Floor RusmanOp de garderobebalie van het museum waar ik als student werkte, stond een fooienbak. Van het opgespaarde bedrag gingen we af en toe uit eten. Volgens een ongeschreven regel was al het fooiengeld voor de groep bestemd, maar in de praktijk lag dat anders. De mensen die het langst in het museum werkten en de meeste uren maakten, voelden zich beter dan het voetvolk dat slechts één dag per week jassen ophing. Het hoogst in de hiërarchie stond de commissie die de fooienbak bestierde. Die commissie, zo bleek toen ik ertoe toetrad, kocht voor zichzelf sigaretten en andere lekkernijen van het fooiengeld.

lees verder

Marcel van RoosmalenNa het doodtrappen van grensrechter Richard Nieuwenhuizen kwam de nationale roep om ‘respect’. Dan weet je dat het wachten is op de eerste egotripper die ermee aan de haal gaat. Die kwam in de vorm van scheidsrechter Serdar Gözübüyük, altijd gekapt volgens de laatste mode. Hij hield FC Groningen-trainer Robert Maaskant in een vol stadion heel theatraal een bandje met de tekst ‘Respect’ voor het gezicht nadat de trainer protesteerde tegen een van zijn beslissingen.

Euthanasie op een bultrug! Dan weet je dat er dierenvrienden in actie komen

lees verder

ongefundeerd-200x165 next.checkt: ‘Vijftig Tinten Grijs veroorzaakt een geboortegolf’

Mai Spijkers, uitgever van de erotische roman Vijftig Tinten Grijs van E.L. James, zei 22 oktober bij Pauw & Witteman: „Er is een lichte geboortegolf in de Verenigde Staten naar aanleiding van het boek”. En Ivo Niehe vroeg de schrijfster E.L. James 4 november in de TROS TV Show onder meer naar „de berichten dat er dankzij haar boeken in Engeland en de Verenigde Staten een geboortegolf lijkt te ontstaan”. Zelf zei E.L. James deze week in de London Evening Standard: „Ik heb behoorlijk wat vrouwen ontmoet die zwanger werden als het resultaat van het lezen van mijn boeken.” (‘How Fifty Shades of Grey sparked the biggest baby boom in 40 years’, 12 december).

Zorgt deze ‘mamaporno’ inderdaad voor meer mama’s? lees verder

Ilja Leonard PfeijfferAls je met licht samengeknepen ogen in de verte staart, zie je ze steeds vaker: stippen aan de horizon. Je moet er misschien een beetje oog voor hebben, maar zodra je de eerste hebt gezien, zie je er steeds meer. Ze zijn een recent verschijnsel. Tot voor kort was er geen stip te zien, maar inmiddels is de horizon bijkans een stippellijn geworden.

De stip aan de horizon is een recent verschijnsel

VVD-fractievoorzitter Halbe Zijlstra was een van de eersten. In een interview in Trouw van 24 november zette hij zelfs twee stippen tegelijk: „In het regeerakkoord hebben de twee partijen een stip op de horizon gezet. Daar willen we met de samenleving heen.” Op 9 december zei staatssecretaris Sander Dekker tegen Eva Jinek: „Laten we nou eerst een eerste stap maken voordat we zeggen van hè, dat is nou een stip op de horizon.” Tijdens een herdenking van Joop den Uyl op 10 december zei Diederik Samsom: „Aan ons om de stip op de horizon te schetsen: dat die offers niet voor niets zijn.” Op diezelfde dag zei minister Schultz van Haegen op de Spiegeldag van NederlandBovenWater: „Op nationaal niveau moet het Rijk een stip aan de horizon zetten en zorgen voor goed gereedschap.” Gisteren nog zei burgemeester Peter Maas van Sint-Oedenrode: „Wij hanteren, net als Schijndel, een herindeling als stip aan de horizon.”

