Toegegeven, er zijn grotere mysteriën in het leven, maar deze heeft me toch jaren dwars gezeten: waarom heet coleslaw coleslaw? Kool is cabbage in het Engels. En slaw? Wat is slaw in godsnaam voor woord? Nu ik de hele week over rauwe groenten en fruit schrijf – vorig week werd uit een onderzoek van de Universiteit Wageningen duidelijk dat een dagelijkse portie van bijna drie ons de kans op een beroerte met ruim een derde vermindert – besloot ik het voor eens en voor altijd uit te zoeken. Lees verder

Snoep is net goud. Het is vanzelf al erg aantrekkelijk, maar wordt nog begerenswaardiger als je het omsmelt tot iets anders. Het meest omgesmolten snoepgoed is uiteraard chocolade. Je hoeft een in stukken gebroken reep chocola alleen maar zachtjes te verwarmen in een kom die je bovenop een pan met kokend water hebt gezet, en daarna kun je ermee doen wat je wilt.
Ongezouten pinda’s erdoor, kleine bergjes maken op een vel bakpapier, af laten koelen en je hebt pindarotsjes. Datzelfde kan met rozijnen en hazelnoten, maar ook met cornflakes of met cruesli. Of je doopt reepjes gekonfijt sinaasappel voor de helft in de gesmolten chocolade. Of een stukje noga op een stokje.
Met Snickers en Marsen, maar ook met After Eight, kun je trouwens een supersnelle dessertsaus maken. Snijd grote repen eerst in stukjes en laat ze daarna op een laag vuurtje smelten in slagroom. Roer tot je een mooie saus hebt en giet hem warm over vanille-ijs.

Lees verder

Jij dacht natuurlijk: waar blijft-ie nou? Die Vreugdenhil kan toch moeilijk twee weken retrokoken zonder een huzarensalade te maken. En inderdaad, dat was ze niet van plan.

De huzarensalade – in goed Brabants: ‘de koude schotel’ – hoort misschien wel op nummer 1 in de top 10 feel-good-retro-food. Ik heb hem bewust bewaard tot vandaag, deze trouwe vriend op feestdagen en begrafenissen, bij bruiloften, barbecues en andere slemppartijen. Een opperbeste bodem voor een biertje (of tien). Lees verder

In een wak gereden? Zeikpoot gehaald? Of je wollen ondergoed vergeten aan te trekken en na een hele middag schaatsen koud tot op het bot? Met deze krachtige bouillon, getrokken van kalfsbotten en rundvlees, wek je zelfs de meest onderkoelde ledematen weer tot leven. Scheutje sherry erin als hartversterking. Dan kun je morgen zo weer het ijs op. Maar wel een beetje voorzichtiger hè.

Lees verder

Afgelopen weekeinde was ik in Piemonte, onder andere vanwege de Salone del Gusto. Deze gastronomische megabeurs wordt elke twee jaar georganiseerd door Slow Food, een internationale organisatie die zich inzet voor het recht op fatsoenlijk eten, of, zoals de slogan luidt, good, clean and fair food. Omdat ik terwijl jij dit leest nog in het vliegtuig zit, beginnen we vandaag met een lekker sloom recept. Vanaf morgen meer over mijn Piemontese avonturen.

Deze ossenstaartstoof gaart heel langzaam in de oven, waardoor je er nauwelijks omkijken naar hebt. Terwijl jij iets anders slows doet (op de bank liggen en net doen of je De gebroeders Karamazov leest bijvoorbeeld, zomaar op een herfstige maandagmiddag), wordt het vlees boterzacht en raakt doortrokken van wijn en tomaat.

Lees verder

Op de camping, op de boot, in een vakantiehuisje met anderhalve sudderpit, bot mes en kromme koekenpan? Slim inkopen is het halve werk. Met een vers gebraden kippetje van de plaatselijke boerenmarkt en kant-en-klaar gesneden groente uit de supermarkt maak je in een handomdraai een frisse Vietnamese salade.

Voor 4 personen:

1 kleine gebraden kip

3 eetlepels wittewijnazijn

2 theelepels suiker

1 teentje knoflook, fijngehakt

1 eetlepel sojasaus

2 eetlepels olie

Lees verder

Dingen om niet te vergeten uit Marokko. De smaak van medjouldadels. Het geluid van de moe-addzin bij zijn oproep tot de adhaan. De lach van het jongetje dat mij ’s avonds om tien uur een half pond gehakt voor kefta verkocht. Artisjokken op een ezelskar in Marrakech. Rozenblaadjes. De geur van saffraan. De kleur van saffraan. Hoe wrang ongezoete muntthee smaakt wanneer je hem te lang laat staan. En hoe fris fijngehakte tomaat, ui en peterselie wanneer je drie uur in een taxi door het stof bent gegaan. Nescafé. Drie meter koeiendarm aan een haak. Spiegelei met komijn bij het ontbijt. Sardines met chermoula. Dat werkelijk alles lekkerder wordt van arganolie. Oranjebloesem.

Lees verder

Kippensoep. Mijn lichaamstemperatuur hoeft maar een halve graad te stijgen of ik wil niets anders. Als kind fantaseerde ik over een joodse moeder, eentje die altijd zo’n geurige gouden bouillon op het vuur had staan. De mijne vond, hoe koortsig ik haar er ook om smeekte, drinkbouillon uit een zakje heilzaam genoeg.

Veel later las ik ergens dat er wetenschappelijke bewijs is gevonden voor de vermeende antivirale werking van ‘joodse penicilline’. En hoewel ik de exacte verklaring ervoor vergeten ben, geloof ik er heilig in. Daarom heb ik, alleen voor de dagen waarop ik ziek ben, Claudia Roden geadopteerd als reservemoeder. Onderstaande kippensoep is gebaseerd op een recept van haar uit De Joodse keuken (uitgeverij Bzztoh).

Lees verder

Soep op het vuur

is

als

een goede vriend in huis.

Extra lekkere soep

is

als nieuwe familie.

Mooier dan Ischa Meijer krijg ik soep niet in woorden gevat. Een goede soep is meer dan de som der bestanddelen. Wat er precies gebeurt wanneer je een paar wortels, een prei en een vette kip in een plas water gooit en er een vuurtje onder stookt, is niets minder dan een mysterie. Zelfs de processen die op moleculair niveau plaatsvinden – gelatine die oplost, smaakstoffen die zich concentreren, aminozuren die reageren met suikermoleculen – kunnen het magische resultaat niet afdoende verklaren. Ik zou althans durven beweren dat een pan goede soep het fysische overstijgt.

Lees verder

Van de tien kookboeken die waren genomineerd voor de verkiezing van Het Kookboek van het Jaar konden er maar twee winnen. In de categorie Nederlandstalig was dat De Keuken van Onze Moeder, in de categorie in het Nederlands vertaald koos de jury voor Thuis bij Jamie. Daarmee won Jamie Oliver het van collega celebrity cook Giorgio Locatelli. Diens boek Made in Italy besprak ik onlangs op deze plek en dus volsta ik er nu mee nog eens te herhalen dat het een mooi en fijn kookboek is. Jamie won het ook van De Zilveren Lepel, een 57 jaar oude Italiaanse kookbijbel die ik hier een paar weken geleden besprak en waarvan in een maand tijd 20.000 exemplaren verkocht zijn.

Lees verder