geen worteltjes blieft, herinnert Pep zich meestal pas aan tafel. Maar de ballen gaan altijd als een trein naar binnen.

Mag ik klagen als mijn driejarige zoon alleen maar sperziebonen, bloemkool, broccoli, sla, komkommer en doperwten lust. En geen spinazie, witlof, asperges, schorseneren, postelein en prei? Er zijn vast veel ergere kinderen. Maar uitbreiding van zijn repertoire zou mij zeer welkom zijn. Vorige week las ik op deze pagina over Mama mag ik nog een spruitje? Mijn collega Viola Lindner had het boek aan een kritisch testteam voorgelegd, bestaande uit haar twee kinderen van vier. En verdomd, ze aten spruitjes. Dat boek moest ik ook hebben.

lees verder

Het was weer druk op mijn weblog deze week. Er werden vragen gesteld (waar kun je gele tomaten kopen?), er waren tips (combineer tomaten met dragon, in plaats van basilicum) en recepten (tomaten-balsamicoketchup, rode tomatenolie). Ook is er een discussie opgelaaid naar aanleiding van mijn oproep aan grootgrutters om meer verschillende tomatenrassen in te kopen. Marjolein vindt dat ik, door me zo te richten op supermarkten, hun monopoliepositie alleen maar stimuleer. En dat is ongewenst, schrijft ze.

lees verder