lees verder

Ernst-Jan PfauthWoensdagavond bracht ik door met een ondernemer die één van de eerste westerse miljonairs in Birma probeert te worden, een vrouw die in alle Braziliaanse restaurants van Nederland wil eten en een jongen die antieke lampen uit verlaten Oost-Duitse militaire complexen redt. Deze avonturiers hadden één ding gemeen: ze willen over hun belevenissen bloggen. Zodat andere pioniers in Birma, Braziliaanse restaurantuitbaters en lampenliefhebbers van hun kennis en ervaringen kunnen profiteren. Daarom gaf ik ze die avond een blogworkshop.

lees verder

Victor LammeEconomie is een wetenschap die vaak achteraf pas met voorspellingen komt. De factoren die inwerken op economische ontwikkelingen zijn extreem divers. Daarom zijn economen dol op sport. De resultaten zijn eenduidig in cijfers te vangen. Het aantal mensen dat die resultaten bepaalt, is beperkt. En externe factoren zijn voor iedereen vergelijkbaar; er is een veld, een stadion, er juichen supporters. Eigenlijk is er maar één variabele – toevallig precies datgene wat economen interesseert: geld.

lees verder

RenskeHij zit naast me in ons vaste restaurant, zijn gele overhemd lijkt op te lichten tegen zijn donkere huid. Het eerste dat hij tegen me zegt is dat hij Gideon heet en journalist is. Het tweede dat hij tegen me zegt is dat hij gehoord heeft dat ik schrijf en dat hij wel een column voor me kan regelen bij een Ghanese krant. Ik antwoord aarzelend dat ik me afvraag of het zou werken, een column van een niet-Ghanees voor Ghanees publiek. Bovendien heb ik hier twee kranten gelezen: één met droge artikelen over politiek en één waarvan het voorpaginaverhaal luidde: ‘Fingering! 5 techniques that will make her cry with pleasure’ – ik ben benieuwd welk genre hij voor mij op het oog heeft. Ik heb echter al het verkeerde antwoord gegeven – Gideon zegt beledigd: „Goed, je wilt niet, prima.”

lees verder

Paulien CornelisseOmdat ik snipverkouden ben, klink ik alsof ik op het punt sta zachtjes te gaan wenen. Dat geeft gewone conversaties een andere lading. „Baar… hebben wij nou komende zondag (snif) een afspraak?” De ander: „Ja, maar we kunnen anders tussendoor nog bellen? Als je dat fijn vindt?” Ik: „Dee, dat hoeft diet. (snif).”

Heel moeilijk om niets te zeggen als iemand een blauw oog heeft

Ik probeer te compenseren in vrolijkheid, wat niet goed lukt omdat ik er ook uitzie alsof ik net heb gehuild. Daarbij treedt het effect op: als je huilerig klinkt, voel je je op een gegeven moment ook huilerig.

lees verder

Christiaan WeijtsHet is met nertsen fokken net als met wiet telen: zodra je het verbiedt, gaat het ondergronds, zeggen de voorstanders. Want er is nu eenmaal een markt voor. Met name onze Marokkaanse jeugd loopt graag met zo’n dode fret om z’n nek. Het bontkraagje is een statussymbool, en we creperen nog liever van de honger dan dat we afstand doen van een statussymbool.

De gaskamers voor bontkraagjes krijgen elf jaar respijt

Vergeleken met andere bontfokkers is Nederland nog best diervriendelijk. Ergo: een verbod opent de sluizen voor in den vreemde gemartelde marterachtigen.

lees verder

Joris LuyendijkJournalisten die door hun werkgever of ego worden opgejut om zo veel mogelijk hits, tweets en likes te scoren, stellen de puinhoop binnen de financiële sector graag voor als zwart-wit. Zakenbankiers zijn dan de ‘vampier-inktvissen’ die hun tentakels om het ‘gezicht van de mensheid hebben geslagen’, zoals de populistische Amerikaanse journalist Matt Taibbi de bank Goldman Sachs eens omschreef. In dit scenario zijn wij journalisten, columnisten en lezers de schuldeloze schapen.

lees verder

comic of the day